dag 234 Het moeder matrix systeem

mother matrixHet wordt me duidelijker dat een van de grootste beperkingen in mijn leven het moeder matrix systeem is. Ik heb de volgende zinnen hardop uitgesproken als opening van dit punt en te kijken wat hieruit vanuit mijn geest nog kan ontdekt worden.

Gekopieerd van Desteni.net 

( Het vrouwelijk ego wordt ingesloten in het systeem van de moedermatrix, omdat het vrouwelijk ego het fundament is waarop het systeem van de moedermatrix is gebaseerd. We stellen voor, dat mannen ook zelfvergeving toepassen voor het loslaten van het vrouwelijk ego en het systeem van de moedermatrix in het onderbewustzijn en het onbewustzijn, omdat deze vergeving en die van het mannelijk ego op beiden van toepassing zijn, zowel mannen als vrouwen.)

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb aanvaard en toegestaan dat ik altijd gelijk wil, moet en zal hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb aanvaard en toegestaan in een verlammende angst te leven om misschien ‘fout’ te zitten of een vergissing te maken – ik moet en zal dus altijd ‘gelijk’ hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb aanvaard en toegestaan te existeren in een zelfgedefinieerde categorie van de mind als polariteitenconflict en conflict tussen ‘goed’ en ‘verkeerd’.

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb aanvaard en toegestaan mezelf te definiëren als vrouw en vrouwelijk in plaats van mezelf vanbinnen uit te drukken als eenheid en gelijkheid van het leven – de expressie van zuiverheid van mij als leven – ongedefinieerd door aanduidingen als vrouw en vrouwelijk.

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb aanvaard en toegestaan om altijd gelijk te willen, moeten en zullen hebben met betrekking tot wijsheid, inzicht, kennis en informatie die ik door ‘levenservaring’ heb opgedaan en heb verkregen uit de vrouwenfamilie, die mij is voorgegaan.

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb aanvaard en toegestaan te geloven dat, omdat ik eenvoudig ouder ben, ‘verder ben gevorderd’ in levenservaring en veel ‘kennis, informatie en wijsheid’ heb vergaard, ‘ik daarom alles weet’ en het verschil ken tussen goed en kwaad en dit dan ook zal doorgeven aan de volgende generatie.

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb aanvaard en toegestaan dat ‘ik alles weet’ en omdat ik alles weet, ben ik in staat ‘de kennis, die ik heb, door te geven’ aan de volgende generatie.

Ik vergeef mezelf dat ik niet van mezelf heb aanvaard en toegestaan te realiseren, dat dit ‘ik weet alles’ een eendimensionele opvatting is en niet afkomstig is uit de expressie van mezelf vanbinnen in eerlijkheid met mezelf als eenheid en gelijkheid met het leven als alles als één en gelijk.

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb aanvaard en toegestaan een gevoel van ‘kracht’ en ‘macht’ te ontlenen aan het kenbaar maken van mijn ‘standpunt’ als ‘mijn opinie’, wat mijn ego oplaadt.

Ik vergeef mezelf dat ik niet van mezelf heb aanvaard en toegestaan te realiseren, dat ‘mijn opinie’ en ‘mijn gezichtspunt’ zijn ontleend aan de mind volgens het patroon, waarin ik mezelf vanbinnen heb gevormd, geconformeerd en geconditioneerd in de vorm van een polariteitenconflict in de mind over de vraag wat is ‘goed’ en wat is ‘verkeerd’.

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb aanvaard en toegestaan mezelf in deze wereld te vormen, te conformeren en te conditioneren volgens het model van de vrouw en de vrouwelijke statuur en status vanbinnen op basis van het verenigd bewustzijnsveld om in deze wereld te ‘overleven’. Ik zal dan ook de volgende generatie precies dezelfde overlevingsstrategie leren en voordoen, omdat ‘ik van ze houd’.

