dag 301 Mijn geest op hol door een eventuele verkoop

Gisteren hadden we bezoek van een vader en zoon die belangstelling hadden voor ons huis dat te koop staat. huisDe persoon komt uit dit dorp en heeft zijn huis in de stad verkocht aan een belegger die op die plek een appartementencomplex bouwt. Zijn vraag was om eventueel te ruilen voor een appartement. Het appartement zal pas over 8 maanden klaar zijn, maar er is ook een mogelijkheid gegeven om ons contanten te geven zodat we zelf een appartement kunnen kopen. De kans om dit huis te verkopen is klein omdat mensen uit de stad niet staan te springen om hier te wonen, behalve dan de mensen die hier geboren zijn en vaak op een bepaalde leeftijd terug willen keren.

Na het bezoek aan ons zagen we dat het de beide heren nog bij de buurman langs gingen en daar waarschijnlijk informatie wilden inwinnen over ons huis, zoals mijn echtgenoot suggereerde.

Ik was helemaal opgewonden door dit bezoek, mijn geest sloeg op hol en ik heb er zelfs slecht van geslapen. Ik heb steeds gedacht dat we de grootste kans zouden maken bij mensen die hier geboren worden en terug willen keren. Ik dacht dat het wel heel lang zou duren voordat zich een koper zou aandienen, als hij zich zou aandienen, dus dit lijkt een kans uit duizenden. Ik werd vannacht wakker en fantaseerde over de plek waar ik zou gaan wonen en of we eventueel geld zouden overhouden voor de nodige extra’s. Ik was ook bang dat onze (al verlaagde) vraagprijs nog steeds te hoog was en nu bleek dat voor deze mensen de prijs acceptabel was.

Ik ging al bedenken was ik allemaal graag wilde houden en wat ik weg wilde doen. Ik vroeg me af hoe dat appartement dat ter ruil werd aangeboden eruit zou zien. Dit appartement ligt dicht bij zee en strand en het leek me erg fijn iedere ochtend te kunnen zwemmen. Ook wist ik niet of ik niet liever aan de andere kant van de stad wilde wonen in de buurt van mijn dochter omdat het dan makkelijker is de kinderen op te vangen als dat nodig is.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn geest op hol te laten gaan als ik hoor dat zich een potentiële koper heeft gemeld voor ons huis.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te kunnen geloven dat er zich een koper heeft gemeld voor ons huis.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat het nog heel lang zal duren voordat zich een kandidaat zal melden die interesse heeft voor ons huis.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat er nooit een koper zal komen voor ons huis.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn zorgen en angsten om het huis te verkopen te onderdrukken.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat we te veel geld vragen voor ons huis.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben een gat in de lucht te kunnen springen van blijheid dat iemand werkelijk interesse voor ons huis.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben slecht te hebben geslapen door de opwinding dat ons huis misschien verkocht wordt.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren dat ik zoveel spanning heb opgebouwd rondom de eventuele verkoop van ons huis.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken welk appartement ik zou kunnen kiezen terwijl ik helemaal niets weet over het aangeboden appartement, behalve de lokatie en dat het over 8 maanden klaar is.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat het geen goed idee is een nieuwbouw appartement te kopen omdat ik denk dat die uit de grond gestampt worden en dat ze niet kwalitatief gebouwd worden.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben een vooroordeel te hebben tegen alle nieuwbouwprojecten omdat ik denk dat ze van slechte kwaliteit zijn en binnen korte tijd mankementen gaan vertonen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn succes te hebben met de verkoop van het huis, omdat ik dan beslissingen moet nemen waar te gaan wonen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben fantasieën te hebben dat ik iedere ochtend naar het strand kan wandelen en in de zee kan zwemmen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben nu al te willen bedenken welke spullen ik wil houden en welke ik wil achterlaten, terwijl dit allemaal nog met de koper besproken moet worden.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat er iets tussen gaat komen en dat de geïnteresseerde uiteindelijk toch zal kiezen om niet het huis te kopen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn de rest van mijn leven hier in dit huis te moeten wonen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken als deze man het huis niet koopt dan zal het nog een moeilijke zaak worden.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren dat ik de deur dicht houd voor eventuele andere kopers omdat ik me nu helemaal focus op deze mensen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben in een polariteit te bestaan van angst om niet te verkopen/succes te hebben en opwinding.blijdschap om het huis wel te verkopen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik veel gelukkiger zal zijn om op een andere plek te wonen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben alleen maar positieve associaties heb met het wonen in de stad terwijl er ook veel negatieve punten zijn, zoals eventuele geluidsoverlast, minder ruimte, waarschijnlijk geen tuin en andere overlasten.

Als en wanneer ik zie dat ik in opwinding, angst, onzekerheid, fantasieën ga met betrekking tot de verkoop van ons huis dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat er op dit moment niets zeker is en dat ik helemaal niet hoef na te denken hoe alles zal gaan.
Ik ga met mijzelf de verbintenis aan af te wachten tot er zekerheid is verkregen over de verkoop van het huis en zal dan een plan uitstippelen wat het beste is voor onze familie om elkaar de meeste support te geven.

never-compare

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op dag 301 Mijn geest op hol door een eventuele verkoop

  1. Pingback: dag 301 Mijn geest op hol door een eventuele verkoop

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s