dag 331 Bij de kapper

badhairIk ben vandaag naar de kapper geweest, de kapper die ik de laatste paar jaar heb bezocht tot mijn grote tevredenheid.

De vorige keer ben ik mijn kapper niet trouw geweest, ik had gehoord van een andere, meer in de buurt en dat die erg goed was en veel goedkoper dan mijn eigen kapper.

Er werd daar echter niet naar mijn verzoek geluisterd en geknipt op plaatsen waar ik mijn haar wat langer wilde laten groeien en hoewel ik een poging deed tijdens het knippen de kapster een halt toe te roepen ging ze gewoon door en zei dat er maar een klein stukje af ging. Toen ik later buiten kwam vroeg ik me af waarom ik haar haar gang had laten gaan en waarom ik niet had gezorgd dat ze me het model gaf wat ik wilde, maar in plaats daarvan deed ik de gehele gebeurtenis af met, ach het groeit wel weer aan.

Vandaag dus naar mijn ‘oude’ kapper die al wat verbaasd naar mijn haar keek en vroeg maar u draagt u haar toch nooit zo? Ik vertelde dat ik inderdaad een andere kapper had bezocht en daar niet tevreden over was en ik verzocht haar alleen wat aan de onderkant te knippen zodat de bovenkant weer wat kon groeien, hetgeen ze uitvoer zoals afgesproken. Onderhand merkte ze op dat mijn haar ongelijk en scheef was, hetgeen me nu ook opviel.

Later toen ik buiten kwam merkte ik pas hoe ik dat hele incident van het vorige kapperbezoek had weggestopt en onderdrukt in plaats van daar zelfverantwoording voor te nemen. Ik had de autoriteit weggegeven uit angst en nu veroordeelde ik mezelf hiervoor. Vandaar dat ik er nu zelfvergevingen over schrijf.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan niet genoeg gedaan te hebben de kapster een halt toe te roepen toen ze de bovenkant van mijn haar steeds korter knipte ondanks dat ik haar dat had gevraagd.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan de kapster meer autoriteit te geven dan mijzelf uit angst dat zij het beter zal weten dan ik.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan te denken dat de kapper beter weet hoe ik mijn haar zal dragen dan ikzelf.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan bang te zijn tegen de wens van de kapster in te gaan.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan mijn boosheid en irritatie te onderdrukken en genoegen te nemen met het idee dat mijn haar wel weer aangroeit.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan niet direct zelfvergeving toe te passen op mijn angst, boosheid en irritatie en het feit dat ik me ondergeschikt heb gemaakt aan de kapster maar in plaats hiervan mijn emoties te onderdukken.

Ik vergeef mijzelf dat ik niet heb geaccepteerd en toegestaan te zien/begrijpen/realiseren dat ik mijzelf beoordeel en veroordeel dat ik niet voor mezelf ben opgekomen bij het kapperbezoek maar pas tot de ontdekking kwam dat ik dit deed toen mijn huidige kapster mij wees op happen uit mijn haar.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan me te schamen voor mijn laffe gedrag voor mijn huidige kapster, waarin ik mijzelf vergeef dt ik heb geaccepteerd en toegestaan het te doen lijken alsof het de schuld van de vorige kapster was dat mijn haar slecht geknipt was.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan mijzelf te veroordelen voor iedere keer dat ik in een emotie ga of iets anders had gewild in plaats van zelfvergeving toe te passen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan mijzelf te pijnigen en te saboteren omdat ik mezelf beoordeel over dit geval in plaats van te zien/begrijpen/realiseren dat dit een leerproces is.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan in zelfslachtofferschap te verkeren in plaats van mijzelf aan te sturen en de kapster mijn wensen nogmaals kenbaar te maken.

Als en wanneer ik het niet eens ben met de behandeling van een ander, dan stop ik en adem, ik laat mijn stem horen tot ik gehoord word of ik sta op en laat de behandeling stoppen. Ik reaiseer me dat ik vaak over me heen heb laten lopen door angst voor de autoriteit van de ander en zo in inferioriteit te participeren.
Ik ga met mijzelf de verbintenis mezelf de autoriteit terug te geven zonder in superioriteit te gaan.

Als en wanneer ik mezelf beoordeel, veroordeel omdat ik iets heb laten liggen of omdat ik het anders had gewild, dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat ik nu meer ga zien van patroon van beoordelen en ik ga met mijzelf de verbintenis aan steeds zelfvergeving toe te passen als ik zie dat ik mezelf beoordeel.

 

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s