dag 264 Medelijden en vooroordelen

imagesVandaag was ik in de stad en ik belde een kennis om eventueel een afspraak te maken een kopje koffie te drinken in het zonnetje. Zij kon niet komen omdat ze haar broer verwachtte en ze vroeg me bij haar thuis te komen. Daar aangekomen werd besloten om Kroatisch te spreken omdat haar broer het gesprek ook kan volgen. Ik bemerkte dat ze heel onduidelijk, snel en binnensmonds sprak en ik voelde dat ik hierdoor een minderwaardig gevoel kreeg. Later vroeg ik me af wat mijn startpunt was om haar te bezoeken en ik zag dat ik haar niet als een en gelijk zag als mijzelf. Zij is sinds een half jaar weduwe en ik bezoek haar zo af en toe om haar gezelschap te bieden nu ze er alleen voor staat. Ik ga naar haar toe uit medelijden en luister naar haar, waarin gedachten opkomen dat ze vol zelfmedelijden zit en waarin ik amper naar haar geweeklaag kan luisteren en net doe alsof ik haar pijn begrijp. Dit wordt waarschijnlijk gehoord of begrepen door haar waarin zij reageert door onverstaanbaar te spreken tegen mij. In plaats van haar te vragen wat duidelijker te spreken zei ik niets en deed alsof ik haar wel begreep.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben me minderwaardig te voelen op het moment dat ik bemerk dat X onduidelijk en binnensmonds begint te praten in een taal die ik niet geheel versta.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben mijzelf minderwaardig te voelen omdat ik de Kroatische taal niet voldoende beheers.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben een superieure houding tegenover X aan te nemen als ik over mijn kennis en vaardigheden spreek tegen X in mijn eigen taal.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben uit medelijden bij X langs te gaan en mij zo superieur te gedragen tegenover X.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet als één en gelijk met X te staan omdat ik medelijden met haar voel en haar beticht van zelfmedelijden.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben weerstand te voelen wanneer ik vind dat X klaagt en kreunt, waarin ik me niet in haar positie kan verplaatsen als ze er plotseling alleen voor staat.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren dat ik doe alsof ik haar pijn begrijp maar eigenlijk met een half oor naar haar luister.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren dat X mij teruggeeft wat ik haar heb gegeven door onverstaanbaar in haar eigen taal tot me te spreken en ik waarschijnlijk in het verleden onbegrijpelijke dingen tegen haar heb gezegd.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik verder ben dan X, meer ontwikkeld ben, waarin ik mij vergelijk met X op verschillende punten en waarin ik in een polariteit denk van inferieur en superieur aan haar.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren wat buitenlandse mensen in Nederland moeten doorstaan wanneer ze taal niet meester zijn.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben veel vooroordelen te hebben naar de bewoners van Kroatië waarin ik denk dat dit mij belet om de taal te leren spreken.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben medelijden met mijzelf te hebben dat ik in een vreemd land moet wonen en de taal niet goed genoeg spreek waarin ik niet de verantwoording voor mezelf heb genomen om mijn uiterste best te doen de taal te leren zodat ik met een ieder die ik ontmoet een gesprek kan hebben.

Als ik zie dat ik uit medelijden bij X langsga en haar niet als één en gelijk zie als mijzelf dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat X het zelfmedelijden reflecteert dat in mij aanwezig is. Ik geef mijzelf richting door mijzelf als één en gelijk te zien als X en te stoppen met medelijden hebben.

Ik realiseer me dat ik de vooroordelen die ik heb moet inventariseren en onderzoeken.
Ik stel mijzelf ten doel een lijst te maken met alle vooroordelen die er zijn en die in een volgend blog te beschrijven, waarin ik mezelf kan vergeven en corrigeren.

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op dag 264 Medelijden en vooroordelen

  1. Pingback: dag 264 Medelijden en vooroordelen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s