dag 144/145 Opmerkingen en reacties over mijn uiterlijk

mooiTijdens het beluisteren van de volgende twee interviews op Eqafe:

https://eqafe.com/p/you-are-gorgeous-life-review en https://eqafe.com/p/you-are-gorgeous-part-2-life-review

kwam ik erachter hoe ik mijzelf mijn leven lang al definieer aan de hand van reacties  van andere mensen die positieve en / of negatieve opmerkingen hebben gemaakt in de richting van mijn uiterlijk.
In deze blog ga ik na welke positieve en negatieve herinneringen van vroeger mijn zelfexpressie beïnvloed hebben.

Negatieve herinneringen:

Over mijn bolle wangen werden vaak opmerkingen en toespelingen gemaakt: mijn bolle wangen gaven mij het idee dat ik dik was. Het idee dat ik te dik ben heb ik de rest van mijn leven meegenomen en van alles gedaan om af te vallen.

Toen ik als ongeveer 11 jarige met mijn moeder de schoolarts bezocht. De schoolarts constateerde dat ik een mismaakte neus had en dat mijn ene been langer was dan de andere, ze adviseerde om onder mijn zool een extra zool van 1 a 2 cm te plaatsen. Ik kan me nog herinneren dat mijn moeder dit steeds aan familieleden vertelde, die hierop boos reageerden.

Op de middelbare school maakte ooit een jongen de opmerking: “je hebt geen tieten”. Ik was beledigd en boos na die opmerking. Ik weet zijn naam nog en zag hem zo’n 10 jaar later nog eens ergens aan het werk en de herinnering kwam direkt weer op.

Verschillende mensen zeiden mensen dat ik rechtop moest lopen, ik had en heb de neiging met gebogen schouders te lopen.

Toen ik laatst mijn haar liet knippen vroeg de kapster waarom ik mijn haar niet meer verfde, toen ik zei dat ik het niet meer nodig vond mijn haar te verven en het ok vond dat het grijs was keek ze me verbijsterd aan.  Dit gaf me toch weer een reactie van onzekerheid en daarna kwam de vraag weer op of ik toch niet mijn haar zou gaan kleuren. Ik liep een paar weken later langs de kapper en we keken naar elkaar en we groetten elkaar, toen ik zag ik dat ze iets zei tegen een andere medewerkster en kwam de gedachte bij me op dat dit over mijn haar ging.

