dag 137 Stabiliseren van spanning en irritaties

stresssupOp zaterdag haal ik mijn kleindochters op en neem ze mee naar ons huis. Op het moment dat ik binnenkom voel ik dat ik verbinding maak met de spanning van mijn partner. Meestal zit hij op de bank te kijken naar de situatie om zich heen en probeert hierover controle te hebben door allerlei opmerkingen te maken. Ik irriteer me daar aan, wil dat niet, dus onderdruk ik dit. Ik probeer een luchtige sfeer te creëren in huis die onnatuurlijk aanvoelt en zit dus in mijn mind.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat weekenden met de kleinkinderen moeilijk zijn omdat M voortdurend gestrest is, van het moment dat ik met ze binnenkom tot de volgende middag als ze weer opgehaald worden.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te denken dat het niet mogelijk is een stabiele situatie te creëren in huis met mijn kleindochters omdat M mij continu controleert en berispt.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben me gecontroleerd en berispt te voelen als M vanaf de bank mij nauwlettend in de gaten houdt.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te zien dat ik geïrriteerd ben als M naar mij kijkt, mij op de vingers tikt, mij zegt hoe ik het moet doen terwijl hij zelf geen poot uitsteekt om mij te helpen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben te zien dat ik geïrriteerd ben dat M op de bank zit en geen poot uitsteekt om mij te helpen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren dat M door de stress alleen op de bank kan zitten en zo de controle probeert te houden over de omstandigheden in de huiskamer met de kleinkinderen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de aanwijzingen, controle, berispingen, commentaren van M persoonlijk te nemen.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben te zien dat ik in de verdediging ga als M mij ergens van beschuldigt/berispt.

Ik vergeef mezelf toegestaan en aanvaard te hebben de aanwijzingen, controle, berispingen, commentaren te zien als een aanval op mij, waarin ik mij identificeer met een gevoel van minderwaardigheid en boosheid.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben mij minderwaardig en boos te voelen als M kritiek op mij uitoefent.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben aanwijzingen, controle, berispingen, commentaren onverdraaglijk te vinden als ik het idee rechtvaardig dat diegene het recht niet heeft omdat hij zelf niets doet.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben niet te weten of aanwijzingen, controle, berispingen en commentaren gerechtvaardigd zijn omdat ik me door mijn mind laat beinvloeden .

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben de spanning die bij mezelf ontstaat te onderdrukken, door zogenaamd gezellig te doen, wat onnatuurlijk aanvoelt en hierdoor mijzelf af te scheiden van mij en de wereld.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en aanvaard te hebben mijzelf af te scheiden van mij en de wereld door mezelf via de mind aan te sturen in plaats van hier aanwezig te zijn als de adem.

Als ik zie/hoor dat M mij controleert, aanwijzingen geeft, berispt of commentaar geeft dan stop ik en adem.

Ik realiseer me dat ik reageer vanuit een overtuiging dat hij het recht niet heeft om mij te corrigeren omdat hij zelf niet actief is met de kleinkinderen.

Ik realiseer dat ik reageer vanuit een defensieve houding ik reeds lang geleden aangenomen heb en in stand houd.

Ik stel mezelf ten doel te luisteren, te ademen en te reageren in stabiliteit zodat er gedaan kan worden wat het beste is voor alles en iedereen.

Als ik zie dat er een oordeel/irritatie is over het zitten op de bank van M, dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat hij verlamd is door de stres en niet actief mee kan doen met de kleinkinderen. Ik stel mezelf ten doel de irritaties te stoppen, erdoor heen te ademen en hier te zijn in plaats van in de mind waarin er allerlei oordelen en irritaties opkomen.

Ik stel mezelf ten doel mijzelf richting te geven in de weekenden als de kleindochters hier zijn d.m.v. schrijven, adem en zelfvergeving en zelfcorrectie toe te passen totdat er stabiliteit is verkregen.

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op dag 137 Stabiliseren van spanning en irritaties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s