dag 136 Een bewaker voor mijn mond

pratenEen paar weken geleden las ik een blog over automatisch reageren en de tekst:

“I commit myself to stop and breathe when participating with my partner and put a guard in front of my mouth and to force self to will self to physically stop until I stand stable in and as breath.”

(http://jozienf.blogspot.com/2014/01/communication.html )

Vaak komt er een reactie in gesprekken met mijn partner die dit dan “negatief” noemt en mij vertelt dat ik positief moet zijn. Daarop volgt dan meestal van mijn kant een volgende reactie die hij niet begrijpt wat dan weer een conflict voortbrengt. Laatst heb ik mezelf voorgenomen helemaal niet meer te reageren, maar ja en amen te zeggen. Maar toch verval ik dan weer in reacties die voortkomen uit gedachten, emoties en gevoelens.
Het proces dat ik ben gestart is mezelf te stabiliseren in iedere reactie, hetzij positief, hetzij negatief dmv zelfvergeving en zelfcorrectie en hierdoor mijzelf richting te geven aan mijn leven en relaties.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te denken dat ik alles beter weet dan mijn partner en direct reageer omdat ik de dingen anders zie dan hij.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te denken dat ik “meer weet” dan mijn partner en hem hoe dan ook terecht kan wijzen in zijn zienswijze waarbij ik mezelf vergeef toegestaan en geaccepteerd te hebben niet te zien/realiseren/begrijpen dat ik steeds vanuit mijn mind reageer.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en geaccepteerd te hebben me superieur te voelen aan mijn partner waarin ik mezelf separeer van hem en mijzelf.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en geaccepteerd te hebben niet te zien/realiseren/begrijpen dat automatische gedachten, gevoelens en emoties gestopt kunnen worden in één adem die mij direct verbindt met mij als leven.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te zien dat ik vaak reageer op mijn partner,  een positieve of negatieve reactie geef, die niets te doen heeft met gezond verstand maar voortkomt uit automatisme van de mind.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben het onvergeeflijk te vinden dat ik me iedere keer zo laat gaan in reacties naar mijn partner.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben niet te zien/realiseren/begrijpen dat ik hem iedere de schuld geef van onze conflicten terwijl ikzelf niet stabiel ben.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te zien dat ik dit gedrag van reacties geven op mijn partner al zo’n 40 jaar geoefend heb en dat ik geduld moet hebben met mijzelf.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te zien dat ik mijn frustraties, boosheid en verdriet projecteer op mijn partner.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben niet te zien/realiseren/begrijpen dat ieder verkeerd woord, dus een emotionele reactie mijnerzijds kan leiden tot een agressieve respons van mijn partner.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te denken dat als ik helemaal niets meer tegen hem zeg het probleem opgelost is, terwijl het ik zelf mijn automatische reacties kan stoppen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben niet te zien/begrijpen/realiseren dat ik verantwoordelijk ben en mijn automatische reacties kan stoppen door middel van de adem.

Als ik in het bijzijn van mijn partner ben en er wordt een antwoord van mij verwacht dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat een automatische reactie de boel kan laten escaleren en een hele dag kan beïnvloeden. Ik stel mezelf ten doel me te oefenen in het ademen door een eventuele automatische reactie en weloverwogen met gezond verstand te antwoorden.

Als mij een automatisch antwoord ontglipt, met een energetische lading dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat ik beter uit het zicht kan verdwijnen zodat de rust terug kan keren. Ik stel mezelf ten doel alert te zijn op eventuele antwoorden die conflicten kunnen veroorzaken en me niet te laten verleiden tot reacties die voortkomen uit het bewustzijnssysteem.

praten2

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s