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb aanvaard en toegestaan te ‘denken’ en te ‘geloven’, dat ik een grote hoeveelheid mensen (als schijnbare vrienden en vriendinnen) nodig heb en moet hebben, die het eens moeten zijn met ‘mijn opvattingen’ en ‘mijn gezichtspunten’ om op die manier mijn aanpassingen en conditioneringen van de mind in het conflict van wat is ‘goed’ en wat is ‘verkeerd’ te kunnen verzekeren en bevestigen.

Ik vergeef mezelf dat ik niet van mezelf heb aanvaard en heb toegestaan te realiseren, dat ‘vrienden’ mensen van de wereld zijn en dat ik mezelf in een sociale groep opsluit om mezelf – mijn ego, er voortdurend aan te herinneren, dat ik het ‘aan het juiste eind’ heb en daarmee continu mijn mind blijf bevestigen en verzekeren in de vorm van ‘mijn opinies’ en ‘mijn gezichtspunten’.

Ik vergeef mezelf dat ik niet van mezelf heb aanvaard en toegestaan te realiseren, dat ‘mijn opinies’ en ‘mijn gezichtspunten’ aspecten van het ego zijn, het vals ego dat ik ben geworden, het vals ego van juistheid, deugdzaamheid en rechtvaardigheid, het bestaansrecht van mezelf als mind en vals ego, dat ik mezelf heb toegestaan te worden en dat wordt gedefinieerd als vrouw en als vrouwelijk voorbeeld in deze wereld en model van het verenigd bewustzijnsveld.

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb aanvaard en toegestaan te ‘denken’ en te ‘geloven’, dat ik respect verdien en moet krijgen vanwege ‘mijn opvatting’ en ‘mijn gezichtspunt’, die absoluut noodzakelijk en belangrijk zijn als bijdrage aan het verenigd bewustzijnsveld in de vorm van vals ego, dat ik mezelf heb toegestaan en heb aanvaard te worden, en om andere vrouwen zoals ikzelf te helpen en te steunen met precies hetzelfde model en ego om hen op die manier te steunen en bij te staan in hun ‘eigen opvattingen’ en hun ‘eigen gezichtspunten’, die eveneens afkomstig zijn uit het vals ego van hun mind – en zo blijven we met elkaar omgaan om de patronen van de mind in de vorm van vals ego te blijven voeden.

Ik vergeef mezelf dat ik niet van mezelf heb aanvaard en heb toegestaan me te realiseren, dat respect een relationele formatie is die wordt opgeëisd van het vals ego van de mind, dat ik mezelf heb aanvaard en toegestaan te worden, want door respect af te dwingen kan ik pleiten voor de rechtvaardiging van het vals ego van mijn mind en voor de ‘juistheid’ en ‘rechtvaardiging’ van ‘mijn opvattingen’ en ‘gezichtspunten’, zodat anderen het met me eens moeten zijn en ik in overeenstemming kan komen met mezelf als vals ego van de mind om keer op keer op keer via anderen mezelf te bevestigen, dat wat ik ben, wat ik zeg en wat ik doe – Juist Is.

Ik vergeef mezelf dat ik niet van mezelf heb aanvaard en toegestaan te realiseren, dat het vals ego van de mind altijd zoekt naar bekrachtiging, conformering, overeenstemming en respect van anderen, want het ego van de mind kan niet existeren zonder dat anderen met zijn bestaan overeenstemmen in de vorm van ‘mijn opvattingen’ en ‘mijn gezichtspunten’.

Ik vergeef mezelf dat ik niet van mezelf heb aanvaard en heb toegestaan om mezelf te respecteren.

Ik vergeef mezelf dat ik niet van mezelf heb aanvaard en toegestaan te realiseren, dat het ego van de mind altijd zal proberen als een magiër te blijven zoeken naar methoden en middelen om zijn bestaan te bevestigen door als ‘juist’ over te komen en rechtschapen te zijn in daden en woorden.

