dag 270 Ergernis om controle

hoofdVandaag is M thuisgekomen na een ziekenhuisopname en begon ik me te ergeren aan allerlei vragen en opmerkingen, zoals doe je het deurtje van de houtkachel wel goed dicht? Is de deur van de garage al op slot? Kijk je uit dat je de katten niet opsluit? Wat ik 10 dagen als rust heb ervaren is dus eigenlijk 10 dagen rust van mijn eigen ergernissen.
Wat is er nou zo erg aan dat iemand controle wil uitoefenen op de meest eenvoudige werkzaamheden zoals het knopje van de kachel van stand verwisselen? Het gaat namelijk vooral aan het mij herinneren wat ik nog moet doen zodat het niet vergeten wordt.

Ik merkte vanavond dat ik doodmoe geworden was van mijzelf, door steeds maar backchat te hebben zoals: ik doe het nu de hele tijd alleen en hoef niet gecontroleerd te worden of te denken o, ik maak me er niet druk over en vervolgens het gevoel wegstop.
Bij binnenkomst  kwam er even een herinnering bij me op van ongeveer 25 jaar geleden toen ik zelf thuis kwam van een operatie. Het gevoel dat dit opriep was een verlies van controle op “mijn” huishouden, dat inmiddels was overgenomen door anderen. Ik voelde me toen hulpeloos en zwak maar herinner me dat dit vooral kwam dat ik geen controle meer kon uitoefenen over hoe ik graag de zaken wil managen in en om het huis.
Dit lijkt toch verdomd veel op mekaar als ik het zo bekijk. Het is me inmiddels wel duidelijk dat alle ergernissen die ik heb bij een ander ook in mezelf aanwezig zijn, deze is een hardnekkige, diepgewortelde die steeds weer de kop opsteekt.
Kan ik zelf wel de controle loslaten?

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben geïrriteerd te raken als iemand me controleert, me herinnert aan wat ik moet doen, of op mijn vingers kijkt.

ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn irritaties die opkomen als iemand me controleert te onderdrukken.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben geïrriteerd te zijn als iemand zegt: vergeet je …. niet te doen, terwijl ik dat juist van plan ben.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben nerveus te worden als mensen mij op de vingers kijken.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn iets verkeerds te doen als iemand op mijn vingers kijkt.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard niet te zien/begrijpen/realiseren dat ik fouten voor anderen wil verbergen als er iets misgaat of het gaat niet zoals ik zou willen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben angstig te worden om een fout te maken als iemand me op de vingers kijkt.

Ik realiseer me vaak gezegd te hebben tegen anderen als iets mis gaat, zie je nou wel dat komt dat je op mijn vingers staat te kijken.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben in gedachten te participeren wanneer iemand me controleert en corrigeert: doe het dan maar zelf als je het zo goed weet, in plaats van een advies in overweging te nemen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben in de verdediging te gaan als iemand mij op een andere manier van handelen wijst.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren dat als iemand mij corrigeert of controleert ik in mijn geest zit in plaats van mijzelf te controleren op mijn aanwezigheid hier als een met de adem.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben geïrriteerd te zijn als mijn echtgenoot mij aanwijzingen geeft terwijl hij zelf op de bank blijft zitten.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben geen kritiek te kunnen ontvangen van anderen als ze me het idee geven zelf niet het verbeeld te kunnen geven.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben zelf in de war te raken als de dingen in huis niet op mijn manier gaan waarin ik bang ben de controle te verliezen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn de controle te verliezen waarin ik mezelf vergeef toegestaan en aanvaard te hebben te overschatten wat de consequenties zijn van het verliezen van de controle.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik controle moet houden over het huishouden.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat mijn manier de juiste is.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren dat ik vasthoud aan de patronen die ik me in mijn leven heb eigen gemaakt.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren dat ik anderen aanwijzingen geef, kritiek geef, wil corrigeren in handelingen die ik zelf niet uitvoer vanuit stabiliteit waarin ik een en gelijk ben als mijn adem.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben anderen op hun nalatigheden en fouten te wijzen waarin ik in mijn geest ben en dus in een reactie op de ander.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren als ik anderen wil corrigeren ik dat kan doen als ik stabiel ben en een en gelijk sta met de ander zodat de ander mijn aanwijzingen kan en wil opvolgen.

Als ik zie dat ik gecorrigeerd word door de ander of dat de ander kritiek op mijn werkwijze heeft dan stop ik en adem. Ik realiseer dat ik van de ander kan leren en zien hoe ik bepaalde aangeleerde patronen kan veranderen.
Ik ga met mijzelf de verbintenis aan mij zelf aan te sturen door een en gelijk met de adem te staan als anderen mij willen corrigeren of mij iets willen leren.

Als ik zie dat ik in en als de geest anderen tot verandering wil aanzetten in hun handelingen dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat als ik in een reactie iets zeg, dit tot een reactie van de ander zal leiden waarin verzet het antwoord is.
Ik ga met mijzelf de verbintenis aan alleen iets te proberen te veranderen als ik stabiel ben zodat de ander mij werkelijk kan horen.

Als ik zie dat ik een ander controleer in zijn handelingen dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat controle voortkomt uit angst en ik ga met mijzelf de verbintenis aan deze angst te onderzoeken, hierover te schrijven en mezelf hierin te corrigeren.

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op dag 270 Ergernis om controle

  1. Pingback: dag 270 Ergernis om controle

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s