dag 210 Teleurstelling omdat ik me niet aan mijn doelstellingen houd

disEr zijn nog steeds irritaties naar mijn dochter. Gisteren zei ze dat ze bij haar jongste dochter aan tafel ging zitten omdat ze nog niet had gegeten en ik zag dat ze direct op haar telefoon ging kijken. Ik zei op een geïrriteerde toon dat ik wel bij haar ging zitten en toen viel zei uit naar mij en zei: je bent me weer aan het veroordelen en dat klopte. Vanmorgen toen ik beneden kwam negeerde ze me en ik voelde me verdrietig worden omdat ik weet dat dit voortkomt uit mijn eindeloze kritieken. Ik heb mezelf al vele malen vergeven hiervoor maar op de een of andere manier steekt het steeds de kop op. Ik kan er gewoon niet bij dat je in het bijzijn van je kinderen de hele dag op je telefoon moet kijken, sms’en en bellen. Ik vind het niet leuk voor de kinderen dat ze steeds op de tweede plaats komen en dat haar telefoon belangrijker is. Als ik er iets over zeg beschuldigt zij mij ervan dat ik veel achter mijn laptop zit, iets wat ik voordat ik aan mijn proces begon veel minder deed. Verder zie ik dat zij mij kwalijk neemt dat ze hier nu woont, bij ons in huis, wat zeker niet makkelijk is als je moeder bent van twee kinderen maar onze financiële situatie laat niet toe dat ze op zichzelf woont. Ooit hebben we met elkaar de beslissing genomen hiernaartoe te verhuizen omdat het de enige optie was en nu lijkt het voor haar dat zij daar niets in te zeggen had. Vaak zie ik dat ik de verantwoording neem en heb genomen om beslissingen te nemen in haar leven en haar nooit de gelegenheid heb gegeven om zelfstandig te zijn. Zij vraagt me vaak om advies en omdat ik nu denk haar te helpen door de vraag terug te geven en haar zelf te laten beslissen, lukt het haar meestal niet om de regie in handen te nemen. Onze karakters botsen dus vaak omdat ik de dominerende rol speel en zij de ondergeschikte.

Mijn veroordelingen naar haar hebben te maken met mijn idee dat zij een groot schuldgevoel heeft naar haar kinderen en ze daarom te vaak niet corrigeert wat resulteert in situaties dat ze met geschreeuw en dreigementen probeert ze naar bed te brengen of aan tafel te krijgen om te eten en dan komen bij mij de irritaties op.

In theorie heb ik allerlei gedachten hoe het beter kan maar de praktijk laat het vaak afweten omdat dit dan op bemoeizucht en kritiek lijkt en ook is, want ik zie duidelijk wanneer ik iets in stabiliteit kan zeggen en wanneer niet. Ik wil de kritiek in mij nu stoppen en schrijf de volgende zelfvergevingen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben me te irriteren en boos te maken als ik zie dat mijn dochter continu op haar telefoon aan het kijken is, aan het sms’en is of aan het telefoneren omdat ik vind dat ze hiermee haar kinderen tekort doet omdat ik denk dat ze hen het gevoel te geeft dat haar telefoon belangrijker is dan de kinderen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te zien dat er de laatste tijd een grote verwijdering ontstaan is in de relatie die ik met mijn dochter heb omdat er vele irritaties zijn opgebouwd sinds ze hier woont, maar ook al ervoor.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben verdrietig te zijn als ik genegeerd word door mijn dochter nadat ik geïrriteerd heb gereageerd over haar telefoongebruik.

Ik vergeef mijzelf niet toegestaan en aanvaard te hebben te zien/begrijpen/realiseren dat ik door mijn kritiek en irritaties haar situatie nog meer bemoeilijk door steeds het gevoel aan haar te geven dat ze geen goede moeder is.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat mijn bezigheden op de laptop belangrijker zijn dan haar telefoongebruik, waarin ik kritiek heb over mijn dochter’s telefoongebruik en dus geen inlevingsvermogen heb wat haar bezighoudt.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben mij te ergeren aan mijn dochter dat zij niet hier aanwezig is, waarin ik mezelf vergeef toegestaan en aanvaard te hebben zelf niet hier te zijn door mijn ergernissen en bemoeizucht.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te zien dat het me zwaar valt om samen met kinderen/kleinkinderen in een huis te wonen, vooral door onze westerse achtergrond waarin het niet gewoon is samen te wonen met je kinderen maar dat dit alleen komt doordat ik mijn geest steeds gelegenheid geef gedachten, gevoelens en emoties te produceren waarmee ik me direct identificeer en vergeet me gewaar te zijn van mijn adem.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben dat ik denk dat ik haar en de kinderen zoveel mogelijk fysiek bijsta wat niet gewaardeerd lijkt te worden.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te zien dat als mijn dochter vraagt om advies ik de bal terugkaats en zeg dat ze het zelf moet beslissen omdat ik denk dat mijn advies achteraf wordt bestempeld als manipulatief.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat wij, mijn dochter en ik in een familieconstructie zitten waarin ik de dominante rol speel en zij de ondergeschikte.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn dochter als een kind te zien en niet als een volwassen vrouw omdat ik denk dat zij niet de verantwoording neemt en heeft genomen voor haar leven.

