dag 171 Ik wil wel helpen maar met tegenzin

let go of egoVandaag zag ik een punt dat onderzoek behoeft. Ik zag dat ik vaak hulp wil bieden maar dat doe met tegenzin. Laatst had ik wat administratieve zaken geregeld voor iemand en omdat ik niet genoeg informatie hierover had ingewonnen was dat misgegaan. Dus moest dat rechtgezet worden en enigszins geïrriteerd en boos pleegde ik telefoontjes en zag ik dat ik wat steekjes had laten vallen. Er ontstond backchat van waarom moet ik dat regelen, dat kan die persoon toch beter zelf en zag dat ik had besloten hulp te bieden maar er eigenlijk geen zin in had.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben hulp aan te bieden aan iemand die hierom gevraagd heeft maar dit met tegenzin doe.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren dat ik met een negatief gevoel van ik wil wel hulp bieden maar eigenlijk is dat mijn taak niet de zaken niet grondig onderzoek en me er op een makkelijke, snelle manier van afmaak.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat iedereen zijn eigen werk moet doen en mij hier niet mee moet lastigvallen, waarin ik mezelf vergeef toegestaan en aanvaard te hebben toch hulp aan te bieden en dit niet voor 100% doe.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren dat als ik met tegenzin een karweitje doe voor een ander dit gevolgen heeft wat mij nog meer werk oplevert.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben dat als ik hulp biedt aan een ander ik me beter wil voelen door een ander een gunst te verlenen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/realiseren/begrijpen dat ik graag een geliefd persoon wil zijn door een ander hulp te bieden.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben anderen helemaal geen hulp te willen geven maar in plaats daarvan aardig gevonden te willen worden.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben mezelf niet aardig of goed genoeg te vinden maar in de gunst van een ander te willen komen door wat werk uit handen te nemen en zo probeer goedkeuring voor mijn bestaan te verkrijgen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren dat ik anderen gebruik om reden voor mijn bestaan te rechtvaardigen.

Een onderliggende factor is die ik zie is dat ik anderen kwalijk neem mijn hulp in te roepen omdat ik eigenlijk vind dat zij zelf verantwoordelijk zijn voor de taken die zij mij vragen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben anderen kwalijk te nemen mijn hulp te vragen omdat ik vind dat het hun eigen verantwoordelijkheid is, wat zich uit in boos en geïrriteerd zijn.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren dat ik bij het hulp bieden aan anderen een boze, geïrriteerde houding aanneem.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik niet het werk voor anderen hoef te doen wat zij zelf ook kunnen doen, waarin ik niet zie dat zij niet geleerd hebben verantwoording te dragen omdat ik diegene dat al lange tijd heb ontnomen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/realiseren/begrijpen dat ik anderen de verantwoording heb ontnomen door deze op me te nemen om mijzelf een reden te geven te bestaan en geapprecieerd te worden.

Ik vergeef mijzelf niet toegestaan en aanvaard te hebben de moeite te hebben genomen anderen op hun eigen verantwoording te wijzen en ze te begeleiden maar het liever zelf te doen omdat ik denk dat ik het beter kan uitvoeren.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik beter ben administratieve zaken te regelen en hierin een superieur gevoel aan te ontlenen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben een polariteit in mijzelf te ontwikkelen van enerzijds een gevoel van inferieur zijn en dit te compenseren door superioriteit.

Als ik zie dat ik hulp wil bieden en dit doe om een goed gevoel over mijzelf te krijgen dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat ik een ander te hulp schiet om mezelf een reden van bestaan te willen geven. Ik stel mezelf ten doel mezelf te stabiliseren door middel van de adem en mezelf van hieruit richting te geven in wat het beste voor iedereen.

Als ik zie dat ik een ander kwalijk neem mijn hulp in te roepen omdat ik diegene niet zelf de verantwoording heb gegeven om een taak te praktiseren dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat ik vaak werk uit handen heb genomen door te denken dat ik het beter kan en niet het geduld heb opgebracht de ander het zelf te laten doen. Ik stel mezelf ten doel de ander te stimuleren zelfverantwoording te nemen en zonodig support te geven.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op dag 171 Ik wil wel helpen maar met tegenzin

  1. Pingback: Wil wel, maar niet van harte

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s