dag 285 Reactie op mode

angoraDeze week was ik getuige van een gesprek tussen twee mensen over mode. Ze bespraken de laatste mode, de winkels waar de mooiste en goedkoopste kleidingstukken te vinden waren en wat ze zoal de laatste tijd gekocht hadden. Ik luisterde tenenkrommend naar het gesprek zonder me in het gesprek te mengen want ik merkte dat er ergernis en boosheid in mij aanwezig waren. Tijdens het gesprek dacht ik aan een rapport wat ik voorbij heb zien komen over China, hoe stukken land vergiftigd waren door het dumpen van giftige afvalstoffen waardoor de mensen ziek worden en hun bouwland onvruchtbaar wordt. Dit allemaal om ons te voorzien van goedkope kleding en om de laatste mode te volgen zoals deze door de warenhuizen wordt gedicteerd.
De kleding die gemaakt wordt in lage lonen landen waar kinderen en volwassenen lange dagen werken om te overleven  en niet te vergeten dierenmishandeling waar konijnen, schapen in erbarmelijke omstadigheden leven om ons te voorzien van wol, waar vossen in kleine hokjes wachten tot wij bontkragen van ze gemaakt hebben.
Iemand vertelde trots dat ze twee angoratruien had gekocht voor een zacht prijsje, onwetend welk erbarmelijk leven die konijntjes leiden waarbij zonder verdoving de haartjes uit het lijfje worden getrokken.
Maar wat me vooral ergerde was de vanzelfsprekendheid die er er was om steeds maar nieuwe kledingstukken te kopen, ieder seizoen weer de mode te volgen en zich volgens de laatste trends te kleden.
In deze blog onderzoek ik waar mijn reacties vandaan komen en wat er bij aanwezig is om mode te volgen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben boosheid, ergernis en irritatie te hebben als ik een gesprek hoor van een paar mensen waarbij gesproken wordt over mode en wat ze zoal gekocht hebben.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben teleurgesteld te zijn dat niet iedereen weet wat er vooraf gaat aan kleding en schoenen voordat deze in de warenhuizen verschijnen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben tenenkrommend een gesprek te volgen dat over mode gaat en bepaalde merken, waaraan ik niet kan deelnemen omdat ik in een emotie van boosheid, irritatie en teleurstelling verkeer.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben verdrietig te zijn dat iemand vertelt hoe ze twee goedkope truitjes heeft weten te bemachtigen waarin ik de konijntjes voor me zie die zonder verdoving geplukt worden om hier angorawol van te maken.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben mensen die lange tijd over mode kunnen praten oppervlakking en dom te vinden.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te weten/begrijpen/realiseren wat je zou kunnen doen tegen de onwetendheid van mensen wat het fabriceren van kleding / volgen van mode.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat mensen veranderen als ik ze vertel hoe hun kleding wordt gemaakt, hoe dieren mishandeld worden en dat het volgen van een modebeeld onzinnig is.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben mij af te scheiden van de personen die een gesprek voeren over mode waarvan ik getuige ben door in een reactie te gaan van boosheid en irritatie.

Ik realiseer me dat er eerst iets moet veranderen in het denken van mensen voordat ze zich kunnen realiseren waar ze mee bezig zijn en ze de mode op de voet willen volgen in plaats van duurzame kleding te kopen waar een eerlijke prijs voor betaald wordt.

Ik realiseer me dat onzekerheid over ons uiterlijk een van de redenen is om de mode strikt te volgen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben mij soms bij gelegenheid zekerder te voelen in modieuze kleding dan in gemakkelijke kleding.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben kleding te kopen van onduidelijke oorsprong waarvan ik niet weet onder welke omstandigheden deze geproduceerd wordt.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben onzeker te zijn over mijn uiterlijk waarin ik denk dat de juiste kleding bepaalde lichaamsdelen kan camoufleren of kan benadrukken.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben gebrainwashed te zijn door de modebeelden die via media en reclame binnenkomen, waarin ik een neiging heb een bepaald modebeeld te volgen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren dat ik doe alsof ik mode onbelangrijk vind maar dat mooie materialen mij bekoren zoals wol, zijde, linnen zonder mij af te vragen of hiervoor de aarde en de wezens misbruikt zijn.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben in een polariteit te bestaan van afkeur en voorkeur wat mode betreft en waarin ik probeer me af te zetten tegen bepaalde modebeelden.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben me af te zetten tegen een modebeeld waarin het me een idee geeft niet mee te doen in de gekte van het volgen van mode, maar waarin ik de geest voed met negatieve gedachten en gevoelens.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben een postief gevoel te krijgen als ik gecomplimenteerd word met mijn kleding.

Als ik getuige ben van een gesprek over mode en er komt een veroordeling op dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat ik zelf mijn voor-en afkeuren kan onderzoeken en corrigeren.
Ik ga met mijzelf de verbintenis aan mijzelf te stabiliseren wat kleding betreft en anderen in hun waarde te laten en mezelf richting te geven door

Als er gedachten/emoties zijn wat betreft het misbruik van de aarde, mens en dier om kleding te produceren dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat iedere reactie de situatie voedt en ik alleen van betekenis kan zijn als ik stabiel ben zodat er oplossingen bedacht kunen worden.

Als ik zie dat ik een postief/negatief gevoel krijg bij het dragen van bepaalde kleding, dan stop ik adem. Ik realiseer me dat ik deze gedachten/gevoelens nog kan vergeven en corrigeren. Ik ga met mijzelf de verbintenis aan iedere gedachte/gevoel wat mode/kleding betreft te onderzoeken.

 

 

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s