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb aanvaard en toegestaan te denken dat degenen, die niet bereid zijn deel te nemen aan mijn ego en niet ‘mijn opvattingen’ of ‘gezichtspunten’ willen delen en voeden, me aanvallen, ‘kwaadaardig’ zijn en ‘fout’ zitten en niet in deze wereld, in mijn wereld, of in wiens wereld dan ook thuishoren, want dit is de wereld waar ego’s ego’s voeden en waar ze de ene na de andere methode uitvinden om te zorgen, dat ze mijn ego in de vorm van ‘mijn opvatting’ en ‘mijn gezichtspunt’ niet ‘beïnvloeden’, ‘schaden’, of ‘kneuzen’, want ik zit goed en zij zitten fout – zij zitten fout, omdat ze niet bereid zijn mijn kostbare ego te voeden.

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb aanvaard en heb toegestaan te geloven, dat ik mijn vals ego ben en dat niets en niemand me als ego van de mind kan veranderen, dat ik een leger van rechtvaardigingen, excuses en redenen te berde breng om het ego van de mind, dat ik mezelf heb toegestaan te worden, niet te hoeven of te moeten opgeven, want ik ben doodsbenauwd dat, wanneer ik mijn kostbare ego zou opgeven, ik het loodje leg en niet langer degene ben die ik nu ben.

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb aanvaard en toegestaan mijn ego als ‘mijn kostbare bezit’ te beschouwen en het niet te durven opgeven, want in dat geval gaat mijn wereld veranderen en ga ikzelf veranderen en raak ik al mijn vrienden en gezelschap kwijt.

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb aanvaard en toegestaan te denken dat ik niet kan existeren zonder vriend/vriendin en kameraden. Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb aanvaard en niet heb toegestaan te realiseren, dat de noodzaak van – en de verslaving aan – vrienden/vriendinnen en kameraden afkomstig is uit het ego van de mind, want het ego van de mind heeft onafgebroken bevestiging, rechtvaardiging en bekrachtiging nodig voor zijn eigen bestaan in de vorm van ‘mijn opvattingen’ en ‘mijn gezichtspunten’ over wat wel en niet ‘juist’ is in ‘mijn ogen’, de ‘ogen’ van de mind, dat alles bekijkt vanuit een eendimensionaal perspectief.

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb aanvaard en toegestaan te geloven, dat ik driedimensionaal ben, dat het fysiek gemanifesteerde bestaan een driedimensionale uitdrukking is, dat ik in de vorm van een mind besta, zoals het spiegelbeeld dat ik in de spiegel zie, de reflectie van mezelf als eendimensionaal bestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb aanvaard en toegestaan de beperking van het eendimensionale bestaan te blijven zijn, dat ik het ego van de mind ben geworden – en ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb aanvaard en toegestaan mezelf van de schepping als mezelf af te scheiden, het driedimensionale, fysiek gemanifesteerde universum, de drie-eenheid als één zoals ik ben als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb aanvaard en toegestaan mezelf te definiëren in termen van sex en sexualiteit, het plezier-ego van de mind en genotcentrum, waarbij sex die absoluut grote gelegenheid is voor het ego van de mind om zich te regenereren en te verjongen als datgene, wat ik van mezelf heb aanvaard en heb toegestaan te worden.

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb aanvaard en toegestaan mezelf te transformeren van een meisje naar een vrouw naar een moeder/echtgenote in en van het verenigd bewustzijnsveld, want ik heb mezelf aanvaard en toegestaan mezelf te definiëren volgens het verenigd bewustzijnsveld en moet me daarom conformeren, conditioneren en vormen naar de stadia van het bewustzijnsbestaan, waarbij ik mezelf transformeer en transfigureer om volgens de wet van het verenigd bewustzijnsveld te kunnen overleven.

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb aanvaard en toegestaan volgens de wet van het verenigd bewustzijnsveld in deze wereld te leven, zodat ik word gesteund en ‘in Gods handen’ ben als verenigd bewustzijnsveld, mijn schepping als schepping van de mind, waar ego’s andere ego’s bijstaan in gesynchroniseerde formaties van relaties, zoals het huwelijk en vriendschappen.

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb aanvaard en toegestaan mezelf te vormen, te conformeren en te conditioneren in en volgens het verenigd bewustzijnsveld van meisje naar vrouw naar moeder/echtgenote volgens de ‘levensstadia’ van het verenigd bewustzijnsveld om het ego van de mind te worden, zoals ik mezelf heb gedefinieerd, waarbij ik in mijn eigen schepping als schepping van de mind ‘verloren’ raak.

