dag 324 (Im)perfectionisme en perfect willen zijn

full_perfection-addicted-to-perfection-atlanteans-part-429Perfection: The (un)Holy Trinity – Atlanteans – Part 423
Perfection: What’s Hidden Behind – Atlanteans – Part 424
Perfection: What is Perfection Really? – Atlanteans – Part 425
Perfection: Making it Practical – Atlanteans – Part 426
Perfection: Getting Back to Yourself – Atlanteans – Part 427
Perfection: Perfect/Imperfect – Atlanteans – Part 428
Perfection: Addicted to Perfection – Atlanteans – Part 429
Perfection: Limited by Perfection – Atlanteans – Part 430
Perfection: Redefinition – Atlanteans – Part 431
Perfection: Re-Focus – Atlanteans – Part 432
Perfection: The Perfect Self – Atlanteans – Part 433

Tijdens het luisteren naar deze interessante Eqafe serie kwam een herinnering naar boven die ik in deze blog graag wil beschrijven om zo meer zicht te krijgen op de manier waarop ik perfectionisme en imperfectionisme leef.

Ik werkte voor iemand als secretaresse en ik merkte vaak dat diegene mijn werk apprecieerde wat mij een bijzonder, speciaal gevoel gaf. Op een gegeven moment moesten er folders gebracht worden naar een bedrijf en ze vroeg mij dat te doen en ze stelde voor dat ik haar auto hiervoor zou gebruiken. Dat streelde mijn ego, ik mocht in haar mooie Alfa Romeo de folders wegbrengen naar een plaats die zo’n 30 km verderop lag.
Zo gezegd zo gedaan, ik bezorgde de folders en reed trots als een pauw terug in de auto, tot ik op de terugweg, ik was een paar km verwijderd van mijn bestemming een gedachte kreeg dat ik straks door de slagbomen moest met een pasje en ik niet wist waar de knop van de elektrische ramen zat. Ik raakte geobsedeerd door het idee dat ik niet precies wist waar de knop zat en inspecteerde om de haverklap het dashboard om de juiste knop te vinden, totdat ik knalde op de auto die voor mij reed die plotseling op zijn rem stond. Auto in de prak. De eigenaresse van de auto reageerde lakoniek, maar mijn idee van perfectionist zwaaide om naar imperfectionist.
Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan te denken dat ik perfect ben omdat iemand zijn auto aan mij toevertrouwd.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan te denken dat ik perfect ben omdat iemand complimentjes aan mij maakt.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan te komen in een positieve energie van opgewondenheid omdat ik denk dat ik perfect ben.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan perfectionisme te vervangen door imperfectionisme als ik een aanrijding maak.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan in een polariteit te anticiperen van perfectionist en imperfectionist.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan alles perfect te willen doen waarin ik mezelf vergeef dat ik heb geaccpteerd en toegestaan niet te zien begrijpen/realiseren dat ik zolang ik in mijn geest verkeer imperfect zal zijn.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan niet te zien / begrijpen / realiseren dat het nastreven van perfectie in vele aspecten en vormen in mij aanwezig is en als dit niet lukt me zelf te veroordelen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan niet te zien/begrijpen/realiseren dat ik kan niet alles perfect kan doen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan niet te zien/begrijpen/realiseren dat ik in plaats te blijven hangen in mijn emoties zoals een minderwaardigheidsgevoel, zelfveroordeling, spijt, schaamte, me schuldig te voelen om mijn imperfecties, oplossingen te vinden.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan me vast te zetten en mezelf te controleren door perfect te willen zijn in plaats van mijn imperfectie te omhelzen.

Als en wanneer ik zie dat ik perfect wil zijn, of mijn imperfecties probeer te onderdrukken, te veroordelen dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat ik heel veel handelingen probeer perfect uit te voeren en mezelf veroordeel als dit niet lukt. Ik ga met mijzelf de verbintentenis aan de komende dagen mezelf in de gaten te houden hoe ik perfect probeer te zijn en hoe ik mijn imperfecties veroordeel of probeer te onderdrukken en zal hierop zelfvergeving uitspreken of oplossingen bedenken.

 

 

 

 

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s