dag 284 Herinnering aan minderwaardigheid

inferiorDeze week dook er een herinnering op van een persoon waarmee ik ooit heb samengewerkt. Ik besloot even te kijken op facebook of ik haar nog herkende en ja hoor, dat was de ex-collega zoals ik mij haar herinnerde. De gedachte kwam op, ja zo was zij, vrolijk uiterlijk, in goede doen, echt iemand die van een goede familie komt. Dit was hoe ik haar toen ook kwalificeerde, iemand met een goede opleiding en van goede komaf, in tegenstelling tot hoe ik mijzelf zag, weinig opleiding en niet van ‘goede’ komaf.

Ongeveer 40 jaar geleden besloot ik voor een uitzendhureau te gaan werken omdat ik dacht dat dit me meer vrijheid zou geven met het oog op langere vakanties, vrij nemen wanneer je maar wilt. Toen ik me kwam aanmelden bij het uitzendbureau werd mij gevraagd of ik zin had als intercedente te werken en dat leek me wel wat, dus begon ik in eerste instantie de gaten op te vullen bij ziekte en vakanties van de vier verschillende units van het uitzendbureau.

Voor mij was dit een kennismaking met een ander milieu, een milieu waar de meeste medewerkers beter geschoold waren dan ik en vaak ook een hogere sociale status bezaten. Ik had hier tot nu toe nog niet eerder iets van gemerkt. Ik kan me herinneren dat we een keer een etentje hadden met alle medewerkers en partners waar wij (mijn partner en ik)  ook uitgenodigd waren en waar ik me niet op mijn gemak voelde, ik voelde me er niet thuis, ik paste niet in dit milieu van mensen die gestudeerd hadden. Ik schaamde me ook voor het feit dat ik met een buitenlandse man samen was, iets wat toentertijd nog vrij ongewoon was in Nederland terwijl alle anderen van Nederlandse komaf waren.

Ik herinner me dat er discussies werden gevoerd over wel of niet fluor toestaan in het drinkwater en merkte dat sommige collega’s veel kritischer met dit onderwerp bezig waren dan ikzelf. Toen mijn mening een keer werd gevraagd antwoordde ik dat ik voor was, want het was toch tegen tandbederf? Wat ik nu duidelijk zie is dat mijn vocabulaire niet toereikend was om een diepzinnig(er) gesprek te voeren en dat ik me hierdoor afscheidde van mijn collega’s.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik minder ben door mijn afkomst in vergelijk met mijn collega’s.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaad te hebben mij te vergelijken met mijn collega’s en mij vervolgens minder te voelen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben me te schamen dat ik een lagere sociale status bezit dan mijn collega’s.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren dat het verschil in taal/vocabulaire het grootste struikelblok voor mij is waardoor ik mij minderwaardig voel.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben me af te scheiden van mensen uit een ander milieu.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben lange tijd te denken dat afkomst te maken heeft met vorige incarnaties en dat ik nog lessen te leren heb.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren dat de enige les die ik hoef te leren is één en gelijk te staan met alles.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben me te schamen op een etentje met een buitenlandse partner te komen waar alleen maar Nederlanders aanwezig zijn, waarin ik mezelf vergeef toegestaan en aanvaard te hebben dat ik me verschuil achter dit idee omdat ik zelf onzeker en angstig ben.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben onzeker en angstig te zijn in gezelschap van mensen die uit een ‘beter’ milieu komen dan ikzelf, waarin ik mezelf vergeef toegestaan en aanvaard te hebben die angst en onzekerheid de rest van mijn leven te hebben meegedragen omdat ik geen idee had hoe ik mezelf hiervan kon vrijmaken.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben op te kijken naar mensen uit een ‘beter’ milieu en niet te zien dat het verschil in milieus refereert aan de ongelijkheid in de wereld die ontstaan is door geld.

Als ik zie dat ik ik me onzeker/angstig voel in een ander milieu dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat ik zelf de afscheiding creeër door mijzelf minderwaardig te voelen.
Ik ga met mijzelf de verbintenis aan oplettend te zijn welke emoties er spelen in het verkeren in een ander milieu en één en gelijk te staan en zonodig zelfvergeving en zelf correctie toe te passen.

 

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op dag 284 Herinnering aan minderwaardigheid

  1. Pingback: dag 284 Herinnering aan minderwaardigheid

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s