dag 174 Paranoia bij het zien van een bankafschrijving

images-6Vandaag keek ik naar mijn bankafschrijvingen en tot mijn ontsteltenis was er een bedrag van € 120 afgeschreven door een creditcard betaling. Ik probeerde te bedenken wat dit zou kunnen zijn geweest maar het enige wat bij me opkwam was dat ik een keer mijn creditcard gegevens had ingevuld op een site en deze direct daarna weer had geannuleerd. De volgende backchat resulteerde in een misselijkmakend gevoel met een versnelde ademhaling, misschien was er iets misgegaan met de annulering en heb ik niet alles volledig gelezen? Misschien waren het criminelen die achter die site zaten? O nu ben ik € 120 kwijt, eigen schuld dikke bult. Ik moet eerst de bank bellen en vragen waarheen het geld  is overgeboekt. Ik voelde pijn in mijn nek een zwaar gevoel op mijn borst.

Toen kwam mijn echtgenoot thuis en begon me te vertellen wat hij die ochtend allemaal had gedaan. Ik kon bijna niet meer luisteren maar klapte mijn laptop dicht om me niet steeds te laten afleiden naar mijn beeldscherm. Ik kon mijn ongerustheid niet met hem delen, want dat kan hij niet verwerken dus wachtte ik tot hij de kamer weer verliet.  Daarna heb ik de bank gebeld, die mij vertelde dat ze me geen informatie konden geven omdat ik geen volmacht heb, maar de medewerker wees me op een optie die ik kon gebruiken om zelf te kijken waarheen het geld was overgeboekt.

Dit was eenvoudig te bekijken en ik zag dat ik redeneerde vanuit een oude ervaring bij een andere bank waar deze optie niet aanwezig was en zag dat ik die ervaring naar mijn huidige mogelijkheden voor internetbankieren had geprojecteerd.
Uiteindelijk kwam ik erachter dat het bedrag dat was afgeschreven een samenstelling was van verschillende bedragen van de afgelopen paar maanden en waarvan ik er een vergeten was.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben angstig en ontsteld te zijn bij het zien van een afschrijving van € 120 die ik niet direct kan thuisbrengen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben zo van mijn stuk te zijn bij het zien van een onverwachte afschrijving van € 120 dat ik niet meer helder kan denken en in een emotie van ongeduld, angst, paranoia en schuld te komen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben ongeduld, paranoia, angst en schuld te ervaren omdat ik denk dat ik geld ben kwijtgeraakt.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben een misselijkmakend, zwaar gevoel op mijn borst te hebben met een snelle ademhaling bij het idee dat ik € 120 ben kwijtgeraakt door een verkeerde handeling op het internet, waarin ik het niet voor elkaar krijg mij gewaar te blijven van mijn ademhaling.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat criminele organisaties op mijn geld uit zijn waarin ik angst ervaar handelingen via mijn creditcard uit te voeren.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben me te laten beïnvloeden door films en andere media waarin ik allerlei plaatjes/ideeën/overtuigingen van gevallen van internetcriminelen in mijn geest heb opgeslagen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te ongeduldig te zijn om te luisteren naar mijn echtgenoot en een rustig moment af te wachten om met de bank te bellen om te verifiëren waarheen het geld is overgeboekt.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren dat ik steeds met plaatjes in mijn geest rondloop die mij belemmeren te zien wat er hier nu plaatsvindt.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben mij te laten misleiden door een taalprobleem waarin ik niet goed de mogelijkheden van de website van een bank onderzocht heb en ik denk dat de beperkte mogelijkheden die ik gebruik als overschrijvingen en saldo-overzichten voldoende is.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/realiseren/begrijpen dat het verliezen van geld zo’n grote impact op mij heeft dat de opkomende emoties een afscheiding teweegbrengt van mij als mijzelf.

Ik vergeef mijzelf niet toegestaan en aanvaard te hebben hier in het moment te zijn en vanuit een oude ervaring met een andere bank al overtuigd ben dat ik via internetbankieren niet kan controleren waarheen het bedrag via de creditcard is overgeschreven.

Als ik zie dat in een afgeschreven bedrag niet direct kan thuisbrengen, niet precies meer weet waar het geld gebleven is, dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat mijn geheugen me vaak in de steek laat omdat ik me identificeer met gedachten, emoties en gevoelens zodat ik niet hier en nu met gezond verstand de situatie beoordeel. Ik stel mezelf ten doel mezelf steeds weer te oefenen in het stabiliseren van mijzelf door middel van de ademhaling en de toepassing van zelfvergeving/zelfcorrectie.

 

 

 

 

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op dag 174 Paranoia bij het zien van een bankafschrijving

  1. Oh herkenbaar zeg – gave zelfvergevingen en -correctie! bedankt voor het delen.

  2. Pingback: Paranoia kijkende naar mijn saldo

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s