dag 262 Huis verkopen en huis kopen

huisSedert ons huis gebouwd is rees regelmatig de vraag blijven we hier of gaan we weg. In eerste instantie voelden we ons niet thuis in het dorp en de afstand naar de stad was te groot.
Het huis is al eens te koop gezet, maar was onverkoopbaar omdat het niet gelegaliseerd was. Nu we bezig zijn met de legalisatie en dit in de afrondingsfase is (hoe lang dit nog duurt weet ik niet) hebben we zo goed als besloten het huis te verkopen.

De redenen hiervoor zijn:

  • Het huis is te koud en veel kamers zijn onbewoonbaar in de winter, juist als je meer binnen bent dan zomers. Om dit probleem op te lossen is een grote investering nodig.
  • Het huis en de tuin vragen veel onderhoud en mijn echtgenoot heeft niet meer de energie om dat allemaal op te brengen, mede omdat we een dagje ouder worden.
  • We wonen hier geïsoleerd, ongeveer 3 kwartier van de stad wat inhoudt dat ik nauwelijks met andere mensen in contact kom, terwijl ik in de stad dagelijks onder de mensen kom om boodschappen te doen.
  • Het heen en weer rijden kost veel geld en zou uitgespaard worden als we in de stad wonen.
  • Ik zal veel meer bewegen dan nu, omdat alles lopend gedaan kan worden.

Er zijn ook wat bezwaren om in de stad te gaan wonen

  • Het zal bijna onmogelijk zijn een huis met een tuin te kopen voor het geld wat we voor dit huis krijgen, want wonen in een dorp is niet populair hier, behalve voor de mensen die in een dorp geboren zijn.
  • De appartementen in de stad zijn slecht geïsoleerd en er bestaat dus angst om in een flat terecht te komen waar je gehinderd wordt door het lawaai van de buren.
  • We kunnen geen eigen groente meer verbouwen in de zomer.

Op zich hebben we de beslissing al genomen maar qua gedachten, gevoelens en emoties ben ik hier niet stabiel in en dus schrijf ik de volgende zelfvergevingen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren dat ik geen verantwoording heb genomen bij de bouw van ons huis maar alles heb overgelaten aan mijn echtgenoot.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren dat we  op een plek terecht gekomen zijn die slecht bereikbaar is, waar er een hechte dorpse gemeenschap van een paar families is en waarvan ik denk dat je daar als stadse, laat staan als buitenlandse moeilijk contact mee krijgt.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik met stadsmensen makkelijker contact maak dan met de mensen uit dit dorp.

In de loop der jaren heb ik veel emotionele balast verzameld. Bijvoorbeeld heb ik ooit zonder huis gezeten en was inwonend bij familie terwijl er een baby op komst was. Later heb ik een huis verkocht in een tijd dat je heel makkelijk je huis kon verkopen en was ik niet in staat iets anders te vinden, toen ontstond er angst. Het laatste eigen huis wat we bewoonden was bijna onverkoopbaar door de geluidsoverlast van een cafe.

Er is al eens een angst ontstaan om mijn huis niet te kunnen verkopen, maar ook om geen ander geschikt huis te kunnen vinden, zonder huis te zijn, en dan is er nog een bijgekomen, een angst dat ik mijn huis heb verkocht en dat het geld plotseling niets meer waard blijkt te zijn.

Dan zijn er nog de herinneringen aan mijn jeugd, een verleden met ouders die inwonend waren bij ouders en schoonouders in een tijd dat er een woningschaarste was in de jaren 50.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn mijn huis niet te kunnen verkopen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren dat er slechts een koper bereid hoef te zijn ons huis te kopen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat als ons huis verkocht is het geld zijn waarde verliest en we zonder huis komen te staan.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn niet een geschikt appartement te kunnen kopen als het huis verkocht is.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben herinneringen opgeslagen te hebben in mijn lichaam dat we ons huis verkocht hebben en geen geschikt huis/appartement kunnen kopen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn als er een keuze moet worden gemaakt om een andere woning te kopen belangrijke zaken over het hoofd te zien en me blind te staren op minder belangrijke zaken.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben me door mijn wensen en verlangens te verblinden om een goede keuze te maken.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben me door mijn angsten te verblinden en een verkeerde keuze te maken als ik een andere woning koop.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn een huis/appartement te kopen waar we last zullen krijgen van geluiden/overlast van de buren.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben angst te hebben om in een woning terecht te komen waar we onaardige of asociale buren hebben.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn verkeerde keuzes te maken met de koop van een andere woning.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben spijt te krijgen dat we onze woning hebben verkocht.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat we met het kopen van een andere woning een financieel tekort zullen hebben.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren dat ik in mij jeugd gepreprogrammeerd ben om steeds te wonen op een plek die niet voldoet aan de wensen en eisen om comfortabel te wonen.

Als ik zie dat er angst is om ons huis niet te kunnen verkopen of om een huis te kopen wat geschikt is voor onze gezinssituatie dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat oude ervaringen een rol spelen en dat ik me kan vergeven op de patronen die in mij aanwezig zijn.
Ik ga met mezelf de verbintenis aan me goed voor te bereiden op de verkoop van het huis door nu alvast onnodige huisraad te verkopen of weg te gooien en ervoor te zorgen dat het huis in een goede staat verkeert.
Ik ga met mijzelf de verbintenis aan te kijken of er nog angsten opkomen, die te vergeven en mijzelf zo te stabiliseren dat er een huis gekocht kan worden met gezond verstand waar ieder gezinslid zich in kan vinden en dus het beste is voor allemaal.

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op dag 262 Huis verkopen en huis kopen

  1. Pingback: dag 262 Huis verkopen en huis kopen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s