dag 181 Projecties op mijn kinderen

generatiesIk vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik een onervaren, onverantwoordelijke, naïeve moeder ben voor mijn kinderen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik veel heb nagelaten in de opvoeding van mijn kinderen waarin ik denk dat dit heeft geleid dat ze nu onzelfstandig, naïef en onverantwoordelijk zijn.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren dat ik zelf naïef, onzelfstandig en onverantwoordelijk ben.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben gefrustreerd te zijn dat mijn kinderen niet gelukkig getrouwd zijn.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben gefrustreerd te zijn dat mijn kleinkinderen geen echte toegewijde vader hebben in hun leven.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben zelf kinderen te hebben gekregen terwijl ik onvolwassen was en nog een kind en ik geen idee had hoe ik ze zou moeten opvoeden.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben al deze gevoelens van oordeel naar mezelf als naïviteit en onzelfstandig en onverantwoordelijk te zijn projecteer op mijn kinderen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn kinderen vanuit mijn mind als voorgeprogrammeerd te hebben opgevoed, waarin ik geen idee had wat de juiste manier was en maar wat heb aangemodderd, waarvan ik nu de consequenties onder ogen moet zien.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren dat ik zelfverantwoording moest nemen bij de opvoeding van mijn kinderen in plaats van te leunen op een voorgeprogrammeerde geest die gekopieerd is van mijn voorvaderen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben kinderen te krijgen vanuit een egoïsme omdat het zo leuk is en om te passen in het plaatje wat wordt voorgehouden door de maatschappij.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben onverantwoordelijk te zijn geweest om kinderen in deze wereld geboren te laten worden, waarbij ik in naïviteit leefde en niet de gewelddadigheid wilde zien die hier plaatsvindt.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben me schuldig te voelen naar mijn kinderen omdat ik naïef, onverantwoordelijk, geen richting kan geven aan mijzelf, dus deze eigenschappen ook niet aan mijn kinderen kan doorgeven, waarin ik mezelf vergeef toegestaan en aanvaard te hebben dat schuldgevoel bij  hen te zien, te veroordelen terwijl het nog steeds in mij aanwezig is.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben me schuldig te voelen dat ik aan hen heb doorgegeven om steeds in de mind te leven, dus energie te onttrekken uit mijn lichaam door gedachten, gevoelens en emoties.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren dat ik de patronen die ik nu bij hen aantref en die ik bekritiseer zoals slordigheid, onwetendheid, het zoeken van een zondebok, ontkenning van wat hier is, positief denken, negatief denken, in mij aanwezig zijn, waarin ik mezelf vergeef toegestaan en aanvaard te hebben slordig te zijn, steeds te zoeken naar een zondebok, te ontkennen wat hier is, positief en negatief te denken.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben het toe te juichen toen ik hoorde dat ik oma zou worden, zonder te zien/begrijpen/realiseren wat de consequenties zijn van een leven op aarde, waarin ik niet heb willen zien hoe dit is bij mijn eigen kinderen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik er (te) laat ben achtergekomen hoe de wereld er aan toe is, waarin misbruik, geweld, armoede, oorlog deze wereld beheerst, die gecreëerd is door mijzelf als geestbewustzijnsyteem.

Als ik zie dat ik me erger aan patronen die ik van mezelf herken in mijn kinderen, dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat de kritiek die ik voel opkomen, kritiek is op mezelf.

Ik stel mezelf ten doel nog dieper in te gaan op alle projecties zoals onervarenheid, onverantwoordelijkheid, naïeviteit, van die ik nu genoemd heb en zal als ze zich voordoen opnieuw zelfvergeving en -correctie toepassen.

Als ik zie dat er een ergernis/kritiek opkomt van slordigheid, onwetendheid, het zoeken van een zondebok, ontkenning van wat hier is, positief denken, negatief denken, dan stop ik en adem. Ik zie dat deze eigenschappen in mijzelf als mind aanwezig zijn.

Ik stel mezelf ten doel alert te zijn op kritiek/ergernis en mijzelf direct hiervoor te vergeven.

 

 

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s