dag 141 Wegwerpmaatschappij en consumentisme – 2

puinOmdat ik met mezelf een proces ben aangegaan van zelfeerlijkheid, zelfvergeving en zelfcorrectie het volgende.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/realiseren/begrijpen dat het leven in een westers land waar alles te koop is slechts een doel heeft: consumeren, weggooien en weer consumeren.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/realiseren/begrijpen dat ik deelneem in een maatschappij waar gebruiksvoorwerpen gemaakt worden met een korte levensduur die gedoemd zijn om snel in onbruik te raken met als doel een nieuwe versie te kopen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben, ik als mensheid niet te zien/realiseren/begrijpen dat ik door mijn wensen/begeerte te volgen verantwoordelijk ben voor het overmatig consumeren en als gevolg daarvan schuldig ben aan een wegwerpmaatschappij.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/realiseren/begrijpen dat het hebben van wensen/ begeerte een gevolg is van een geestbewustzijnstoestand waarin ik niet aanwezig ben als zijnde leven en niet het beste is voor iedereen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te niet te zien/realiseren/begrijpen dat ik mijn begeerte volg door het kopen van spullen die niet nodig zijn en als doel hebben mij een positieve energetisch reactie te geven.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben een gevoel van verdriet en schaamte hebben bij het zien van de puinhopen en stortplaatsen in Ghana waar wij onze in onbruik geraakte spullen dumpen en hierdoor het land en drinkwater ernstig bevuilen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te niet te zien/realiseren/begrijpen dat we omdat wij in de westerse wereld meer geld en macht bezitten de arrogantie/brutaliteit hebben om in arme landen in Afrika ons vuil te dumpen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te zien dat we leven in een wereld waar de ene helft koopt waar hij zin in heeft om later de afgedankte, vaak giftige troep te dumpen in de andere helft van de wereld.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te zien dat ik in hooghartigheid neerkijk op landen die niet meedoen aan deze wegwerpmaatschappij en kampen met tekorten, waarin ik een voorrecht lijkt te leven in een land waar wel alles te koop is.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te zien dat ik trots ben in een land te wonen waar alles te koop is, goedkoop is, er een overschot aan tweedehands spullen is en waar ik dankbaar gebruik van maak.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te zien dat ik als tweedehands spullen koop ik zo mijzelf rechtvaardig en toesta deel te nemen aan consumentisme.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/realiseren/begrijpen dat ik bij het kopen van tweedehandsspullen dezelfde positieve energetisch reactie krijg als bij het kopen van nieuwe spullen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben anderen te veroordelen om hun kooplust waarin ik het idee rechtvaardig dat zij de kleding/spullen niet nodig hebben.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/realiseren/begrijpen dat consumentisme voor de jongere generatie een meer geaccepteerd fenomeen is dan iemand die in de 50-er jaren geboren is.

Als ik zie dat ik op het punt sta een aankoop te doen, dan stop ik en adem.
Ik realiseer me dat ik met gezond verstand kan bepalen of ik wel of niet tot aankoop moet overgaan.
Ik realiseer me dat ik, ondanks dat ik grote moeite heb met geld uitgeven, soms voor anderen makkelijk iets koop wat niet echt nodig is.
Dus stel ik mezelf ten doel zoveel mogelijk onderzoek te doen naar de kwaliteit van het artikel en de levensduur voordat ik tot koop overga.

Als ik zie dat ik anderen veroordeel om hun kooplust, dan stop ik en adem.
Ik realiseer me dat ik alleen voor mijzelf verantwoordelijk kan zijn.
Ik stel mezelf ten doel mijn koopgedrag te onderzoeken en zo nodig te vergeven en te corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel me in te zetten voor een leven waarin ieder gelijk is en te doen wat het best is voor iedereen.

zie ook: https://eqafe.com/p/consumerism-can-never-be-fulfilling-soul-of-money

 

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s