dag 296 Opgewonden en teleurgesteld om een hond

zazooIk heb al een poos een wens om een hond te bezitten en kortgeleden heb ik besloten om binnenkort naar het asiel te gaan om een hond uit te zoeken.
Nu heeft een kennis die kortgeleden hier is komen wonen ivm een nieuwe werkkring een hond die ze van de huiseigenaar niet mag houden en zij was op zoek naar iemand die de hond wilde overnemen. Ik heb besloten de hond te nemen na overleg met mijn echtgenoot.
Ik was opgewonden over het feit straks een hond te hebben waar ik wandelingen mee kan maken. Maar ook voelde ik me emotioneel worden in de zin van geraakt, een gevoel dat ik iets heb gemist, wat ik al heel lang zou willen hebben.
Afijn, ik heb de hond opgehaald en de instructies gekregen van de eigenaresse. In de loop van de dag merkte ik een sterke neiging van de hond om tegen benen aan te rijden en tegen kinderen op te springen, waarbij ik probeerde de hond te kalmeren en hem korte commando’s te geven om hem te proberen te stoppen. Dit had weinig effect en ook na een lange wandeling bleef hij dat gedrag vertonen. Mijn echtgenoot reageerde negatief op de hond, hij zag dat er iets van een Stafford in zat wat hem niet beviel en toen de hond ook nog tegen zijn benen begon te rijden wilde hij dat het dier zo snel mogelijk terug ging naar zijn oude baas. Ik vind het jammer dat ik de hond niet de kans kon geven om een paar dagen te blijven waarbij zijn gedrag misschien zou veranderen. We hebben besloten toch een puppy te zoeken zodat we die zelf kunnen opvoeden.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben opgewonden en enthousiast te zijn over het feit dat ik een hond ga ophalen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben opgewonden te zijn dat ik straks wandelingen samen met de hond mag maken.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat een hond me gelukkig maakt.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te bedenken hoe leuk het is om ’s morgens door een hond begroet te worden bij het opstaan.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik plezier uit een hond kan halen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben emotioneel te zijn als ik bedenk dat ik een hond krijg, alsof ik iets krijg wat ik heel lang gemist heb.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben mij met het verdriet te identificeren van de vorige eigenaresse en haar dochter als ik de hond ophaal en ik zie hoeveel ze om de hond geven.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben verbaasd te reageren als ik zie dat de hond continu tegen onze benen aan rijdt en de kinderen omver gooit.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben de hond te geloven dat we met een rustige hond te doen hebben zoals de eigenaresse ons vertelde.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben het jammer te vinden dat de eigenaresse het deed voorkomen dat de hond erg rustig is.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben het moeilijk te vinden de hond terug te sturen naar de eigenaar.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik gefaald heb met de hond.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben teleurgesteld te zijn dat ik de hond niet wat tijd kan gunnen om te wennen aan zijn nieuwe situatie waarin zijn neiging had kunnen veranderen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn weer een verkeerde keuze te maken in het kiezen van een hond.

Als ik zie dat ik opgewonden ben bij het kiezen van een hond dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat een puppy een betere keuze is omdat ik het dier dan zelf kan opvoeden. Ik ga met mijzelf de verbintenis aan samen met mijn man een keuze te maken waar we beiden achter staan.

Als ik zie dat ik bang ben een verkeerde keuze te maken bij het kiezen van een hond, dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat ik me nu wat meer kan inlezen in gedrag van verschillende soorten honden en informatie kan inwinnen bij het asiel/eigenaar. Ik ga met mijzelf de verbintenis aan zoveel mogelijk informatie te verzamelen voordat ik een keuze maak.

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op dag 296 Opgewonden en teleurgesteld om een hond

  1. Pingback: dag 296 Opgewonden en teleurgesteld om een hond

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s