dag 309 Nekpijn en financiële afhankelijkheid

Een tijdjfinancie geleden was ik in gesprek met X, die vertelde dat ze haar relatie wilde beëindigen met Y. Ze hebben een relatie van ongeveer 3 jaar maar omdat Y lijdt aan ernstige angsten en depressie is het voor X onmogelijk om hier mee door te gaan. De financiële kant van het verhaal is dat het voor X een stuk makkelijker is om een huishouden met Y te hebben omdat ze dan geen huis hoeft te huren en gevrijwaard is van alle bijkomende kosten. Tijdens het gesprek voelde ik nekpijn opkomen en ook gedachten van het zal financieel wel moeilijker worden, maar zelfstandigheid en onafhankelijkheid is een groot goed.
Ik zie mijzelf ook in een patroon zitten van financiële afhankelijkheid wat doorgegeven is door mijn moeder/grootmoeder en ga zo maar door.

Ik ga kijken waar ik uitkom met zelfvergevingen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben nekpijn te krijgen als ik hoor dat X op zichzelf wil wonen, waarbij er gedachten opkomen dat dit haar financiële veiligheid belemmert en dat dit onzekerheid geeft.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken en te geloven dat X een man nodig heeft die haar financiële zekerheid en veiligheid geeft en dat X nu een moeilijke tijd tegemoet gaat.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te hopen dat X iemand anders tegenkomt die haar financieel steunt en helpt zodat haar veiligheid weer gewaarborgd is.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken en te geloven dat een man mij financiële zekerheid en veiligheid geeft en dat ik het niet alleen kan redden.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn moeder/grootmoeders te kopiëren in de gewoonte om bij mijn echtgenoot te blijven omdat dit mij financiële zekerheid biedt.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben herinneringen te hebben van mijn moeder die ontelbare malen mijn vader wilde verlaten omdat ze een onhoudbare en slechte relatie met hem had maar dit niet deed uit angst niet te kunnen overleven.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben in een patroon te zitten van een vrouw die denkt dat een man haar moet financieel moet onderhouden en dat zij doet wat hij zegt als tegenprestatie van geld.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben boos te zijn als ik naar een man moet luisteren omdat hij brood op de plank brengt.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben me  inferieur te maken aan een man omdat ik financieel afhankelijk ben.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben financieel afhankelijk te zijn van mijn man omdat ik mezelf geen richting heb gegeven door voor mezelf te kiezen en zelfstandig te zijn.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben emoties als boosheid, onderdrukking, verdriet, angst te hebben onderdrukt als zijnde afhankelijk en onveilig en hierdoor pijn in mijn nek te hebben links boven mijn schouderblad.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben het veilig en zeker te vinden om afhankelijk van iemand te zijn zodat ik geen zelfverantwoording hoef te nemen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat degene die het meeste geld in huis brengt superieur is aan degene die het minste geld inbrengt waarin ik mezelf vergeef toegestaan en aanvaard te hebben het onrechtvaardig te vinden dat werk in en rondom het huis en kinderen niet betaald wordt en dus niet gewaardeerd in geld.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik mijn relatie zou beëindigen als ik genoeg geld zou hebben om voor mezelf te zorgen, waarin ik mezelf vergeef toegestaan en aanvaard te hebben geen idee te hebben hoe het is alleenstaand te zijn.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben in een polariteit te staan van het ideaal te vinden om alleen te wonen en bang te zijn alleen te wonen.

Als en wanneer ik angst voel wanneer iemand of ikzelf overweeg alleen te gaan wonen en een relatie te verbreken, dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat ik nog denk in oude patronen zoals mijn moeder en oma’s dit geleefd hebben en dat angst hierin domineert. Ik ga met mijzelf de verbintenis aan de angst te stoppen en mezelf aan te sturen te kijken naar oplossingen in plaats van problemen.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ëëëëë

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s