dag 228 Begon ik met een emotie of de ander?

stopdegeestGisteren reageerde ik sterk op iemands emotie en ik herinnerde me dit al eerder beschreven te hebben. Ik vond de blog en zag dat ik mezelf had vergeven voor een identificatie van boos en teleurstelling in de reactie van een ander.
Wat ik me realiseerde was dat het hier om een andere emotie ging die ik tot nu toe nog niet heb beschreven, vergeven en gecorrigeerd. s’ Morgens kreeg ik een telefoontje toen ik op het punt stond om uit de bus te stappen met een tas en een kind aan de hand. Ik nam op en zei dat ik niet kon praten want ik moest me concentreren op het uitstappen. Dit gaf bij mij al ergernis, want degene die me belde wist dat ik in de bus was. Even later werd er weer gebeld met een vraag die ik wat uitgebreid beantwoordde en dat gaf degene aan de andere kant stress en nervositeit omdat er snel gehandeld moest worden. Ik reageerde boos waarin ik haar veroordeelde voor haar zienswijze. Ik blokkeerde in het gesprek en maakte mijn verhaal niet af wat weer voor onbegrip zorgde aan de andere kant van de telefoon.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben geïrriteerd te zijn als ik op het punt sta uit te stappen uit de bus met een kind en een tas aan de hand en mijn telefoon gaat.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken, waarom belt die persoon mij terwijl zij weet dat ik op het punt sta uit de bus te stappen en daar mijn aandacht aan moet geven.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben ongeduldig te zijn en de telefoon te beantwoorden terwijl ik net zo goed een minuutje had kunnen wachten tot ik op de straat stond.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben boos de telefoon op te nemen en te zegen dat ik aan het uitstappen ben waarin ik de ander veroordeel mij te bellen in de bus.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben de andere te veroordelen dat die mij tijdens het uitstappen in de bus belt, terwijl ik zelf gewoon kan wachten met opnemen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben irritaties te hebben naar deze persoon omdat ik naar mijn idee teveel gebeld word en ge-sms’t word wat ik als lastig ervaar.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat de telefoontjes en sms’jes die ik van deze persoon ontvang niet nodig en onbelangrijk zijn zodat ik al met een vooropgezet idee de telefoon oppak.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik op iemands emotie reageer terwijl ik degene ben die geïrriteerd was en in die irritatie het gesprek voortzette totdat het gesprek in een conflict eindigde.

Ik vergeef mijzelf niet toegestaan en aanvaard te hebben mijn startpunt te herkennen en te denken dat ik “onschuldig” in gesprek ga met deze persoon terwijl ik zelf al vast zat in een emotie.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren dat ik vanuit een veronderstelling/idee reageer in plaats van een en gelijk met de ander te staan en mijzelf te stabiliseren met mijn adem.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren dat het hier niet gaat wie er met een emotie reageert als eerste maar alleen naar mijzelf te kijken wat er in mij gebeurt en dit te onderzoeken en te corrigeren.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben boos te reageren als ik hoor dat de persoon gestrest en nerveus is in plaats van in de schoenen van de ander te staan en te luisteren wat er aan de hand is.

Als ik een sms’je of een telefoontje ontvang op welk moment ook, dan stop ik en adem.
Ik realiseer me dat ik degene ben die bepaalt of het een goed moment is de telefoon op te nemen of niet. Ik stel mijzelf ten doel, berichten goed te lezen en te luisteren naar wat de persoon mij aan de andere kant te vertellen heeft en me niet te verbinden met welke emotie dan ook, van mijzelf of een identificatie van mijzelf en mezelf te verplaatsen in de schoenen van de ander en een oplossing te zoeken die het beste is voor iedereen.

 

 

 

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s