dag 334 Bezetenheid om gelijk te krijgen

possessedGisteren deed zich het volgende voor: we hadden wat gasten die bleven eten en ik vertelde over eiets wat ik had geobserveerd. Wat ik had gezien is dat veel kelners zonder plezier werken en ik dacht dat dit kwam omdat ze niet gewaardeerd worden, zichzelf niet waarderen, niet door de klanten die bediend worden maar ook niet door de werkgever wat zich vaak uit in ongepast/onvriendelijk gedrag. Iemand aan tafel voelde zich door dit verhaal persoonlijk aangevallen en wilde mij laten weten dat het niet klopte wat ik had gezien en haalde allerlei argumenten naar voren om dit te bewijzen. Ik wilde mijn verhaal toelichten maar de ander luisterde niet en bleef doorpraten. Ik begon steeds harder te praten waarop ik op een moment zei, stop hier eens mee, je luistert helemaal niet, je begrijpt me niet. Ik werd ontzettend boos en begon bijna te schreeuwen, uiteindelijk zag ik de blik van een ander aan tafel en besefte ik waar ik mee bezig was, ik liep weg van tafel om iets te gaan doen in de keuken, ademde en kalmeerde.
Ik zag later dat mijn startpunt niet klopte, het verhaal had iets van een verwijt naar de situatie die ik had beschreven. Hierin wil ik zelfverantwoording nemen voor mijn emotionele uitbarsting.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan een startpunt te hebben wat niet gebaseerd is op eenheid en gelijkheid maar dat ik een startpunt had waarin een vergelijking werd gemaakt waarin het één goed was en het ander slecht, waarin ik mezelf vergeef dat ik heb geaccepteerd en toegestaan in een polariteit te participeren.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan de ander als eigenwijs en dwars te zien terwijl ik degene ben die eigenwijs, koppig en dwars blijft volhouden om mijn gelijk te krijgen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan geïrriteerd te zijn als iemand mij antwoord in hele lange en uitgebreide zinnen waarin ik mijn geduld verlies omdat ik zelf aan het woord wil zijn.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan mijn gelijk te willen halen als een egotrip in plaats van hier te zijn als eenheid en gelijkheid.

Ik vergeef mijzelf dat ik niet heb geaccepteerd en toegestaan de ander te zien/begrijpen/realiseren dat ik zelf niet luister, constant aan het woord wil blijven, mijn gelijk wil halen, de meerdere te willen zijn zo de ander aan mijn kant te krijgen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan te denken als de ander toestemt in mijn opinie ik een goed mens ben en als de ander mijn verhaal weerlegt te denken dat ik een slecht mens ben.

Enlightenment is a Room in the Mind where the Fearful Hide from the Reality of Life on Earth Created by Thought as Self-Interest. Bernard Poolman

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan mezelf superieur te vinden aan X, omdat ik denk meer te weten, te begrijpen, meer ervaring te hebben, hetgeen ik op geen enkele manier leef in het moment van de discussie en slechts mijn gedachten en emoties volg.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan pas nadat iemand buiten de discussie mij verwijtend aan kijkt in te zien waar ik mee bezig ben, dan op te staan naar de keuken te lopen, te ademen en te beseffen dat ik in een bezetenheid ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan me schuldig te voelen en spijt te hebben me zo te laten gaan om mijn gelijk te willen halen.

Als en wanneer ik een ervaring wil delen met iemand dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat ik eerst kan kijken of mijn startpunt in eenheid en gelijkheid is voordat ik begin te praten. Ik ga met mijzelf de verbintenis aan eerst te kijken wat mijn startpunt is voordat ik een ervaring deel met anderen.

Als en wanneer ik zie dat de ander het niet met mijn zienswijze eens is, dan stop ik en dame. Ik realiseer me dat ik door te luisteren kan zien waar het onbegrip is en waar ik mezelf kan corrigeren. Ik ga met mijzelf de verbintenis aan de ander uit te laten spreken, hoe lang het ook duurt alvorens te antwoorden en zelfverantwoording te nemen voor mijn emoties.

Als en wanneer ik zie dat ik de gedachte heb de ander eigenwijs en dwars te vinden, dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat ik aan het projecteren ben en pas zelfvergeving toe. Ik ga met mijzelf de verbintenis aan voor mijn projecties zelfverantwoording te nemen door zelfvergeving toe te passen.

 

 

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s