dag 227 Ongeduld bij het uitleggen aan een ander

imagesVandaag hielp ik iemand online een formulier in te vullen voor een overheidsinstantie. Ik had het formulier opgezocht en alvast naar de persoon gestuurd. Bij nader inzien bleek ik niet het juiste jaar te hebben gevonden en maar vond snel het juiste formulier. Er kwam even de gedachte op: waarom kan die persoon dat formulier niet vinden? Ik vind het binnen een paar seconden.
Tijdens het invullen zag ik een toenemend ongeduld bij mezelf en een neiging om snel door de vragen te stappen. Ik merkte dat ik iets sneller ging dan degene aan de andere kant van de lijn en er kwam wat irritatie op.

Ik vroeg me af waarom ik zo ongeduldig was en hoe het toch kwam dat ik niet rustig met de persoon het formulier kon invullen en kreeg een herinnering uit mijn jeugd toen ik een jaar of 10, 11 was. Mijn broer had wat moeilijkheden met rekenen en maakte ’s avonds met mijn vader huiswerksommen. Het beeld dat bij mij opkwam was een schreeuwende, briesende vader die tekeer ging tegen mijn broer omdat hij hem niet snapte. Mijn vader was niet in staat mijn broer te assisteren met zijn huiswerk. Waarom mijn moeder de taak niet op zich nam kan ik geen antwoord op geven, misschien had zij ook moeite met rekenen. Uiteindelijk werd er een geduldige buurman ingeschakeld die mijn broer hielp met zijn huiswerk.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben ongeduldig, gehaast en geïrriteerd te zijn bij het samen invullen van een formulier waarin ik denk dat ik iets sneller ga dan degene aan de ander kant.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben een ander te veroordelen dat hij niet zo snel als ik het formulier leest en begrijpt.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat het invullen van het formulier sneller en efficiënter kan dan dat het nu gebeurt, wat mij ongeduld, een gehaast gevoel en irritatie geeft.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren dat ik dit patroon van mijn vader heb gezien, gekopieerd en heb geleefd voor ongeveer 50 jaar en waarvan ik nu gewaar ben en het dus kan corrigeren.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben mijzelf superieur te voelen door ervaring, leeftijd en kennis waarin ik sneller door het formulier lees.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn de verantwoordelijkheid te nemen voor het invullen van een formulier.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben een hekel te hebben aan overheidsformulieren waar ik zo snel mogelijk vanaf wil komen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat de overheid al alles van je weet en toch nog een formulier laat invullen zodat de mogelijkheid bestaat om een fout te maken.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn een fout te maken in het invullen van een formulier waarvan de consequenties zullen zijn dat er meer betaald moet worden dan in eerste instantie.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben oude ervaringen van het te laat invullen, niet invullen, onvolledig invullen mee te nemen in een nieuwe ervaring, in plaats van hier, nu aanwezig te zijn en mijzelf te focussen op mijn ademhaling.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben een reactie van angst, nervositeit, ongeduld, afkeer te krijgen bij het ontvangen van vragen van de overheid, omdat ik denk dat het sowieso geld gaat kosten en waarin ik denk dat iedere fout die gemaakt wordt betaald moet worden.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat je bij de overheid altijd aan het kortste eind trekt omdat zij machtiger zijn dan individuen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben als mensheid zoveel macht te hebben weggegeven aan de overheid zodat wij ons gehele leven belastingen moeten betalen waarvan wij niet weten hoe dit wordt uitgegeven en waarin wij hen de macht hebben gegeven precies te weten hoe mijn financiële situatie is en hoeveel ik hen schuldig ben.

Als ik zie dat ik ongeduld bemerk bij mezelf wanneer ik iemand iets uitleg of assisteer, dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat het ongeduld onderzocht moet worden omdat er vaak sprake is van een andere onderliggende emotie zoals bijvoorbeeld angst.
Ik stel mijzelf ten doel mijn ongeduld te onderzoeken en te beschrijven in mijn blogs.

Als ik zie dat er een formulier moet worden ingevuld van de overheid, of iedere aangrenzende organisatie en bemerk ongeduld, angst, nervositeit of afkeer dan stop ik en adem. Ik realiseer me wanneer ik in een emotie ga ik niet helder kan denken en de zaken wil afraffelen.
Ik stel mijzelf ten doel netjes en accuraat in het gewaar zijn van mijn adem de formulieren op tijd in te vullen en niet uit te stellen tot een later tijdstip.

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s