Dag 372 Mijn pijn houd ik voor mezelf (2)

Hierin wil ik graag dieper ingaan op mijn vorige blog (Dag 370 Mijn pijn houd ik voor mezelf) en ga ik kijken naar wat overgedragen is in mijn familie op dit punt.
Veel is weggestopt in mijn familie, over pijn werd niet over gesproken en het mocht niet naar buiten komen. Zoiets hield je voor jezelf en soms hoorde ik na jaren wel eens wat er gebeurd was. Dit komt voor bij mijn moeder’s zijde maar ook bij die van mijn vader.


Mijn moeder was ongewenst zwanger, veel te jong om een kind te krijgen maar ze vertelde nooit dat dit moeilijk of pijnlijk voor haar was geweest. Dit vertelde ze altijd op een lacherige manier waarin het leek dat dit niet zoveel voeten in aarde had. Daarna kwamen er nog meer ongewenste kinderen.

Veel familieleden zijn zonder vader opgegroeid en een ervan moest al jong voor het hele gezin zorgen. Mijn vader was ook vaak afwezig, ook als hij fysiek thuis was, leek hij voor ons onbereikbaar. Ook komt dronkenschap voor in de familie, een manier om je pijn te onderdrukken.

Iets wat me altijd verbaasde was dat veel van mijn vriendinnen allerlei relatieproblemen met mijn moeder bespraken maar dat ik zelf helemaal niet openhartig was naar haar.

Mijn moeder deelde nooit de pijn met ons, ook niet toen mijn vader ons tijdelijk verliet.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan niet te zien/ begrijpen/ realiseren dat ik geleerd heb in mijn familie lijn om mijn pijn verborgen te houden voor anderen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan net als mijn familie mijn pijn niet aan anderen te tonen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan niet mijn pijn en problemen met relaties te delen met mijn moeder, terwijl mijn vriendinnen dit wel deden, waarin ik mezelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan dit niet in twijfel te trekken.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan niet een band met mijn vader te hebben opgebouwd door een gemis van vaders in de familie lijn zodat hij die rol ook niet kon spelen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om altijd mooi weer te spelen naar iedereen, zoals ik dt thuis heb geleerd van mijn moeder.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan de dronkenschap in familie niet te begrijpen, dat dit door pijn veroorzaakt werd en als een copingsmechanisme werd gebruikt om de pijn te onderdrukken.

Deze punten leren mij beter om me aan mijn commitment te houden zoals gesteld in mijn vorige blog.






Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s