Dag 383 Zelfvergevingen Coronavirus

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan nadat ik in eerste instantie laconiek reageerde op alle berichtgeving omtrent het coronavirus nu een angst/bezorgheid bij mezelf ontdek.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan niet te zien/begrijpen/realiseren dat ik de onrust die ik in mezelf voelde om het virus onderdrukt heb.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan door de berichtgeving in de media en de toestand in Italië (wat van Kroatië een buurland is) bang te zijn dat we hier dezelfde toestanden krijgen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan geen vertrouwen te hebben in de medische zorg in Kroatië en dat ik bang ben dat ze bij een uitbreking niet voldoende middelen hebben om mensen te verzorgen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan het aan de ene kant belachelijk te vinden dat men hamstert maar als mijn partner allerlei levensmiddelen koopt dit toe te juichen en hierin in een polariteit te verkeren van afwijzen/toejuichen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan te denken dat ik een risicofactor heb door mijn leeftijd en als de nood hoog zal zijn ik niet geaccepteerd wordt voor medische hulp.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan het nieuws nauwlettend in de gaten te houden hoeveel gevallen er per dag bijkomen en hierin een angst/bezorgheid te creëren dat het straks om mij heen wemelt van de besmettingen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan te denken dat de nieuwsberichten gebagatelliseerd worden en dat het allemaal veel erger is dan men doet voorkomen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan niet te zien/realiseren dat ik mijn partner bang maak door over het coronavirus te praten.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan wel te denken dat we als mensheid de aarde dusdanig hebben misbruikt dat dit consequenties heeft maar aan de andere kant niet dit scenario te willen meemaken.

Ik realiseer me dat ik in het verleden niet genoeg aandacht, liefde en zorg aan mijn omgeving, de aarde en mijzelf heb gegeven en dat dit de oorzaak is van het ontstaan van het virus.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan onvoldoende te schrijven en zelfvergeving toe te passen en hierin niet mijzelf en mijn omgeving de nodige aandacht en zorg te geven.

Als en wanneer ik bemerk dat ik bang ben of bezorgd dan stop ik en adem. Ik realiseer dat angst/paniek erger is dan het virus zelf. Ik ga met mijzelf de verbintenis aan mezelf gedurende de dag te checken en zonodig zelfvergeving uit te spreken .

Als en wanneer ik de behoefte heb te praten over de gebeurtenissen rondom het virus dan stop ik en adem. Ik realiseer dat ik niet met mijn partner kan praten omdat dit hem onnodig veel angst bezorgt. Ik ga met mijzelf de verbintenis aan met mensen te praten die hun gezonde verstand gebruiken.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan een goede hygiene te betrachten.

 

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s