dag 163 Een slecht begin van de dag

runVandaag werd ik om 5 uur wakker en had ongeveer 4,5 uur geslapen. Ik besloot dat ik nog niet genoeg had geslapen en na een glas water gedronken te hebben ging ik weer naar bed. Ik werd uren daarna later wakker en voelde spijt dat ik niet gewoon opgestaan was. De dagen dat ik thuis ben is er altijd genoeg te doen, werken op het internet, huishouden, koken  en spitten in de tuin die nu vol met onkruid staat.

Intussen had mijn dochter me een paar keer gebeld en had ik de telefoon niet gehoord. Zij vroeg me om hulp omdat een van de kinderen ziek was en of ik gelegenheid had om in te springen. Omdat het inmiddels veel te laat was om de bus te halen ben ik toch thuisgebleven.

Met een negatief gevoel over mezelf begon ik mijn werk op het internet te doen en omdat ik me suf en slaperig voelde had ik een bericht niet goed gelezen en merkte na een half uur dat alles wat ik had gedaan voor niets was geweest en startte opnieuw.

Vanmiddag had ik met iemand een chat-afspraak die de vorige keer mislukte omdat ik de chat op de computer van een ander wilde doen en ik kreeg het niet voor mekaar om een skypeverbinding tot stand te krijgen. Nu vandaag om 2 uur had ik een nieuwe afspraak. Vanmorgen meldde mijn telefoon een herinnering en ik dacht eigenlijk de hele ochtend dat ik om 2 uur de afspraak had. Na de lunch ben ik in de tuin gaan werken en om 16.00 uur zette ik mijn computer aan en las het bericht van de persoon met wie ik had afgesproken. Helemaal vergeten dus. Ik schaam me diep dat ik iemand al twee keer op me heb laten wachten.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik de dag slecht begonnen ben door te laat op te staan.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren dat ik de hele dag een negatieve energie met mij meedraag door te denken dat de dag slecht is begonnen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik te lang te heb geslapen omdat ik 4,5 uur slaap te weinig vind voor mezelf met als gevolg dat ik uren later wakker werd.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te zien dat ik niet de moeite heb genomen om een wekker te zetten omdat ik geloofde dat ik wel op tijd wakker zou worden.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te zien dat ik na te lange slaap duf, slaperig, sloom en niet alert de dag begon met mijn werkzaamheden.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te zien dat ik vol schuldgevoelens de dag ben begonnen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat mijn dag toch al verknoeid is omdat ik te laat ben opgestaan waarin ik mezelf vergeef toegestaan en aanvaard te hebben deze gedachte/emotie als zijnde voor waar aanneem.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben mijn mind als gedachten, gevoelens en emoties voor waar aan te nemen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben in plaats van direct me zelf te vergeven en te corrigeren te zien dat ik met een nerveuze energie mijn taken op me neem en inefficiënt te werken waarbij ik mezelf vergeef toegestaan en aanvaard te hebben in plaats van te stoppen en te ademen door te gaan en hierin nog bozer op mijzelf te worden  als ik mijn werk moet corrigeren.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben geirriteerd en nerveus te zijn als ik zie dat het werk op mijn computer voor niks is geweest en ik weer helemaal opnieuw moet beginnen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik door de tijd die ik nodig heb om mijn werk te herstellen nog meer tijd verloren heb.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben  te denken dat ik niet genoeg tijd over heb als ik te laat ben opgestaan en alles op een gehaast tempo ga doen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik de vergeten chat toeschrijf aan het feit dat ik me suf en slaperig voelde in de ochtend.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben me te schamen dat ik de chat helemaal vergeten ben toen ik in de tuin aan het werk was, ondanks dat ik er de hele ochtend aan gedacht heb.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik de mislukte chat van de vorige keer nog steeds als een energie met me meedraag die nu een zaadje in me geplant heeft om de chat weer te laten mislukken.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn dat er bij de volgende afspraak weer iets gebeurt waardoor de chat niet door kan gaan.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik wel de domste persoon ben die een chatafspraak vergeet.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat de persoon waarmee ik de afspraak had wel moet denken van me omdat het al twee keer mislukt is een chatafspraak te hebben.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te zien dat ik hard en onvergeeflijk naar mezelf ben.

Als ik zie dat ik te laat ben opgestaan om wat voor reden dan ook en ik een slecht gevoel over mezelf heb, dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat een dag zo te beginnen gevolgen heeft voor al mijn daden. Ik stel mezelf ten doel mezelf steeds te vergeven en te corrigeren, mezelf te ondersteunen door mijn adem en dit niet uit te stellen tot later op de avond.

 

Nu ook in het Nederlands: gratis cursus http://lite.desteniiprocess.com

download

 

 

 

 

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op dag 163 Een slecht begin van de dag

  1. een veertiger zegt:

    Heel herkenbaar Marjo, wat langer slapen heeft mij ook altijd fysiek heel duf gemaakt, ik zie er dan ook op toe dat ik regelmaat houd in mijn slaaptijden. Wat betreft de chat afspraak vergeten, tja dan zie je dat we dus angst creëren om het feit dat we wellicht niet zo worden gezien, als hoe het eigen ideaalbeeld wat we van onszelf hebben is, wat vervolgens weer frictie geeft en zich uit in schaamte en schuldgevoelens en eventueel anderen beschuldigen. Een afspraak is een afspraak en soms vergeet je die….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s