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb aanvaard en toegestaan me te identificeren als echtgenote.

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb aanvaard en toegestaan me te identificeren als een moeder.

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb aanvaard en toegestaan me te identificeren als vrouw.

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb aanvaard en toegestaan me te identificeren als vrouwelijk.

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb aanvaard en toegestaan me te richten tot, te kleden, te gedragen, te handelen, te spreken, te communiceren, te converseren, te participeren en te reageren volgens het patroon van – en te beantwoorden aan – mijn eendimensionaal gedefinieerde bestaan als vrouw, echtgenote, vrouwelijk, moeder, meisje, dame – de identificatie van mezelf met het systeem van de moedermatrix als manifestatie van de conflicterende polariteitenvergelijking tussen goed en kwaad in deze wereld.

Ik vergeef mezelf dat ik niet van mezelf heb aanvaard en toegestaan te realiseren dat het Vrouwelijk Ego als Systeem van de Moedermatrix de manifestatie is van de conflicterende polariteitenvergelijking tussen juist/verkeerd, goed/kwaad, positief/negatief in en volgens het verenigd bewustzijnsveld, de mind als Vrouwelijk Ego als Moedermatrixsysteem, dat het bestaan van manifestaties van conflicterende polariteitenvergelijkingen in en volgens het verenigd bewustzijnveld mogelijk maakt, steunt en bevordert in de vorm van deze systematische realiteit, die we de ‘wereldse beleving’ noemen.

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb aanvaard en toegestaan bang te zijn om verantwoording te nemen voor mezelf als het Vrouwelijk Ego als wat ik heb aanvaard en toegestaan te manifesteren, te steunen en in deze wereld als polariteitenfrictie en polariteitenconflict mogelijk te maken om het Vrouwelijk Ego als model te worden en mezelf te conformeren aan – en te conditioneren volgens – alle andere vrouwen in deze wereld om elkaar bij te staan en als Vrouwelijk Ego te helpen door het verenigd bewustzijnsveld te steunen, dat uitsluitend kan bestaat in polariteitenconflicten en in de vorm van polariteitenverschuivingen, want ik ben bang om voor mezelf op te komen, bang om voor iedereen op te komen wegens mijn angst voor de dood.

Ik vergeef mezelf dat ik niet van mezelf heb aanvaard en toegestaan te realiseren, dat het verenigd bewustzijnsveld in de vorm van deze hele wereld en de manifestatie ervan, zoals de mensheid zichzelf ervaart, afhankelijk is van mensen om zich in en als hun zelfgedefinieerde, eendimensionale natuur in de vorm van vals ego van de mind te definiëren, te worden, te zijn, te gedragen, te handelen en te reageren en als onafgebroken polariteitenfrictie en polariteitenconflict tussen de relatieve waarden van goed/kwaad, juist/verkeerd, positief/negatief te blijven existeren, zodat een idee van ‘vooruitgang’ of ‘evolutie’ in het verenigd bewustzijnsveld kan worden gegenereerd.

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb aanvaard en toegestaan te geloven dat de kinderen, die ik in deze wereld heb gezet, van mij zijn en dat het mijn ‘verantwoording’ als moeder/vader is om ze te ‘leren’ en ‘voor te doen’ hoe ze een vals ego van de mind moeten worden, evenals ikzelf, om te blijven existeren als generatoren van polariteitenfrictie en polariteitenconflicten, die deze wereld als verenigd bewustzijnsveld voortbrengen, dat het vermogen moet hebben zich als schijnbare ‘evolutie’ voort te ‘bewegen’.

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb aanvaard en heb toegestaan, dat ik zo gemagnetiseerd en gehypnotiseerd word door mijn eigen ego als wat ik van mezelf heb aanvaard en toegestaan te worden, dat ik totaal niet zie of hoor hoe de wereld als mensheid schreeuwt in ondraaglijke pijn, verdriet en ellende wegens de vernietiging van de wereld en het bestaan als ikzelf, want ik heb stellig de indruk en neem zelfs waar, dat deze wereld en de mensheid schijnbare vooruitgang boekt. Ik vergeef mezelf dat ik niet van mezelf heb aanvaard en heb toegestaan te zien, te realiseren en te begrijpen, dat deze wereld zich ontwikkelt volgens de ware aard van de mens – de aard van de mens als destructie van zichzelf.