Ik vergeef mijzelf niet toegestaan en aanvaard te hebben te zien/begrijpen/realiseren dat ik geen verantwoording heb genomen voor mijn leven, mijn beslissingen en dit programma/patroon heb doorgegeven aan mijn dochter.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben een verwachtingspatroon te hebben van mijn dochter, als moeder dat gebaseerd is op ideeën en meningen die ik als waar heb aangenomen door te kijken naar media en omgeving.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat de inzichten en veranderingen die ik door mijn (beginnend) proces heb gekregen mij legitimeren een ander te bekritiseren terwijl het werk hier is, in mijzelf door zelfvergeving en -correctie en mij steeds gewaar te zijn van mijn fysieke lichaam als één met de adem.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben verdrietig en teleurgesteld te zijn in mijzelf dat ik dit punt van het bekritiseren van mijn dochter nog niet gerealiseerd heb.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben me niet als een en gelijk te zien met mijn dochter.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben het mijzelf kwalijk te nemen dat ik steeds kritiek lever op de levenswijze van mijn dochter en hierin dus de energie vasthoud van kritiek, irritatie en boosheid.

Als ik zie dat er een gedachte, gevoel of emotie van afkeuring, kritiek, irritatie of boosheid over de handelswijze van mijn dochter opkomt, dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat mijn kritiek voortkomt uit het zien van mijn eigen patronen die ik aan haar heb doorgegeven. Ik stel mijzelf ten doel op het moment van afkeuring, kritiek, irritatie of boosheid hardop zelfvergeving uit te spreken en mij gewaar te zijn van mijn fysieke realiteit en mijn adem hiervoor te gebruiken om weer hier te zijn. Ik stel mijzelf ten doel alle irritaties die ik heb uit te schrijven en mijzelf te vergeven.

Ik realiseer me dat in deze kritiek een angst verborgen is dat mijn kleinkinderen dezelfde patronen zullen overnemen van mij, mijn ouders en mijn voorouders als een geest-bewustzijnssysteem.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat mijn kleinkinderen dezelfde patronen zullen overnemen van mij, mijn ouders en voorouders.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat mijn kleinkinderen onstabiel zullen zijn in deze wereld vol geweld, ongelijkheid en armoede.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn voor de toekomst van mijn kleinkinderen.

Ik vergeef mijzelf niet toegestaan en aanvaard te hebben te zien/begrijpen/realiseren dat ik zelf niet de verantwoordelijkheid wil nemen voor de toekomst van mijn kleinkinderen.

Ik vergeef mijzelf niet toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn voor de toekomst van alle kinderen die slachtoffer zijn of kunnen worden van het toenemende geweld, ongelijkheid, armoede en oorlogsdreiging in deze wereld.

Als ik een angst zie voor de toekomst van mijn kleinkinderen, evenals alle kinderen in deze wereld, dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat de wereld veranderd kan worden door zelfverandering en hierbij maak ik gebruik van de instrumenten van Desteni. Ik stel mijzelf ten doel de misstanden die ik zie in deze wereld in mijzelf te vinden in zelfeerlijkheid en mijzelf te vergeven om een betere wereld te scheppen en een en gelijk te worden met iedereen.

 

 

 

 

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op dag 210 Teleurstelling omdat ik me niet aan mijn doelstellingen houd

  1. Ik kan me voorstellen dat het een uitdaging is Marjo om met z’n allen in huis te wonen en bij jezelf te blijven. Mooi uitgeschreven in zelfvergevingen. Wat betreft het advies geven, zoals je het omschrijft geef je haar ‘ongevraagd’ advies wat zij als kritiek opvat en juist op de momenten dat ze je om advies vraagt, kaats je de bal terug. Wat als je dit om zou keren? We kunnen een ander niet ondersteunen als we dit ‘zelf zo graag willen’, ook al zien we iets wat misschien beter zou kunnen. Pas als een ander naar ons toekomt met een gerichte vraag, kunnen we hierin de ondersteuning bieden die de ander op dat moment kan ontvangen en hierin is het dan een oefening om het advies zo te geven dat de ander ondersteuning ontvangt en tegelijkertijd leert om op eigen benen te staan. Zodra de vraag gesteld wordt, kan er een antwoord ontvangen worden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s