dag 218 Zelfvergeving hardop uitspreken

Self forgiveness desteni

Ik zie dat er nog veel gêne is om hardop zelfvergeving uit te spreken en dat leidt ertoe dat als er een energetische reactie plaatsvindt in de vorm van gedachten, gevoelens en emoties ik de zelfvergeving uitstel en hem vervolgens vergeet. Als ik op straat loop durf ik niet hardop zelfvergeving uit te spreken, (terwijl niemand mij hier verstaat) en murmel ik snel wat zinnetjes omdat ik bang ben voor gek versleten te worden.

Ook als ik in gezelschap ben van familie spreek ik geen zelfvergeving hardop uit omdat er een angst is dat ik iemand confronteer met mijn emoties en dat zij het dan persoonlijk nemen. Als ik mijn blogs schrijf doe ik dat meestal in de huiskamer terwijl mijn echtgenoot televisie kijkt en spreek ik mijn zelfvergevingen ook niet hardop uit, wat ik veelal later op de avond doe, maar ook wel eens vergeet.

Ik beluisterde dit interview van Sunette: “Speaking Self-forgiveness out loud” waarin zij uitlegt hoe hardop uitspreken van zelfvergeving de energie vrijlaat die jouw lichaam beheerst en controleert als een geest bewustzijnssysteem en dat het belangrijk is dat de klank van je stem, natuurlijk, helder, stabiel klinkt zonder emoties en dat voorkomen moet worden dat je de zelfvergeving opdreunt.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben me te generen om hardop zelfvergeving uit te spreken.

Ik vergeef mijzelf niet toegestaan en aanvaard te hebben te zien/begrijpen/realiseren dat als ik niet direct zelfvergeving hardop uitspreek en het uitstel ik vergeet welke reactie heeft plaatsgevonden, waarin ik de energie onderdruk.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben me te generen/schamen om op straat hardop zelfvergeving uit te spreken omdat ik bang ben voor gek versleten te worden.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn op straat hardop zelfvergeving uit te spreken zodat mensen om mij heen denken dat er iets mis is met mij.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben mijzelf te rechtvaardigen in het zachtjes of murmelend zelfvergeving uitspreken, waarin ik mezelf onderdruk en de energieën die als reacties opkomen niet vrijmaak van mijn lichaam.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben controle over mijzelf uit te oefenen door niet de zelfvergeving hardop uit te spreken.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn in mijn omgeving zoals met mijn familie hardop zelfvergeving uit te spreken, waarin ik bang ben dat zij mijn zelfvergevingen persoonlijk nemen.

Ik vergeef mijzelf niet toegestaan en aanvaard te hebben te zien/begrijpen/realiseren dat ik zolang ik geen zelfvergeving hardop uitspreek ik besta in slavernij, manipulatie en overheersing van mijn geest als bewustzijn.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn mijzelf richting te geven als mijzelf en waarin ik mijzelf heb toegestaan en aanvaard de angst groter te maken dan mijzelf.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren dat ik mijzelf saboteer als ik de zelfvergevingen niet hardop uitspreek waarin ik mijzelf kan onderzoeken en kan vrijmaken van alle ideeën, overtuigingen, meningen, gedachtes, gevoelens en emoties.

Ik vergeef mijzelf niet toegestaan en aanvaard te hebben te zien/begrijpen/realiseren voordat ik hardop zelfvergeving uitspreek hier te zijn als één met mijn adem en mij hierdoor te ondersteunen om zelfvergeving uit te spreken.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren dat ik de zelfvergevingen opdreun om er snel vanaf te zijn.

Ik realiseer me als ik in de huiskamer tijdens het televisiekijken van mijn echtgenoot mijn blogs schrijf ik geen ruimte creëer om mijn zelfvergevingen hardop uit te spreken.

Ik stel mijzelf ten doel voortaan apart te gaan zitten en in rust mijn blogs te schrijven of te wachten tot ik alleen in de huiskamer zit.

Als ik zie dat er een weerstand, angst, nervositeit is om mijn zelfvergevingen hardop uit te spreken, op straat of in het bijzijn van anderen dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat ik even kan weglopen of in hun bijzijn de zelfvergevingen uit kan spreken en indien nodig uit te leggen dat het mijn proces is. Ik stel mijzelf ten doel zo veel als mogelijk hardop de zelfvergevingen uit te spreken en als er echt geen gelegenheid is dit zachtjes te doen of een aantekening te maken voor later.

Ik stel mijzelf ten doel mijn stem natuurlijk, helder, stabiel te laten klinken zonder emoties.

 

 

 

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s