Dag 375 Breikriebels met nervositeit en opwinding

Het is herfst en dan begin ik weer de breikriebels te krijgen. Al sinds jaar en dag brei ik wintertruien voor mijzelf, kleindochters en soms anderen.
Vandaag was ik een breiwerk aan het afwerken, eigenlijk de laatste hand er aan aan het leggen zoals aan elkaar naaien, knopen aanzetten etc.
Ik bemerkte een nervositeit in mijzelf, een gejaagdheid en maande mezelf tot kalmte door hier doorheen te ademen. Ik probeerde er achter te komen waar die nervositeit/gejaagdheid vandaan kwam en verontschuldigde mezelf voor mijn gedrag door het materiaal de schuld te geven, dit omdat ik nauwelijks de steken meer kon herkennen, maar ik weet donders goed dat het alleen met mijzelf te maken heeft.

Ik heb de neiging om iets graag snel tot een einde te brengen of af te maken, maar hield me zelf voor dat ik het tot de laatste steek netjes wilde afwerken en niet het werk mocht afraffelen. Uiteindelijk heb ik naar behoren het werkstuk afgemaakt, maar bemerkte ook dat er direct een wens opkwam om gauw naar een nieuw project te zoeken omdat ik nog 4 bollen wol overhad. Hierbij merkte ik een sterke opwinding omdat er allerlei ideeën door mijn hoofd schoten. De verleiding was groot om direct de breinaalden te pakken en te beginnen (dit keer een tasje), terwijl ik al de hele ochtend bezig was geweest met het vorige project en er ook nog wat andere werkzaamheden/verplichtingen op mij lagen te wachten. Dit alles is reden tot zelfvergeving.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan een nervositeit en gejaagdheid te bemerken als ik de laatste hand leg aan een breiwerk, waarin ik mezelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan het materiaal hiervan de schuld te willen geven omdat de steken onzichtbaar zijn geworden.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan een spanning en opwinding te bemerken op het moment dat ik het werkstuk beëindig, waarin de wens opkomt om snel aan een nieuw project te komen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan een zekere verslaafdheid te bemerken om te gaan zitten breien en te blijven breien en mezelf steeds een nieuw doel voor ogen te houden, waarin ik mezelf onttrek van de wereld om mij heen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan alles om me heen te laten liggen en me helemaal op mijn breien te storten om maar zo snel mogelijk een project af te ronden.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan het moeilijk te vinden om met preciesheid, netheid en met volle aandacht de laatste hand te leggen aan werk dat voor me ligt, waarin ik mezelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan de neiging te hebben mijn werk af te raffelen om snel klaar te zijn.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan nadat ik een breiwerk heb afgemaakt direct op zoek te gaan naar iets nieuws en te zoeken op het internet waarin ik me opgewonden en nerveus voel en het liefst gelijk wil beginnen.

Ik vergeef mijzelf dat ik niet heb geaccepteerd en toegestaan te zien/begrijpen dat ik het breien als een toevluchtsoord en comfort zone gebruik in plaats van prioriteiten te stellen aan andere verplichtingen en werkzaamheden.

Als en wanneer ik met een project/werkzaamheid bezig ben en ik bemerk een nervositeit, gejaagdheid dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat de nervositeit voortkomt om snel mijn werk te beëindigen. Ik ga met mijzelf de verbintenis aan te ademen, hier te zijn en kalm mijn werk te voltooien.

Als en wanneer ik een opwinding/haast voel om snel met iets nieuws te beginnen dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat er alle tijd is om iets nieuws te kiezen. Ik ga met mijzelf de verbintenis aan mezelf te vertragen voordat ik aan een nieuw project begin en hierna pas een keuze te maken.

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s