dag 318 Geen rekening houden met mij

desteniEr werd mij om assistentie gevraagd maar ik kon hier niet aan voldoen omdat ik andere afspraken had gemaakt. Dit was bekend bij X maar zij was het vergeten en had toegezegd een klus voor iemand te doen en kon hiermee wat geld verdienen. X vertelde dat het niet meer geannuleerd kon worden omdat het al laat in de avond was en probeerde een andere oplossing te vinden waarbij mijn programma ook in de war leek te lopen. Ik zou dan opeens veel minder tijd hebben en alles zou in grote haast moeten plaatsvinden. Hier had ik geen zin in en ik beschuldigde X dat ze totaal geen rekening met me houd en alleen aan haar afspraken denkt, waarbij ik me verdrietig, boos en gefrustreerd voelde. Wordt er dan helemaal geen rekening met mij gehouden?

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben boos, gefrustreerd en verdrietig te worden als X geen rekening met mijn afspraken houdt.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben boos te worden als ik zie dat X zich in allerlei bochten wringt om toch de klus aan te nemen en nog steeds niet ziet dat het voor mij bijna onmogelijk is om in te springen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat X het vanzelfsprekend vindt dat ik te allen tijde voor haar klaar sta en zich niet afvraagt wat ik te doen heb.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben me schuldig te voelen dat ik X niet terwille kan zijn.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben het onbegrijpelijk te vinden dat X een afspraak maakt voor een klusje en aanneemt en dat ik haar werk overneem.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben me gebruikt te voelen door X.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben boos en gefrustreerd te zijn dat X het belangrijker vindt een klus voor en ander te doen dan naar mijn behoeften te kijken.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben me gepasseerd te voelen door X omdat het lijkt dat ze de ander belangrijker vindt dan mij, in plaats van te zien, te begrijpen en te realiseren dat X een vergissing heeft gemaakt.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben boos, teleurgesteld en verdrietig te zijn omdat ik op de tweede plaats wordt gezet, omdat ik denk dat ik voor X nog steeds nummer 1 ben.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik voor iemand nummer 1 ben in plaats van te zien/begrijpen/realiseren dat wij alleen een en gelijk zijn.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben het belachelijk te vinden dat X de klus niet wil afzeggen, waarin ik denk dat ik wel mijn plannen moet veranderen maar de ander niet.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben het oneens te zijn met de oplossingen die X probeert te vinden omdat ik denk dat hier anderen mee gedupeerd worden.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben me gemanipuleerd te voelen omdat het nu lijkt dat het mijn schuld is dat X de klus niet kan doen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben het voor mijzelf onaanvaardbaar te vinden dat ik X niet kan helpen, omdat ik altijd zoveel mogelijk klaar wil staan.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben in verwarring te zijn als iemand me iets vraagt en ik kan niet voldoen aan de vraag.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben altijd een goed gevoel/plaatje aan de ander te willen afgeven en als dit niet lukt teleurgesteld te zijn.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben teleurgesteld te zijn als ik iemand niet kan helpen alsof ik een kans gemist heb in plaats van in te zien dat je soms nee moet zeggen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren dat ik gewaardeerd wil worden, waarin ik mijzelf vergeef toegestaan en aanvaard te hebben de waardering voor mezelf te missen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben erop uit te zijn om waardering te krijgen in plaats van iemand belangeloos te helpen.

Als en wanneer ik denk/ervaar dat er geen rekening met mijn programma wordt gehouden, dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat ik gewoonweg nee kan zeggen als het me niet lukt in te springen en het aan de ander kan overlaten hoe deze ermee zal omgaan.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan voortaan te kijken in hoeverre ik kan veranderen door eerst de emotionele lading eraf te halen en zelfvergeving toe te passen en het anders bij de ander te laten om zaken te corrigeren.

Als en wanneer ik denk/ervaar dat ik op de tweede plaats gezet wordt,  dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat dit een onzinnig idee is en berust op een oude overtuiging. Ik ga met mijzelf de verbintenis aan mezelf niet meer bezig te houden met een 1e en 2e plaats of dat de een belangrijker is dan de ander maar om een oplossing te vinden die voor iedereen acceptabel is.

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op dag 318 Geen rekening houden met mij

  1. Cool; lastige situatie!
    Bij de zelfcorrigerende uitspraken bij ‘als en wanneer…’ begin je met een interpretatie als ‘dat de ander geen rekening met jouw programma houdt’ en ‘dat je op de tweede plaats wordt gezet’ welke ik zou omschrijven als bijvoorbeeld ‘als en wanneer ik denk/ervaar dat een ander geen rekening met mijn programma houdt..’ of ‘als en wanneer ik denk/ervaar dat ik op de tweede plaats gezet wordt…’. Zo is je eigen ervaring je ‘flag-point’ waarin je, zodra dit opkomt, je jezelf kunt corrigeren.

    • marjajourney zegt:

      Cool Ingrid, bedankt voor je commentaar! Ik zie het punt.

      • Cool! Overigens staat er een interessante woordspeling in deze uitspraak als ‘dat je denkt/ervaart dat er geen rekening gehouden wordt met jouw ‘programma’. Het interessante hierin is het woord ‘programma’ en de verschillende manieren waarop we dit woord kunnen uitleggen. Betreft het de fysieke planning van die dag/avond, of betreft het (deels) onze ‘mind-programmering’ waarin de ervaring speelt dat hier geen ‘rekening’ (=geld) mee wordt gehouden?

        Zo kun je het punt nog een beetje verder pushen voor jezelf.
        Ik heb zelf in bepaalde situaties gezien – waarin ik ervoer alsof de ander steeds maar een beroep op mij deed om van dienst te ruilen – dat het ruilen uiteindelijk wel kon, maar dat ik door deze ervaringen/gedachten/weerstanden, niet ter wille was om in te springen (wat ik uiteindelijk wel gedaan heb na heen en weer overleg). Los van of de ander zelfoprecht is in het steeds opnieuw vragen om een ruil, is het nog steeds aan mijzwelf om zelfoprecht naar de huidige situatie kijken. Dus het is inderdaad zien in zulke situaties of het een kwestie is van ‘nee leren zeggen’ of dat het een verantwoordelijkheid nemen is voor de gehele situatie en het eigen ‘programma’ wijzigen (en/of een combinatie van beide punten).

      • marjajourney zegt:

        Dank je voor de aanvulling, Ingrid, lol, ja, het ging hier om een fysiek programma, maar inderdaad die twee programma’s zijn nauw met elkaar verweven. Ga dit verder uitdiepen voor mezelf.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s