dag 223 Mijn relatie met de kleur zwart

gothicMijn relatie met de kleur zwart heeft veel veranderingen ondergaan. Tot mijn 20e droeg ik regelmatig de kleur zwart, totdat ik een zomer logeerde bij mijn schoonouders die katholiek zijn en ik me kleedde in een zwarte broek en blouse en ik een opmerking kreeg van mijn schoonmoeder waarom ik in hemelsnaam in zwart gekleed ging. Het drong tot me door dat zwart hier een kleur is die gedragen wordt door vrouwen die in de rouw zijn en vaak tot hun eigen dood zwart blijven dragen, iets dat voor mij als Nederlandse niet in de cultuur wordt doorgegeven. De opmerking maakte me onzeker en ik heb daarna ’s zomers minder zwart gedragen, zeker niet op vakantie. Ik heb wel voor mezelf toen vastgesteld dat dit een conservatief idee is en de onzekerheid diep weggestopt.
Toen mijn dochter naar een vrije school ging en ik meer kwam te weten over het idee wat daar bestond over het dragen van kleuren en met name zwart, wat als een negatieve kleur werd beschouwd, begon ik daar rekening mee te houden, door in het bijzijn van mijn kinderen niet geheel in het zwart te lopen.
Ook in andere spirituele kringen werd zwart als negatief beschouwd en ik begon zwart als kleur te vermijden. Zo had ik ook een afkeer voor de zogenaamde gothic’s wat ik als erg negatief beschouwde.
In mijn huis heb ik nooit zwarte meubels gehad, mijn ouders hadden een zwarte leren bank die ik ronduit lelijk vond. Soms kwam ik wel eens bij mensen thuis die bijna alles zwart in huis hadden, zoals toen het modebeeld bepaalde, zoals zwarte kasten,  banken, stoelen, vaak in contrast met wit waarvan ik vond dat dit smakeloos was.
Toen mijn echtgenoot ziek was had hij een aversie tegen zwart. Wij hadden destijds een houtkachel nodig en mijn voorkeur ging uit naar een gietijzeren zwarte houtkachel maar ik durfde de kachel niet te kopen omdat hij had gezegd dat hij perse geen zwarte kachel in huis wilde hebben, iets waarvan ik jarenlang spijt had.
Iets waar ik ook tegenaan loop is dat heel meisjes en vrouwen met donkerbruin haar hier hun haar zwart verven, wat ik erg lelijk en onnatuurlijk vind staan, terwijl ikzelf wel mijn haar bruinrood verfde, wat voor mij ook onnatuurlijk is.
Pasgeleden ben ik naar een begrafenis geweest van vriend en heb erg veel moeite gedaan om me aan te passen aan de cultuur hier rondom begrafenissen, terwijl ik dat in Nederland niet zou doen. Ik heb een zwart bloesje gekocht en wilde een zwarte spijkerbroek aandoen, dit leidde echter tot opmerkingen van mijn huisgenoten, dat het echt niet kon en toen heb ik nog een oude zwarte jurk in de kast gevonden, die ik al 10 jaar niet had aangehad. Tot mijn verbazing waren er redelijk wat mensen op de begrafenis aanwezig die helemaal niet in het zwart waren gekleed.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben onzeker te zijn door een opmerking van mijn schoonmoeder toen ze me verwijtend vroeg waarom ik zwart droeg omdat het de kleur van rouw was.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben me aan te passen door minder zwart te gaan dragen, vooral tijdens de vakantie door de opmerking die ik heb gekregen en mijn onzekerheid over het dragen van zwarte kleren te onderdrukken.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben zwart als een negatieve emotie te ervaren door te luisteren naar spirituele en antroposofische ideeën en dit me eigen te maken en dus geen of nauwelijks zwart te dragen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat het beter is geen zwart te dragen in het bijzijn van mijn kinderen omdat ik denk dat dit hun negatief beinvloedt.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben een hekel te hebben aan zwarte meubels in mijn huis waarbij ik denk dat dit maken heeft dat mijn ouders een zwarte leren bank hadden staan die ik lelijk vond.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat zwarte meubels smakeloos en lelijk zijn, waarin ik mezelf vergeef toegestaan en aanvaard te hebben mij net als de meesten van ons me laat beïnvloeden door modetrends en cultuur.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben mensen die zich als gothic’s kleden negatief te vinden omdat ik denk dat ze de duivel en de hel aanbidden en alleen maar negatieve ideeën hebben terwijl ik denk dat het beter is om positief te denken.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat het beter is om positief te denken dan negatief en dit door kleuren zoals zwart te vermijden zonder te beseffen dat noch positief noch negatief denken bijdraagt aan gewaar zijn en gelijk te staan met alles.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik gelukkiger/blijer zou zijn met een zwarte kachel in mijn huis omdat ik denk dat het mooier is, waarin het me spijt dat ik me moest aanpassen aan de wens van een zieke die angst had om zwarte producten aan te schaffen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat meisjes die hun haar zwart verven er lelijk en onnatuurlijk uitzien terwijl ik zelf mijn haar jarenlang met henna heb geverfd wat ook voor mij een onnatuurlijke kleur is.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik mijn kleding moet aanpassen op een begrafenis door in het zwart te gaan, zoals de cultuur/religie dit hier propageert, waarin ik denk dat ik door zwart te dragen respect toon, waarin ik mezelf vergeef toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn een confrontatie met familieleden te ontketenen.

Als ik kijk naar de kleur zwart en ik zie dat er gedachten, gevoelens, emoties opkomen van af- en voorkeur, mooi, niet mooi, dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat zwart een kleur is, waarbij geen energetische consequenties aan verbonden zijn en dat mijn voor-en afkeur me ingegeven is door mijn omgeving, religie en modetrends.

Ik stel mijzelf ten doel meer kleuren te doorlopen en te kijken welke controle zij op mij uitoefenen en een en gelijk te staan met alle kleuren.

 

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op dag 223 Mijn relatie met de kleur zwart

  1. Pingback: Dag 361 van 2555: de kleur rood | Een Veertiger haar Tocht naar Leven

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s