dag 300 Uitstelgedrag

full_procrastination-the-first-steps-atlanteans-part-206De laatste tijd ben ik me steeds meer bewust van mijn uitstelgedrag. Sommige taken en verantwoordelijkheden laat ik liggen omdat ik een weerstand voel om eraan te beginnen en op het laatst moet ik me haasten om de zaken gedaan te krijgen. Dus zo loop ik dagen lang met gedachten van, o ik moet …. en …. nog doen, ik had er best tijd voor, of ik heb nu geen zin om dat te doen, komt vanavond wel, ik moet eerst ontspannen.

‘s Avonds echter heb ik excuses dat ik te moe ben om er nog aan te beginnen en beloof mezelf de volgende ochtend aan de taken te beginnen. Dan echter komen er allerlei veel belangrijkere zaken die gedaan moeten worden en zo gaat het uitstelgedrag maar door.

De weerstand die me tegen houdt om te schrijven of mijn huiswerk voor DIP te maken kan in principe zo overbrugd worden door te beginnen met schrijven, maar ik kan de beweging gewoon niet maken om achter de laptop te zitten en het document te openen.

Het geeft me een uitermate slecht gevoel over mijzelf, ik vind mezelf slap, zonder doorzettingsvermogen en hierbij verkwist ik ook nog eens enorm veel tijd, die ik had kunnen besteden aan schrijven.

In de Eqafe interviews over Procrastination hoorde ik dat ieder uitstel begint met een gedachte/emotie die vervolgens wordt onderdrukt, het is dus belangrijk alert op de gedachte/ emotie te zijn en vervolgens hardop zelfvergeving uit te spreken, voordat het hele systeem van uitstelgedrag geactiveerd wordt.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben een weerstand te hebben om te schrijven en mijn DIP-huiswerk te maken.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben allerlei excuses te verzinnen om maar niet te gaan schrijven of mijn huiswerk te maken.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben mijzelf te saboteren door allerlei excuses te verzinnen om niet te gaan schrijven.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken of geloven dat ik belangrijkere zaken te doen heb dan schrijven.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken van ik heb nog genoeg tijd om te schrijven, ik heb nog de hele week en het schrijven van dag tot dag uit te stellen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf niet te kunnen bewegen en richting te geven door gewoon achter de laptop te gaan zitten en te schrijven.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben negatieve gedachten te hebben over mijzelf wanneer ik het schrijven uitstel zoals wat ben ik een slappeling, waarom heb ik geen doorzettingsvermogen?

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben de negatieve energie op te bouwen die het uitstelgedrag bevordert met mijn gedachten en emoties.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn tijd aan de hand van mijn emotionele staat van zijn in te vullen, in plaats van effectief te kijken hoe ik mijn tijd zo optimaal mogelijk kan benutten zonder tussenkomst van emoties/gevoelens/angsten.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben een beeld te hebben van mijn vader die zit te gapen en voortdurend uitstelt wat gedaan moet worden en dat ik dit als voorbeeld heb genomen om zaken uit te stellen,

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben het vervelend te vinden dat ik zie dat ik hetzelfde uitstelgedrag als mijn vader vertoon en dit niet heb weten te veranderen. Waarin ik mijzelf toegestaan en aanvaard heb om mijn vader te beschuldigen van het overdragen van dit patroon dat hetzij genetisch of via voorbeeld aan mij is overgedragen. Waarin ik mijzelf toegestaan en aanvaard heb mijzelf te beschuldigen en schuldig te voelen voor het overnemen van een patroon van mijn vader waar ik mij tijdens zijn leven verschrikkelijk aan ergerde en mij niet te realiseren dat ik mijn zelfverantwoordelijkheid had kunnen nemen en niet dit voorbeeld had hoeven volgen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben mij te irriteren aan mensen die taken uitstellen omdat ze geen zin hebben, waarin ik mijzelf vergeef en toesta om anderen te veroordelen voor hun uitstelgedrag omdat ze geen zin hebben of voor wat voor reden dan ook.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben mij te irriteren aan mensen die taken uittsellen omwille van geen zin hebben, terwijl ik mij niet realiseer dat ik hetzelfde doe en daardoor met mijzelf geconfronteerd word. Waarin ik mijzelf toegestaan en aanvaard heb bang te zijn om naar mijzelf te kijken en te zien dat ik net zo veel uitstel als de mensen waar ik mij aan erger en dus tot de conclusie moet komen dat ik mijzelf niet als ‘goed’ persoon zie wat in frictie is met het idealistische zelfbeeld wat ik van mijzelf heb. Waarin ik mijzelf toegestaan en aanvaard heb om de frictie in mijzelf als vervelend te ervaren zodra mijn image als ‘goed’ persoon in het gedrang komt.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken/geloven dat het met mij wel meevalt wat uitstellen betreft zolang ik me vergelijk met anderen, waarin ik mezelf vergeef toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien dat ieder uitstel, uitstel is en mij brengt in een emotionele zwaarte en schuldgevoel.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben een gemis aan wilskracht te hebben dat ik probeer te compenseren door in superioriteit te gaan, door te denken, ik kan zelf bepalen wanneer ik mijn taken ga uitvoeren, waarin ik mezelf vergeef toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren dat ik wegloop voor mijn verantwoordelijkheden.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben vooral uitstelgedrag te vertonen met taken die mij moeilijk lijken waarin ik dan graag uitwijk naar de makkelijke, alledaagse huishoudelijke taken.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben in een emotie van zwaarte te gaan in mijzelf en mijn lichaam wanneer ik begin met deze taak/verantwoordelijkheid.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben om me over te geven in de weerstand die ik ervaar in mijn lichaam.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn om mijn taak niet naar behoren te kunnen volbrengen.

