dag 304 Waarom word ik nerveus/opgewonden van een gesprek?

excitementEen vraag die ik me vandaag stelde is waarom word ik zo nerveus/opgewonden als ik in een gesprek met iemand praat over wezenlijke zaken, met andere woorden, over zaken die er werkelijk toe doen zoals politiek, economie, gezondheidszorg, armoede.
Vandaag had ik boodschappen gedaan en omdat mijn parkeermeter nog een half uur tijd over had besloot ik even op het terras te zitten. Een bekende van me kwam langs en kwam bij me aan tafel. Voor mij een gelegenheid om weer de taal te oefenen.
Het gesprek kwam op de huidige politiek, de nieuw gekozen minster-president (die uit de wereld komt van de pharmaceutische industrie), de huidige economie en de armoede die er heerst. We kwamen tot de conclusie dat de huidige politiek geen oplossingen zal bieden en dat er een verandering nodig is bij de mensen zelf.
Als een gesprek die kant op gaat merk ik dat mijn stem harder gaat klinken, ik opgewonden en nerveus word en dat ik graag allerlei weetjes kwijt wil aan de ander.
Ik zoek naar een bondgenoot, iemand die het met me eens is en ik probeer de ander aan mijn kant te krijgen en diegene te overtuigen van mijn zienswijze.
Naar dit punt wil ik kijken in deze blog.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben een bondgenoot te zoeken in mijn zienswijze wat betreft wezenlijke zaken zoals politiek, economie, geldverdeling.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben mij beter te voelen als ik mensen ‘aan mijn kant’ krijg zoals mijn ideëen, mijn overtuigingen, mijn sympathieën.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben anderen te willen overtuigen van zaken waar ik ‘achter’ ben gekomen door het internet wat niet in de mainstream media wordt gedeeld.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben nerveus en opgewonden te raken als ik bepaalde onderwerpen aanhaal, waarin ik wacht hoe er op wordt gerespondeerd.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben blij te zijn als ik merk dat ik mensen aan mijn kant krijg.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben mij gesterkt te voelen als mensen het met me eens zijn wat betreft politiek, economie enz.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben op hol te slaan als mensen het met me eens zijn en waarin ik probeer zoveel mogelijk voorbeelden van leugens in de media’s te vertellen zodat mijn kant van het verhaal nog interessanter wordt.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben anderen te willen imponeren met mijn weetjes.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben gewaardeerd te willen worden door anderen voor wat ik weet over achtergronden terwijl dit maar een fractie is van het totaal.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben waardering bij anderen te zoeken in plaats van mezelf waardering te geven.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben op te kijken tegen mensen die het systeem al doorgrond hebben en waarin ik nog maar een beginneling ben.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben in een polariteit te staan van meer/minder weten van het systeem.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben teleurgesteld en boos te worden als de onderwerpen die ik bespreek niet worden geloofd en niet worden begrepen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben het persoonlijk te nemen als anderen de waarheid over sommige gebeurtenissen niet willen horen, geloven en mij uitmaken voor leugenaar of freak.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te onderzoeken/zien of mensen er aan toe zijn om de waarheid van sommige gebeurtenissen te kunnen begrijpen/horen maar hun de waarheid door hun strot te duwen en vervolgens boos te worden als ik nul op het rekest krijg.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben een lichamelijke reactie van opgewondenheid, nervositeit, een harde stem te krijgen als ik spreek over zaken waarvan ik denk de waarheid te kennen.

Als ik met een persoon in gesprek ben en het gaat over zaken die ik ken van de alternatieve media en ik merk dat ik versnel, nerveus word of opgewonden, of als mijn stem harder klinkt, dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat ik de aandacht op mezelf wil vestigen, mijn ego wil voeden door intressant te zijn of mijn weetjes te willen delen met de ander in plaats van hier aanwezig te zijn en een en gelijk aan de ander.
Ik ga met mijzelf de verbintenis aan mijzelf te vertragen en te luisteren naar wat de ander te vertellen heeft en eventuele vragen te beantwoorden en hierin te bepalen waar de ander aan toe is.

Light is the Lie of Self-Interest, Created by the Multiple Characters in the Mind that Act Like Super Heroes in a Comic Book. (Bernard Poolman)

 

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s