dag 316 Ik ben vergeetachtig(er)

26375839-vergeetachtig-meisje-stak-een-gele-sticker-op-het-gezichtVandaag heb ik een pan met eten laten aanbranden. Ik had de pan geïnspecteerd en geconstateerd dat het eten gaar, nog een beetje water bijgevoegd en vervolgens vergeten de pan uit te zetten. Het is me al een paar maal gebeurd dat ik een koekepan aan had gelaten nadat ik het eten eruit had gehaald. Ik heb ook gezien dat ik het huis niet juist had afgesloten.
Wat is ook vaker merk is dat ik iets ga halen en op de plaats gekomen niet meer weet waar ik naar op zoek was. Kortom mijn korte termijn geheugen laat soms me in de steek. Dit baart me zorgen, ben ik al zo er aan het aftakelen, ben ik aan het dementeren of heb ik een vroeg stadium van Alzheimer? In deze blog doe ik zelfvergeving teneinde de emotionele lading van deze gedachten/emoties af te halen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat ik vergeetachtiger word, aan het dementeren ben of aan Alzheimer lijd.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf kwalijk te nemen dat ik af en toe vergeetachtig ben.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben verdrietig te zijn als ik merk iets vergeten te zijn.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf ervan te beschuldigen dat ik vergeetachtig ben waarin ik mezelf vergeef toegestaan en aanvaard te hebben in de verdediging te gaan als mij word verweten iets vergeten te zijn.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben zelfmedelijden te hebben omdat ik vergeetachtiger word.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben iedere keer dat ik een pan op het vuur laat staan te denken, o nee he, het is helemaal mis met mij.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken/geloven dat ik aan het dementeren ben of in een vroeg stadium van Alzheimer ben.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken als ik Alzheimer heb kan ik beter dood zijn, want dan ben ik alleen een blok aan het been van anderen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn anderen tot last te zijn of te worden als ik ouder word.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben me te laten leiden door films, documentaires en andere media waar ik mensen zag die dement waren waarin ik een angst heb gekregen ooit ook in zo’n stadium te komen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben het idee te hebben dat mijn geest zo vol zit met gedachten, gevoelens en emoties dat er geen plaats meer is voor nieuwe dingen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben het idee dat ik vergeetachtig ben te bestendigen door steeds te denken wat ben ik vergeetachtig.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben nauwelijks aanwezig te zijn, me gewaar te zijn van mijn lichaam en mezelf te ondersteunen door mijn adem.

Als en wanneer ik iets vergeten ben dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat door steeds te zeggen O wat ben ik vergeetachtig ik voeding geef aan mijn emoties en zo steeds in de herhaling ga.
Ik ga met mijzelf de verbintenis aan te stoppen met de emotionele lading en gedachten omtrent het vergeten door direct zelfvergeving toe te passen.
Ik ga met mijzelf de verbintenis aan meer pauzes in te lassen om me gewaar te worden van mij als de adem.

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op dag 316 Ik ben vergeetachtig(er)

  1. een veertiger zegt:

    Heb je de uitgebreide Eqafe serie over Alzheimer al beluisterd? https://eqafe.com/p/alzheimer-s-fear-of-alzheimer-s-psychological-physical-disorders
    Als ik ergens bang voor ben dan helpt het mij om meer informatie over het onderwerp te hebben, om zo in ieder geval de angst voor het onbekende weg te kunnen halen en vervolgens de eventuele onderliggende lagen zichtbaar te maken. Naarmate we ouder worden wordt vergeetachtigheid als ‘normaler’ beschouwd binnen onze maatschappij, wat ik zie in mijzelf bij vergeetachtigheid is dat ik dan veel in mijn hoofd zit, veel denk, waardoor er geen ruimte is voor praktische zaken in het hier en nu. Wanneer we als mens al ons hele leven veel in ons hoofd zitten, dan verandert dit niet vanzelf naarmate we ouder worden. Dus je kan ook altijd een snelle check doen, of je inderdaad niet teveel bezig was met gedachten en zodoende minder in het hier en nu was, en of je dat kan veranderen in de toekomst. Wanneer je ons mensen vergelijkt met een computer, dan is voor de computer af en toe nodig om de boel op te schonen, zodat er meer werkruimte op de schijf komt. Dit is voor ons mensen niet anders, door zelfvergeving maken we ruimte en schonen we de ‘geest’ op.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s