dag 202 Irritaties en boosheid naar mijn medebewoners

pluggedinIk vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben geïrriteerd te zijn als een huisgenoot binnen komt en hier nu woont en doet alsof ze op visite is.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat het normaal is altijd in de startblokken te gaan als ik bij anderen ben en ga helpen en meewerken.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben anderen in hun huis te willen helpen om zo een goed plaatje van mijzelf af te geven.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren dat ikzelf een emotie van boosheid en irritatie creëer door een oordeel of een verwijt te hebben als een huisgenoot doet alsof hij op visite is en mij niet helpt.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben steeds te denken dat ik teveel werk heb en hulp nodig heb bij wassen, strijken, koken en opruimen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat het allemaal te druk is met 5 mensen in huis waarin het lijkt dat al het werk op mij neerkomt.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te zuchten en te steunen bij alle rommel die gemaakt wordt en waarin ik denk dat ik de enige ben die dit ziet en er last van heeft.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben irritaties te hebben van rommel in huis en niet te zien dat het normaal is met kinderen die spelen dat er altijd rommel in huis is.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik een zeikerd ben die altijd loopt te zeuren over hoe de dingen moet gaan, zoals ik het wil en geen rekening houd met andermans fysieke en emotionele staat.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren dat communicatie een middel is om elkaar beter te ondersteunen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben me te irriteren als ik een gesprek begin en merk dat de ander om de haverklap op zijn telefoon kijkt en ik het gevoel krijg dat wat ik bespreek niet interessant genoeg is.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik belangrijker ben dan berichten op een telefoon, niet ziend/realiserend dat ik geen idee heb welk bericht gelezen wordt en ervan uit ga dat facebookberichtjes gelezen worden die naar mijn idee oppervlakkig, zinloos en nietszeggend zijn.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/realiseren/begrijpen dat ik zelf de hele avond op mijn laptop zit te lezen of te luisteren en half reageer als iemand me wat vraagt of iets te vertellen heeft in de veronderstelling dat hetgeen mij wordt gevraagd of verteld niet belangrijker is dan wat ik aan het lezen/luisteren ben op mijn laptop.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben boos en geërgerd te zijn als een van mijn huisgenoten tegen de kinderen gaat schreeuwen omdat ze er moedeloos van worden als ze niet luisteren waarin ik als de geest reageer in plaats van mijzelf te stabiliseren door mijn adem.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren dat ik vooral als ik vermoeid ben en niet alle aandacht aan mijn adem en mijn lichaam geef maar voortdurend in mijn geest, ook mijn stem te verheffen tegen de kinderen, waarin ze nog minder gaan luisteren.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben me te ergeren aan het feit dat de kinderen pas laat naar bed gaan, en mijn hulp wordt gevraagd ze naar bed te brengen, wat betekent dat ik soms een half uur moet wachten tot er een slaapt, terwijl ik graag dingen voor mijzelf doe.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn dochter de schuld te geven dat de kinderen hun zin doordrijven, dat er geen regels gehanteerd worden met betrekking tot eten, drinken, ijsjes eten die boordevol chemicaliën zitten en ik gezonde ijsjes in de vriezer heb.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben medelijden met mijn kleinkinderen te hebben als ik zie dat andere vriendjes en vriendinnetjes ijsjes op het strand eten en zij dit ook willen maar moeten wachten op een ijsje thuis dat zij minder lekker vinden dan ijsjes die verkocht worden.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben de ijsjes die boordevol chemicaliën en suiker te eten terwijl ik de gedachtes verdring dat ze schadelijk zijn voor mijn lichaam.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben me te irriteren aan het feit dat het avondeten zo bereid moet worden zodat de kinderen het lekker vinden, terwijl ik het idee heb dat kinderen ook kunnen wennen aan andere smaken als ze een beetje proeven.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn kleinkinderen steeds te vergelijken met mijn kinderen waarin ik denk dat ik een betere opvoeder ben en waarin ik mezelf vergeef niet toegestaan en aanvaard te hebben te zien dat ieder vergelijk afkomstig uit mijn geest is en mij afscheid van mijzelf en anderen.

Ik vergeef mijzelf niet toegestaan en aanvaard te hebben inlevingsvermogen te hebben met de situatie van mijn dochter en haar kleinkinderen, waarin ik zie dat ik me niet in haar situatie kan verplaatsen en steeds vanuit mijn eigen patronen, ideeën en gedachten reageer.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben me niet als een en gelijk te zetten met mijn huisgenoten door steeds in mijn geest te verkeren.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben verdrietig en moedeloos te worden van mijzelf, hoe ik steeds maar weer in mijn oude patroon van oordeel en verwijt verval.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat niet te kunnen stoppen met mijn oordelen en opmerkingen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik het altijd beter weet.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik dit punt van oordeel en verwijt niet kan overstijgen door zelfvergeving en zelfcorrectie.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben mij te schamen dat ik nog steeds boordevol met verwijten en oordelen zit.

Als ik zie dat ik in een irritatie of boosheid kom omdat ik de ander beoordeel of verwijten maak over punten hier in en rondom het huis en met betrekking tot de kinderen dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat ik degene ben die verantwoording kan en moet nemen door het schrijven van zelfvergeving en zelfcorrecties en mijzelf zo kan bevrijden van mijn patronen, meningen, ideeën die ik mezelf heb toegestaan in mijn geest. Ik stel mijzelf ten doel dit punt van verwijt en oordeel tot op de bodem te onderzoeken en mijzelf te vergeven en te corrigeren tot ik een en gelijk sta met de ander. Ik stel mijzelf ten doel door middel van mijn adem stabiel te zijn en te doen wat het beste is voor alles en iedereen.

 

 

 

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op dag 202 Irritaties en boosheid naar mijn medebewoners

  1. luc zegt:

    Zonder de taalfouten was het misschien geloofwaardig…

    • marjajourney zegt:

      Als ik het zo teruglees is het zeker niet de beste schrijfstijl, maar daar gaat het hier in het proces van zelfvergeving niet om. In het Desteni I Process vergeven we de reacties zoals gevoelens/emoties en gedachten en gaan we niet uit van “geloven” maar wandelen we een weg naar onze ware expressie in gelijkheid met ieder ander wezen.
      Ook de manier waarop we ons uitdrukken is voorgeprogrammeerd door ouders, grootouders en omgeving waarin we opgroeien.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s