dag 167 Iemand in me plaatsen

imagesMet verwijzing naar deze link  plaats ik een persoon in mij en pas zelfvergeving toe. Ik ken X zo’n 40 jaar en ik kan niet spreken van een diepgaande relatie met haar. De relatie die ik met haar had kwam voort uit de vriendschap tusen haar partner en de mijne. Altijd waren er irritaties, jaloezieen, verschillen van mening en onbegrip. Het contact is kortgeleden om onduidelijke redenen verbroken en hiermee wil ik kijken wat zich in mijn geest bevindt aan gedachten, gevoelen en emoties.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben verbitterd te zijn door de jaren heen, waarin het mij toescheen dat niet ik, maar de omstandigheden ervoor zorgden dat het leven zich ontvouwde, zoals het zich heeft ontvouwd en waarin ik mezelf heb toegestaan en aanvaard dat ik niet zelfverantwoording heb genomen en dus mezelf geen richting heb gegeven.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben boos te zijn op mezelf op beslissingen die ik heb genomen in mijn leven, die totaal in onwetendheid zijn genomen en een product zijn van gekopieerde patronen van mijn ouders, grootouders en voorgaande generaties.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat het gras bij de buren altijd groener is dan bij mij waarbij ik mezelf in een slachtofferrol plaats in plaats van zelf het heft in handen te nemen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denkendat het leven dat ik leid wel een van de moeilijkste is dat een mens zou kunnen hebben, waarin ik mezelf vergeef toegestaan en aanvaard te hebben niet te kijken naar al die mensen en kinderen die werkelijk armoede, honger en ellende meemaken.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben jaloers te zijn op materiële eigendommen van anderen, zoals huizen, tuinen, kleding, schoenen, auto’s waarin ik mezelf vergeef toegestaan en aanvaard te hebben het bijna niet uit mijn mond kan krijgen om een ander te complimenteren met zijn/haar keuze.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat mijn uiterlijk het allerbelangrijkst is, waarbij ik probeer mij volgens de laatste mode te kleden om hierin mijn onzekerheid over mijn uiterlijk te verbergen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren dat praten over anderen met anderen vaak roddelen is, waarin ik graag de aandacht op mijzelf wil vestigen door nieuwtjes, ziekten, sterfgevallen, actualiteiten of andere  aandachtstrekkers te bespreken.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/realiseren/begrijpen dat ik me nergens echt thuis voel, niet in mijn geboorteland, niet in het land waar ik naar vertrokken ben, waarin ik mezelf vergeef niet toegestaan en aanvaard te hebben deze leegte of niet-thuis voelen voortkomt uit mijn mind en ik die leegte wil opvoelen met de omgeving waarin ik me begeef.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/realiseren/begrijpen dat ik mensen probeer te beledigen, naar beneden te halen, een rot gevoel te geven waarin ik probeer mezelf hiermee beter/groter/waardiger te maken dan ik denk te zijn.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien dat ik door de patronen die ik gekopieerd heb, die ik niet als zodanig heb herkend en ze ook niet heb begrepen me hierdoor heb afgescheiden van mijzelf.

Als ik X binnenkort een keer tegenkom, en die kans is groot dan stop ik en adem. Ik realiseer me ik nu anders naar X kijk en meer gelijk aan X ben en dat de ergernissen die ik nog voel in mij als mind aanwezig zijn. Ik stel mezelf ten doel te kijken en onderzoeken wat er nog resteert en zal hierop zelfvergeving uitspreken.

 

 

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op dag 167 Iemand in me plaatsen

  1. een veertiger zegt:

    “Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/realiseren/begrijpen dat ik me nergens echt thuis voel, niet in mijn geboorteland, niet in het land waar ik naar vertrokken ben, waarin ik mezelf vergeef niet toegestaan en aanvaard te hebben deze leegte of niet-thuis voelen voortkomt uit mijn mind en ik die leegte wil opvullen met de omgeving waarin ik me begeef.”

    Zeer herkenbaar, zo heb ik mij ook tijden gevoeld, tussen twee landen in. Het mooie is dat wie we zijn niet hangt op nationaliteit, het is hoe we toegestaan en geaccepteerd hebben om gevormd te zijn/worden door onze omgeving. Thuis dat ben jezelf en thuis kan je dus overal zijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s