Ik vergeef mezelf dat ik niet van mezelf heb aanvaard en toegestaan dat de kinderen in deze wereld, het dierenrijk en de natuur hier zijn om degenen die hen zijn voorgegaan te tonen wat ze van zichzelf hebben aanvaard en hebben toegestaan te worden: verkrachters van het leven, folteraars van het leven, moordenaars van het leven, misbruik makend van het leven, vernietigers van het leven, waarbij de mind de infectie is, de ziekte in en als mensen, die de onschuld in de levensuitdrukking van kinderen ruïneert, die de natuur vernielt en het dierenrijk afslacht – en zichzelf daarin onvoorwaardelijk tot uitdrukking brengen.

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb aanvaard en toegestaan deze zelfhaat, zelfwoede, zelfspijt, zelfmisbruik en zelfdestructieve aard in mezelf heb gekoesterd, omdat ik van mezelf heb aanvaard en heb toegestaan te worden wat ik ben als mind, want in deze woede, haat, spijt, wroeging en in dit verdriet geef ik het leven de schuld van alles – dus ik vernietig het leven, want het leven heeft van me gemaakt wat ik ben en daarom zal ik ook de volgende generaties leren en voordoen precies hetzelfde te zijn als ik – zoals pa en moe, zodat we samen het leven kunnen vernietigen.

Ik vergeef mezelf dat ik niet van mezelf heb aanvaard en toegestaan te realiseren, dat het leven, zoals ik ben, onschuldig is en dat ik daarom individueel verantwoordelijk ben voor mezelf als voor alles wat ik allemaal in mezelf heb aanvaard en heb toegestaan te laten bestaan en wat ik als mind ben geworden – en dat ik dus voor mezelf als leven moet opkomen als alles als één als gelijk zoals ik ben als één en gelijk met alles – en te STOPPEN met wat ikzelf en iedereen heb aanvaard en toegestaan zich te manifesteren in deze wereld als de beleving van de mensheid vanbinnen als verenigd bewustzijnsveld – en op te houden onschuldige kinderen, het dierenrijk en de natuur te laten creperen: Tot hier en niet verder!

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb aanvaard en toegestaan te geloven, dat ik niet ‘sterk’ genoeg ben, dat ik geen ‘kracht’ genoeg heb om op te staan en te zeggen, “Tot hier en niet verder” om te stoppen wat ik heb aanvaard en toegelaten – maar dat ik daarentegen mezelf verstopte, afsloot en opsloot in mezelf door het vals ego van de mind te worden en gewoon dit leven uit te zitten, om het af te maken en te proberen te overleven, zolang ik hier nog ben – door de stelling te leven, “Ach, nou ja, ik ben nu eenmaal hier, dus ik doe het ermee, totdat ik de pijp uitga”.

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb aanvaard en toegestaan te geloven, dat ik niet de moed en de wil heb om op te staan en te zeggen, “Tot hier en niet verder”, maar in plaats daarvan van mezelf heb aanvaard en toegestaan mezelf te conformeren, om te vormen en te conditioneren volgens de noodzaak tot overleven in deze wereld, om in deze wereld als verenigd bewustzijnsveld te worden geaccepteerd – en daarmee mezelf te hebben aanvaard en te hebben toegestaan te ‘vallen’, verliefd te worden op het ontwerp van het verenigd bewustzijnsveld, het ontwerp van het huwelijk, het ontwerp van het gezin en het ontwerp van de relatie – om binnen het systeem te worden ‘gezien’ en te worden ‘geaccepteerd’.

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb aanvaard en toegestaan verslaafd aan, geobsedeerd door, en bezeten te zijn van de constante noodzaak tot, en het verlangen naar waardering van anderen, want het ego van de mind moet worden gezien, gewaardeerd en worden gewenst om zichzelf in stand te houden en zich in mij als mezelf te laten gelden.

