dag 241 Wie kwetst nu wie?

ghandiDe laatste periode heb ik gemerkt dat ik me erg laat beïnvloeden door de stress/overgevoeligheid van andere personen en de manier waarop zij reageren op mij, meestal geïrriteerd en boos.  Ik  voel me dan gekwetst en zie niet dat de ander het zelf moeilijk heeft door een fysieke of psychische aandoening en niet anders kan dan zo te reageren.

Dan neem ik dit persoonlijk alsof het iets met mij te maken heeft en zie ook niet de behoeften van de ander meer. Ik heb zelfvergeving toegepast op mijn reacties maar begreep niet dat de situatie niet veranderde omdat ik nog steeds geen begrip kon opbrengen voor de behoeften van de ander en ook niet de onderliggende factor zag.
Wat ik dus doe is mijzelf bevestigen in het plaatje wat ik voor mezelf heb gecreëerd: ik ben niet goed genoeg.
Sinds ik hiermee word geconfronteerd voel ik me licht in mijn hoofd en dat zou best wel eens met de beschreven situatie te maken kunnen hebben.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren dat ik me gekwetst voel door de boosheid en irritaties van de ander.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben me gekwetst te voelen door de boosheid en irritaties van de ander, waarin ik mezelf probeer te rechtvaardigen voor mijn gedrag.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren dat ik mijn gedrag aan het veranderen ben maar niet kijk naar de onderliggende factoren.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben mijzelf te rechtvaardigen voor mijn gedrag en uitspraken waarin ik niet zie dat ik zelf een idee/geloof/overtuiging heb over mezelf van niet goed genoeg zijn waarin de ander mij bevestigt.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat de ander mij beschuldigt van het een en ander, waarbij ik dan verdriet voel terwijl ik in wezen verdrietig ben over het beeld dat ik over mezelf heb gecreëerd.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik mijzelf continu moet verdedigen in plaats van te kijken hoe ik over mezelf denk als zijnde niet goed genoeg.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben mijzelf steeds te verdedigen in plaats van te zien/begrijpen/realiseren dat ik degene ben die zichzelf veroordeelt.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik voorzichtig met de ander moet zijn en op mijn tenen moet lopen om de ander niet te kwetsen terwijl ik degene ben die zich gekwetst voelt.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben stress te creëren door niet naar mijzelf te willen/durven kijken als zijnde het gekwetste kind en mijn emoties te projecteren op een ander.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben een wisselwerking te creëren waarbij ik niet zie wie nu wie kwetst.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben mij licht in mijn hoofd te voelen/ duizelig omdat de hele situatie van stress, boosheid, irritaties, gekwetstheid mij duizelt.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren wat er bij de ander aan de hand is wanneer deze boos en geïrriteerd reageert op mij.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanaard te hebben de ander niet serieus te nemen terwijl de persoon fysiek en psychisch overbelast is.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben  niet te zien/begrijpen/realiseren slechts oog te hebben voor mijn eigen gekwetstheid en dus niet te kijken wat het beste is voor allen.

Als ik zie dat iemand boos/geïrriteerd op mij reageert dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat ik niet direct in de verdediging hoef te gaan maar onderzoek wat er aan de hand is. Ik stel mijzelf ten doel mijzelf en de ander te ondersteunen door een oplossing te zoeken voor de probleempjes die zich voordoen en een oplossing te bedenken die het beste is voor allemaal.

Als ik zie dat ik in de verdediging ga omdat ik vind dat ik (on)terecht beschuldigd word dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat ik een plaatje van mijzelf in stand houd van “niet goed genoeg” dat verdedigd moet worden. Ik stel mijzelf ten doel dit plaatje stap voor stap te ontmaskeren totdat ik één en gelijk ben met mij en de ander.

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op dag 241 Wie kwetst nu wie?

  1. Pingback: dag 241 Wie kwetst nu wie?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s