 Positieve herinneringen

Het lijkt of er geen positieve herinneringen zijn,  ik heb ze onderdrukt heb of bestempeld als negatief, naar mijn idee waren ze niet waar, niet gemeend, alleen maar gezegd om iets aardigs te zeggen. Ik kan me herinneren dat ik een klein jaar geleden een bezoek bracht aan het kantoor van de ziektekostenverzekering en een medewerkster zei tegen mijn partner dat ze me mooi vond, ik verstond haar wel maar verifieerde nog even wat ze precies had gezegd. Ik boog haar woorden om naar: komt zeker dat ik een buitenlands uiterlijk heb.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik dik ben omdat ik bolle wangen heb.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te zien in de spiegel dat ik bolle wangen heb waaraan ik verbind dat ik dik ben.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te geloven dat ik dik ben omdat ik bolle wangen heb.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te zien als kind in de klas de rol van de dikke meid in “Ik ben met Catootje naar de botermarkt…..”gekregen te hebben omdat ik bolle wangen heb.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben boos te zijn op mijn ouders toen ik vertelde dat ik de rol van de dikke meid moest spelen en ze daarom moesten lachen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben me te schamen in mijn rol als de dikke meid omdat ik de woorden moest zingen “lekker zoenen, lekker zoenen, zei de dikke meid”.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben bang te zijn om de rol van de dikke meid te weigeren in een volle klas met kinderen en een lerares.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te zien dat ik mijn leven lang probeerde af te komen van het idee van dikke meid door steeds diëten te volgen om maar zo slank mogelijk te zijn.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik mismaakt ben omdat de schoolarts zegt dat mijn neus mismaakt is en mijn benen niet even lang zijn.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te zien dat mijn familie boos is op de schoolarts omdat deze zegt dat mijn neus mismaakt is.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik mooier zou zijn met een smallere neus.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik lelijk ben omdat ik een mopsneus heb.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben verdrietig, beledigd en boos te zijn om de opmerking van een jongen op school dat ik geen borsten heb.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat het niet mooi is om kleine borsten te hebben.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben grotere borsten te willen hebben.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben onzeker te zijn over mijn borsten.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben beschaamd, verdrietig, boos, betrapt te voelen als mensen zeggen dat ik rechtop moet lopen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te zien dat ik ondanks alle opmerkingen steeds meer met gebogen schouders ben gaan lopen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat de reden dat ik met gebogen schouders loop is dat de last van het leven me te zwaar is geworden.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren dat het voortdurend in de mind zijn het leven zwaar en moeilijk maakt.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben onzeker te zijn nadat de kapster vraagt waarom ik mijn haar niet meer verf.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat het misschien mooier en beter is mijn haar weer een kleurtje te geven.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet zien/begrijpen/realiseren dat ik mijn lichaam tegen allerlei chemicaliën kan beschermen door simpelweg niet te verven.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat ik me geen positieve reacties kan herinneren uit mijn verleden.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te zien dat ik mezelf graag positieve reacties wil herinneringen om zo een evenwicht te zoeken in de polariteit van positief/negatief.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te zien dat ik positieve reacties niet geloof van mensen maar negatieve reacties aanneem als werkelijkheid.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te zien dat ik door reacties van anderen over mijn uiterlijk een kunstmatige realiteit in mijn mind over mijzelf heb gemaakt en dat ik hierin ben gaan participeren als zijnde werkelijk.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/realiseren/begrijpen dat mijn realiteit niet in de mind bestaat maar als mijn werkelijke, fysieke expressie.

Als ik reageer op opmerkingen van anderen over mijn uiterlijk dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat iedere reactie die ik heb op opmerkingen over mijn uiterlijk mijn fysieke expressie beïnvloedt.
Ik stel mijzelf ten doel iedere positieve en negatieve reactie van anderen uit te schrijven, te vergeven en te corrigeren en en zo stabiliteit te creëren.

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op dag 144/145 Opmerkingen en reacties over mijn uiterlijk

  1. cool om zulke punten aan te pakken

  2. Miranda de Haas zegt:

    Dank, erg herkenbaar!. Ook ik draag nog steeds de negatieve opmerkingen van mijn ouders mee over mijn uiterlijk. Die opmerkingen zijn heel bepalend geweest in mijn leven. Cool om ze te vergeven.

  3. Therry zegt:

    Lieverd, maak je toch niet zo druk. Ieder mens is goed en uniek zoals hij of zo is. Als een ander daar anders over denkt snapt hij/zij deze basisregel van het leven blijkbaar niet. Heb zelf wel de intelligentie dit te snappen en hou van jezelf. Sluit jezelf in de armen en geef jouzelf de liefde waar jij recht op hebt!

    • marjajourney zegt:

      Dank je Therry voor je reactie. Ik ben in een proces bezig van zelfeerlijkheid, zelfvergeving en zelfcorrectie waarin ik al mijn gedachten, emoties en gevoelens, positief en negatief vergeef. Dit om mezelf te bevrijden van de geest en een en gelijk te zijn met anderen. Dit waren allemaal onderdrukte gedachten, gevoelens en emoties die nog steeds in mijn bewustzijn aanwezig waren. Je hebt gelijk als je zegt: hou van jezelf, maar ik kan alleen van mezelf houden als ik vrij ben hiervan. Wil je meer weten over dit proces, bezoek de Nederlandse website: Desteni.net waarin beschreven staat hoe de mind werkt en is geconstrueerd en ook hoe je hiervan vrij kan worden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s