Dag 377 In gelijkheid leven ipv superioriteit

In mijn familie is er een patroon ontstaan waarbij communicatie loopt via mij en vragen die direct aan elkaar gesteld kunnen worden, via mij lopen. Dit heb ik zelf in de hand gewerkt en nu ik me gewaar ben van dit patroon, ontstaat er in mij frictie waarin ik soms op een onaardige manier de mensen om mij heen erop wijs dat ze zelf met elkaar contact moeten opnemen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan mezelf als het middelpunt van de familie te zien, waarin veel communicatie via mij loopt en ik fungeer als een tussenpersoon.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan mezelf als de belangrijkste persoon in ons gezin te zien, waarin mensen via mij communiceren, vragen te stellen aan mij over andere leden van de familie en ik als een soort doorgeefluik fungeer.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan me zelf het liefst met alle zaken rondom de familie wil bemoeien alsof ik de katalysator van de familie ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan een patroon van mijn ouders te hebben gekopieerd waarin ik te bang was om met mijn vader te communiceren en alle vragen en gesprekken liet plaatsvinden via mijn moeder.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan, dat nu ik dit patroon zie, ik me wil distantiëren van deze gewoonte op een onaardige en ongeduldige manier.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan in irritatie en boosheid te reageren als iemand mij iets vraagt over een ander terwijl degene zelf direct de vraag kan stellen aan de ander.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan niet te zien/ begrijpen/ realiseren dat alleen mildheid, begrip en nederigheid dit patroon zou kunnen veranderen op een manier die voor alle partijen gelijkheid bewerkstelligt.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan te denken dat dingen veranderen alleen maar omdat ik die verandering wil en dat anderen me zullen volgen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan niet de tijd te nemen naar de ander te luisteren, waarin ik mezelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan niet te zien en te begrijpen of er ongerustheid schuilt in de ander die graag van mij een antwoord wil.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan en hem/haar niet naar behoren te beantwoorden, maar een reactie krijg van vraag het zelf maar.

Ik vergeef mijzelf dat ik niet heb geaccepteerd en toegestaan te zien/ begrijpen/ realiseren wat het betekent om de spil van het gezin te zijn, omdat ik dit heb geleefd in superioriteit in plaats van in gelijkheid.

Als en wanneer iemand iets vraagt over een ander in de familie/vriendenkring dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat ik zelf een patroon heb gecreëerd en dat ik dit alleen in mildheid, nederigheid en begrip voor de ander kan veranderen.
Ik ga met mijzelf de verbintenis aan in gelijkheid met de ander te antwoorden en mezelf en de ander te begeleiden naar een meer directere communicatie.
Ik ga met mijzelf de verbintenis aan te verder te onderzoeken wat het betekent om de spil van het gezin te zijn in gelijkheid en eenheid.

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s