Ik vergeef mijzelf niet toegestaan en aanvaard te hebben om mij als mijzelf en in mijn lichaam in deze weerstand comfortabel te voelen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben om altijd in het verleden toe te geven aan de weerstand als de emotionele manipulatie opkomt in mij en ik vergeef mijzelf deze emotionele manipulatie toe te staan en te aanvaarden.

Ik realiseer me dat ik bepaalde taken als moeilijk heb gelabeld omdat ik daar minder ervaring mee heb en die dus meer beoefend moeten worden zoals bijvoorbeeld het schrijven en de DIP. Ik realiseer me dat ik niet voor niets een cursus DIP doe en dat hierin nog het een en ander te leren is en dat er dus correcties op volgen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben taken als moeilijk te labelen die nog geoefend moeten worden.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben mijzelf te saboteren door taken als moeilijk te bestempelen en ze vervolgens te laten liggen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren dat als je iets leert, een cursus volgt er correcties volgen en dat door fouten te maken begrip kan ontstaan.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren dat ik het liefst in een keer alles foutloos doe.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat als ik iets foutloos doe, ik een beter mens ben en als ik fouten maak een slecht mens ben.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren dat ik als mens alles moest oefenen in mijn leven en dat dit zo blijft zolang ik nieuwe dingen wil leren.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben het mezelf kwalijk te nemen als ik gecorrigeerd word, waarin ik denk dat een correctie een falen is in plaats van een mogelijkheid tot expansie.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren dat ik vaak op een reactieve manier gecorrigeerd werd, zoals met vloeken, schreeuwen, waarin ik mezelf vergeef toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat iedere correctie met boosheid gepaard gaat van degene die corrigeert.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf dom te vinden als ik gecorrigeerd word, omdat ik in het verleden soms als dom werd bestempeld als ik iets niet snel genoeg begreep of dat ik mezelf dom vond als ik iets niet snapte.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken en geloven dat ik niet goed genoeg ben om de DIP te volgen omdat er steeds gecorrigeerd wordt in mijn taken.

Waarin ik mezelf vergeef toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik een les ga volgen die ik al helemaal ken en dus ook foutloos zal maken, waarbij het dus geen les meer is.  

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken en geloven dat ik een lastige leerling ben voor mijn buddy waarvoor ik denk dat ik te tijdrovend ben en die mij vele malen moet corrigeren en aansporen.

Als en waneer ik merk dat ik vlucht in zogenaamde makkelijke taken en mijn verantwoordelijkheden die ik moeilijk noem uitstel, dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat ik de mogelijkheid heb om mijn kennis en bekwaamheden uit te breiden door oefening, oefening en nog eens oefening. wat gepaard gaat met vallen en opstaan. Ik realiseer me dat fouten in feite onderzoeken zijn die mij steeds dichter brengen bij mijn wezen. Ik ga met mijzelf de verbintenis aan te stoppen met deze zelfsabotage door mijn lessen te maken, zo goed als ik kan en iedere correctie te verwelkomen als uitbreiding en mogelijkheid in het bekwamen van mijn schrijven.

Als en wanneer ik iets wil uitstellen, dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat de emotie van zwaarte / angst zit om fouten te maken een oud patroon is wat nu niet meer herhaald hoeft te worden, ik begin met mijn verantwoordelijkheid, ik zoek geen uitvluchten in andere klusjes.
Ik ga met mijzelf de verbintenis aan te stoppen met de angst en pak mijn laptop, open mijn document, haal diep adem en schrijf mijn blogs/huiswerk.

Als en wanneer ik me irriteer aan anderen die hun taken uitstellen, dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat ik hun gedrag veroordeel omdat het in mij aanwezig is.
Ik ga met mijzelf de verbintenis aan te stoppen met het veroordelen en te zien dat we allen gelijk zijn in onze (aangeleerde) patronen  door een voorbeeld te zijn en te staan in mijn besluit geen uitstel meer te geven aan moeilijke taken.

Procrastination interviews:

  1. Procrastination: Introduction – Atlanteans – Part 205
  2. Procrastination: The First Steps – Atlanteans – Part 206
  3. Procrastination: Resistance – Atlanteans – Part 207
  4. Procrastination: Self Forgiveness – Atlanteans – Part 208
  5. Procrastination: The First of the Gifts – Atlanteans – Part 209
  6. Procrastination: Sounding Self Forgiveness – Atlanteans – Part 210
  7. Procrastination: The Final Gifts – Atlanteans – Part 211

Een aanbeveling is deze tedtalk:

https://www.youtube.com/watch?v=Lp7E973zozc&feature=youtu.be

“What is interesting about being an adult is that when you become 18, nobody tells you that it is now going to become your job to parent yourself, and by parent yourself I mean, it’s your job to make yourself do the crap you don’t want to do, so that you can be everything your supposed to be. And you’re so busy waiting for ‘feeling like it’.”

 

 

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s