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb aanvaard en toegestaan te willen, te moeten en het nodig te hebben om door een ander ‘te worden gewenst’ – want door te worden gewenst door een ander word ik gezien, aanvaard en gewaardeerd, want ik heb mezelf zelfs nog nooit gezien, aanvaard en gewaardeerd.

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb aanvaard en toegestaan om geobsedeerd, bezeten, gehypnotiseerd en gemagnetiseerd te worden door de eendimensionale afbeelding van mezelf, die ik waarneem als de weerschijn van het geprojecteerde ego van mijn mind in de spiegel iedere dag, waarvan ik heb aanvaard en toegestaan mezelf te definiëren als ‘wie ik ben’.

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb aanvaard en toegestaan te worden gedefinieerd, beheerst, gemagnetiseerd en gehypnotiseerd door obsessie, bezetenheid, verlangen, behoefte en noodzaak, waarmee ik mezelf in en als mijn eigen mindelijke ego opsluit, kooi en afsluit en ten prooi val aan het verval van de komende levenservaring, totdat ik een langzame dood sterf door veroudering.

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb aanvaard en toegestaan geobsedeerd, bezeten, gemagnetiseerd en gehypnotiseerd te worden door mijn eigen mind, mijn eigen ego als mijn ‘eigen opinie’, als ‘mijn gezichtspunt’ en van mezelf niet toesta of aanvaard om ‘buiten de doos’ te kijken, de doos van opsluiting en gevangenschap van mijn eigen mindelijke ego, dat altijd ‘gelijk’ heeft, moet hebben, en zal hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb aanvaard en toegestaan om altijd behoefte te hebben aan en te verlangen naar waardering van een ander – ik vergeef mezelf dat ik van mezelf niet heb aanvaard en toegestaan te realiseren, dat mijn ego van de mind altijd waardering en liefde van een ander nodig heeft en verlangt, want ik heb van mezelf aanvaard en toegestaan dat ik me van mezelf afzonder.

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb aanvaard en toegestaan om altijd bekrachtiging, bevestiging en overeenstemming van anderen te willen hebben, nodig te hebben en te verlangen – ik vergeef mezelf dat ik niet van mezelf heb toegestaan te realiseren, dat alleen het ego van de mind behoefte heeft en verlangt naar bekrachtiging, bevestiging van en overeenstemming met anderen vanwege zijn eigen inferioriteit, onzekerheid en ‘mindere’ status, die door anderen wordt ‘opblazen’ wanneer ze mijn ego voeden door het met me eens te zijn en achter me te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik niet van mezelf heb aanvaard en heb toegestaan te realiseren, dat ik mijn positie, mijn status en mijn statuur in deze wereld en mijn wereld als die van anderen heb gedefinieerd als belangrijk, geldig en gerechtigd volgens het ego van mijn mind, volgens datgene waarvan ‘ik weet’, dat het ‘waar’ is volgens ‘mijn opinie’ en ‘mijn gezichtspunt’.

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb aanvaard en toegestaan te worden achtervolgd door het verlangen, de wil en de behoefte om belangrijk te zijn, te worden opgemerkt, te worden erkend, te worden geaccepteerd, te worden gewenst, te worden geliefd, en gewild te zijn – allemaal attributen van het ego van de mind, die ik mezelf heb toegestaan te worden en waardoor ik mezelf op een voetstuk in mijn eigen wereld plaats, ‘nog hoger’ dan wie dan ook vanwege ‘mijn opinie’, ‘mijn gezichtspunt’, mijn eendimensionale bestaan als ego van de mind van wat ik waarneem, dat mij is geleerd en dat ik als ‘juist’ heb leren zien.

Ik vergeef mezelf dat ik van mezelf heb aanvaard en heb toegestaan verloren te gaan, bezeten, geobsedeerd, gemagnetiseerd en gehypnotiseerd te worden door mijn eigen eendimensionale perspectief van de zelfgedefinieerde aard van mezelf als ego van de mind.

 

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s