dag 212 Angst om zonder geld te zijn

lege portVandaag moest ik een overboeking maken en zag tot mijn schrik dat mijn man’s aow niet gestort was, dit wordt altijd de 15e overgemaakt. Ik had deze week ontdekt dat er een bericht in mijn mail was gekomen van de svb, maar de email waar dit terechtkomt lees ik niet vaak. Toen ik wilde inloggen lukte het niet en kreeg ik te horen dat ik via de svb een nieuw wachtwoord kan aanvragen, maar dit lukte niet na herhaalde pogingen dus zal ik maandag naar hen moeten bellen hoe we dit kunnen regelen. In de tussentijd kwamen er allerlei gedachten op dat het bericht wat ik niet kan lezen informatie kan bevatten over de aow-betaling waar op de een of andere manier iets mee mis is gegaan. Misschien had ik informatie moeten opsturen naar de svb? Of is er iets misgegaan met de “in leven” verklaring die we moesten opsturen? Of wat voor reden dan ook.

De laatste paar jaar is het al een paar keer voorgekomen dat we zonder inkomen waren. De eerste keer toen mijn man hier een psychose had gekregen. Ik ben toen ik allerijl naar hem toe gevlogen want hij lag opgenomen in het ziekenhuis. Ik zat toen nog in de “positive thinking” tijd en geloofde sterk dat ik wel geholpen zou worden door een hogere macht. Ik heb toen mijn ontslag genomen, mede onderdruk van mijn werkgever, want die vond dat ik wel heel erg lang wegbleef. Dus besloot ik om mijn man bij te staan en na een paar maanden kwamen we in de bijstand terecht. Ik dacht dat de procedure eenvoudig te volgen was en je in Nederland altijd financiële hulp kon krijgen, wat uiteindelijk wel is gelukt, maar het had heel wat voeten in aarde. Ik heb toen ook geen pogingen meer gedaan om aan het werk te gaan want het ging erg slecht met mijn man.

De tweede keer dat we zonder inkomen waren, was ongeveer 4 maanden voordat hij 65 werd. Een persoon heeft ons aangeven bij de sociale dienst en verteld dat we een eigen huis in het buitenland hadden en een auto (20 jaar oud). Dit had ik nooit verteld omdat mijn man in die periode zo angstig was en bang was dat we geen uitkering meer zouden krijgen. We hebben toen gelukkig geld kunnen lenen van een vriend en dit terugbetaald toen hij gepensioneerd werd.

Door de voorgaande ervaringen hebben zich behoorlijk wat angsten in mij genesteld en daardoor kreeg ik nu weer hetzelfde gevoel van toen. Daarvoor de volgende zelfvergevingen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn zonder geld te komen en te zijn.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben allerlei gedachten te hebben dat we geen geld meer krijgen van de svb door een misverstand of verkeerde handeling.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat als je maar een verkeerde handeling doet dit grote consequenties heeft die er bijvoorbeeld voor kunnen zorgen dat je zonder geld komt te zitten.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben boos te zijn dat het overheidssysteem in zoverre gedigitaliseerd is dat je zonder een wachtwoord belangrijke informatie misloopt.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat de overheid, in dit geval de svb zal proberen om ons uit het systeem te gooien omdat we een fout hebben gemaakt.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben het systeem waarin we leven niet te vertrouwen en al heb je recht op iets dat ze het je toch kunnen afnemen zonder enige reden.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat het systeem tegen mij is omdat ik veel kritiek lever hierop, terwijl dit eigenlijk kritiek op mijzelf is omdat ik mijn zaakjes niet goed regel.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben angst te hebben dat het systeem een fout maakt die moeilijk te herstellen is en dat ik daardoor zonder geld kom te zitten.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben angst te hebben om geen geld meer te krijgen door alle berichten die ik lees over mensen die zonder uitkering moeten leven, gewoonweg omdat ze niet aan de voorwaarden voldoen of iets niet kunnen aantonen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben angst te hebben zonder geld te zijn omdat we dan niet kunnen overleven.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben nerveus te zijn dat ik niet direct actie kan ondernemen door te bellen omdat we precies in het weekend zitten.

Ik realiseer me dat ik zelf het wachtwoord veranderd heb en dit niet juist heb genoteerd en dus niet kan inloggen om de informatie te zien die mij gestuurd is.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben vergeten te zijn dat ik het wachtwoord zelf heb veranderd, dit niet heb genoteerd en nu niet kan inloggen en daarom misschien belangrijke informatie niet heb kunnen lezen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben mijzelf de schuld te geven dat we niet op tijd geld hebben gekregen terwijl ik niet weet waar de informatie die gestuurd is over ging.

Als ik zie dat ik bang, nerveus of boos ben op het systeem dat ons maandelijks onze aow moet sturen dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat ik maandag kan bellen en dan antwoord krijg. Ik stel mijzelf ten doel stabiel te zijn en tot maandag af te wachten en contact op te nemen met de instantie.

 

 

 

 

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s