dag 282 Een reactie uitlokken zonder gewaarzijn

pushDeze week zag ik dat ik de neiging heb op de knoppen van een ander te drukken wat een reactie tot gevolg heeft. Iemand zei dat hij naar de visboer was geweest om te kijken of er verse vis te koop was. Terwijl ik wist dat er alleen ’s morgens vroeg verse vis te koop is, stelde ik de vraag hoe laat die persoon dan wel naar de visboer was geweest, met andere woorden: als je laat gaat weet je zeker dat er niets te koop is.  En die persoon ontplofe bijna door mijn vraag. Op dat moment was ik me niet gewaar van mijzelf en stelde de vraag zomaar, om wat te zeggen, of om een gesprek te hebben.
Deze neiging heb ik vaak gezien bij mezelf, ik trigger iemands reacties en de consequentie is dat die persoon ontzettend kwaad wordt, omdat het lijkt dat ik de persoon bij voorbaat al veroordeel door een gedachte te hebben dat de persoon iets gedaan heeft dat een negatief resultaat heeft, door als voorbeeld van de visboer te concluderen dat hij te laat naar de visboer is gegaan. Ik wil me dus in de toekomst meer gewaar zijn van mijn vragen die een triggerpunt kunnen zijn voor anderen om boos te worden.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben op iemands knoppen te drukken en een reactie uit te lokken.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren dat als ik een vraag stel en me niet gewaar ben van mijzelf de ander te compromitteren.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben een plezier te hebben de ander te compromitteren met lastige vragen en veronderstellingen om reacties uit te lokken.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben anderen te triggeren en reacties uit te lokken om zo energie te genereren.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben verslaafd te zijn aan energie als emoties en gevoelens als een gewoonte die ik door de jaren heb beoefend en uitgevoerd om zo de aandacht te krijgen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben aandacht te willen voor mezelf door anderen lastige of ondoordachte vragen te stellen die conflicten veroorzaken.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik anderen wakker moet maken door lastige vragen te stellen of opmerkingen te maken terwijl ik mezelf niet gewaar ben als een en gelijk met mijn adem.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik wakker ben en zie wat de ander over het hoofd ziet terwijl ik zelf in de geest vertoef, in gedachten en zo in een conflict terechtkom van meningen die tegenover elkaar staan.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik anderen moet overtuigen van mijn ideeën en meningen, waarvan ik denk dat ze op de waarheid berusten en niet te zien/begrijpen/realiseren dat dit uiteindelijk eindigt in een meningsverschil dat door energie gevoed wordt.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik het beter weet dan de ander, meer kennis heb dan de ander, de ander wil overtuigen van mijn gelijk, de ander wel even te vertellen hoe het werkelijk zit en niet te zien dat ik alleen mijn ego aan het voeden ben en dus slechts geïnteresseerd ben in mijzelf.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren dat ik door mijn zelf-interesse de ander alleen maar in het harnas jaag in plaats van te communiceren als één en gelijk.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben anderen als dom en onwetend te bestempelen en mezelf vergelijk met anderen, waarin ik concludeer meer te begrijpen over het leven en ik probeer te laten zien hoe het werkelijk zit terwijl ik alleen het levende voorbeeld hoef te zijn.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren hoe ik het levende voorbeeld kan zijn als ik in gedachten, gevoelens en emoties ben, dus in de geest.

Als ik zie dat ik probeer anderen te overtuigen door te denken dat ik het beter weet, meer weet, of anders over dingen denk dan stop ik en adem. Ik realiseer dat zolang ik denk, de volgende stap is energie te genereren en een conflict te veroorzaken.
Ik ga met mijzelf de verbintenis aan mijzelf te ondersteunen door de adem, mezelf richting te geven en te kijken of ik dit punt nog meer kan uitdiepen door zelfvergeving en zelfcorrectie.

Als ik zie dat er een neiging is de ander te veroordelen voor hun denkwijze, dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat iedere veroordeling leidt naar meer energie en conflict en dat ik de ander alleen kan assisteren door mij gewaar te zijn van mijzelf.
Ik ga met mijzelf de verbintenis aan alert te zijn op iedere veroordeling die zich afspeelt in mijn geest en zelf het levende voorbeeld te zijn in de aanwezigheid van mijzelf.

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s