dag 242 Een vijfde wiel aan de wagen

VijfdeWiel_shoppen-e1412157747385Ik was laatst wat blogs aan het lezen van andere Destonians en een hiervan ging over een jeugdherinnering in een zomervakantie en plots kwam er een herinnering op van mijzelf als meisje van een jaar of 7, 8. Wij waren op vakantie aan zee, mijn ouders huurden een huisje in IJmuiden op het strand waar we dan een paar weken verbleven. Mijn herinnering bracht mij in een situatie waar ik met een jongen en een meisje bevriend was die daar ook de vakantie doorbrachten en op een keer ging het gesprek over het spelen van patience. Tijdens het gesprek merkte de jongen op dat het meisje vals speelde met patience en hij biechtte op dat hij haar ’s avonds had bespied toen zij de kaarten neerlegde. De twee hadden daar grote lol over maar voor mij was het een kennismaking met een minderwaardigheidsgevoel. Ik dacht bemerkt te hebben dat deze jongen een grotere belangstelling had voor dit meisje dan voor mij. Voor het eerst maakte ik kennis met een zekere vrouwelijke aantrekkingskracht van een vrouw op een man en dit maakte dat ik mij minder voelde dan de ander. Ik praatte hier verder met niemand over en de herinnering heb ik ergens opgeslagen in mijzelf en dit was een aanzet om te denken en te participeren in inferioriteit en superioriteit.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik minder waard ben dan een vriendinnetje omdat ik veronderstel dat zij meer aandacht krijgt van een jongen dan ik.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben me minderwaardig te voelen omdat ik denk dat de jongen meer belangstelling heeft voor het vriendinnetje dan voor mij.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren dat ik zelf graag aandacht wil hebben van de jongen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren dat ik me een verliezer voel als twee mensen wat voor elkaar voelen in mijn bijzijn.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik alleen genoegen kan nemen met een tweede plaats in de wereld, in plaats van te zien dat wij allen 1 en gelijk zijn.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren dat ik me zelf teveel voel op het moment dat ik zie dat twee mensen zich aangetrokken voelen tot elkaar in mijn bijzijn.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat als twee mensen graag bij elkaar zijn en hun genegenheid tonen er voor mij geen plaats meer is.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben mij van mijzelf en de ander af te scheiden op het moment dat ik zie dat zij graag bij elkaar willen zijn.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben me als een vijfde wiel aan de wagen te voelen als twee mensen lief zijn tegen elkaar.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben me in verlegenheid gebracht te voelen als 2 mensen in mijn aanwezigheid genegenheid voor elkaar tonen.

Als ik zie dat ik als derde persoon getuige ben van twee mensen die elkaar lief vinden, genegenheid tonen of verliefd doen dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat dit geen reden is om mijzelf af te scheiden of om afstand te nemen door te denken dat er geen plaats voor mij is. Ik realiseer me dat ik me niet helemaal herinner wat er zich toen heeft afgespeeld maar dat dit een opening is naar meer dimensies.
Ik stel mijzelf ten doel te onderzoeken wat er nog meer ten grondslag ligt aan deze ervaring en daarvoor zelfvergeving en zelfcorrectie te schrijven.

Ik realiseer me dat dit gevoel wegvalt op het moment dat ik zelf met een partner ben.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben mij zekerder te voelen in het gezelschap van een “stel” als ik in het gezelschap ben van een partner.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren dat ik mijzelf zielig, alleen, eenzaam, minderwaardig voel als ik in het gezelschap verkeer van een stel zonder partner.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat een mens pas compleet is als hij een partner heeft.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik een partner nodig heb om mij compleet te voelen, terwijl ik mij incompleet voel zolang ik participeer in mijn mind als gedachten, gevoelens, emoties, ideeën, overtuigingen en geloof.

Ik stel mijzelf ten doel te kijken of ik meer kan ontdekken over dit onderwerp om dit verder te beschrijven.

 

 

 

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op dag 242 Een vijfde wiel aan de wagen

  1. Pingback: dag 242 Een vijfde wiel aan de wagen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s