dag 214 Emotioneel op een begrafenis

traanKortgeleden had ik een emotie van verdriet met mijn buddy besproken en zij suggereerde om mezelf te oefenen de emotie hier te brengen als ik dit bemerkte en me niet door de emotie in bezit te laten nemen. Nu had ik afgelopen week een begrafenis en dit leek me het moment om dit weer te beoefenen. Het betrof iemand die ik lang had gekend, maar ik identificeerde me vooral met het verdriet van de achtergebleven familie. Een paar keer lukte het me om hier aanwezig te zijn zonder de identificatie met het verdriet maar een paar maal lukte het me niet, vooral toen ik de dochter en echtgenote van de overledene hartverscheurend hoorde snikken.

Het was een katholieke begrafenis die geleid werd door een priester en hoewel ik niet alles verstond begreep ik de strekking. Dit deel van de begrafenis kwam mij voor als een grote poppenkast terwijl ik hier vroeger mooie woorden aan zou ontlenen. De gedachte kwam bij me op dat deze woorden alle leed probeerde te rechtvaardigen zoals dit gebeurt hier in deze wereld.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te zien dat het me niet gelukt is om hier aanwezig te zijn als een met mijn adem en me toch te laten grijpen door mijn geest door in de emotie van verdriet van een ander mee te gaan.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben me te identificeren met het verdriet van de familieleden van de overledene door zelf verdrietig te worden op het moment dat ik ze hoorde huilen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren dat als ik me identificeer met het verdriet van een ander ik contact maak met mijn eigen verdriet dat ik op een plaats in mijn lichaam heb opgeslagen en heb onderdrukt bij het eerder bijwonen van een begrafenis van mijn ouders, familieleden of een vriend, omdat ik niet de gevolgen kende en ook niet de “tools” van zelfvergeving en zelfcorrectie.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben me te ergeren aan de poppenkast van de kerk met de rituelen die worden gebruikt, waarin ik een ieder zou willen vertellen dat het geloof een hersenspoeling is met verwijzing naar de geschiedenis zoals deze te zien is in “de geschiedenis van de mensheid“.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben als gelovige van iedere religie de woorden van een geestelijke te zien als balsem voor het verdriet, waarin de dood als een verlossing wordt gezien en er een perspectief wordt geschetst van het eeuwige leven bij een oppermachtige god.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat het leven een les is, die beoordeeld wordt na de dood en dat er een reden is voor alle lijden op aarde, gepropageerd door de kerk en new age, waarin er een verlossing is na de dood.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven in een goede god die het beste met ons voor heeft en dat we de ongelijkheid in de wereld na de dood zullen begrijpen, wat er voor zorgt dat we nu niet streven naar een leven waarin ieder gelijk is en niet doen wat het beste is voor iedereen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te zien dat ik mezelf bijna mijn hele leven heb gesust met de gedachte dat alle leed op aarde een reden heeft en zo mijn gezicht heb afgekeerd van alle leed en misbruik op deze wereld.

Als ik zie dat dat ik in een emotie van verdriet kom, omdat ik me verbind met het verdriet van iemand anders, dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat ik niet in de emotie hoef te stappen, maar de emotie “hier” kan brengen zonder erdoor overweldigd te worden.

Ik stel mijzelf ten doel het “in bezit worden genomen” of overweldigd te worden door de emotie verder te onderzoeken en hier zelfvergeving over te schrijven.

 

 

 

 

 

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s