dag 132 verdriet bij zingen en dansen

dansVanavond werd er op een verjaardag een swingend muziekje gedraaid en de kinderen begonnen te dansen. Ik had zin om met hen mee te doen en toen ik me tussen hen in bevond kreeg ik een verdrietige reactie die ik verborg voor de anderen. Ik heb dat veel vaker gemerkt, een verdrietige reactie op muziek, waarin ik steeds mijn gevoel onderdruk en dus tot zover niet weet waar deze reactie vandaan komt.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben een verdrietige reactie te krijgen bij het horen van Abba terwijl de kinderen vrolijk dansten en ik met hen meedeed.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te zien dat ik mijn verdriet verberg voor de omstanders waarin ik denk dat ik hun vrolijkheid niet wil verstoren.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te zien dat ik me schaam om mijn tranen te tonen aan de anderen en net doe of ik vrolijk word van de muziek.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te zien dat ik vaak mijn tranen verberg voor anderen als die opkomen bij bepaalde muziek omdat ik denk dat het niet gepast is om te huilen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te denken dat het beter is om te lachen en vrolijk te doen dan om te huilen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te denken dat het beter is om positief gedrag te vertonen dan negatief terwijl beide tot dezelfde polariteit behoren.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben oneerlijk tegenover mezelf te zijn waarin ik me verdrietig voel en speel alsof ik vrolijk ben.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben niet te zien/realiseren/beseffen dat ik mezelf door middel van de adem kan stabiliseren tijdens het opkomen van een heftige verdrietige reactie.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben nieuwsgierig te zijn waarom ik vaak tijdens dansen en meezingen verdrietige reacties krijg die mij mijn keel doet dichtknijpen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben teleurgesteld te zijn dat ik niet kan genieten van muziek en dans door een overweldigende verdrietige reactie.

Als ik wil zingen en dansen en merk dat er een verdrietige reactie opkomt die mijn stemgeluid vals en schel maakt, dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat er ooit een gebeurtenis in mijn leven heeft plaatsgevonden die ervoor zorgt dat ik keer op keer door verdriet word overweldigt bij het willen meezingen en dansen.
Ik stel mezelf ten doel verder te onderzoek welke lagen hieronder verborgen liggen en mezelf te triggeren door thuis muziek op te zetten en mee te zingen en te dansen en dit verder te onderzoeken.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te zien dat ik me tijdens het dansen / zingen af te vragen of het er wel goed uitziet voor anderen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben onzeker te zijn of ik me normaal beweeg te midden van andere dansers.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te denken dat ik voor gek sta als ik sta te dansen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te denken dat anderen me uitlachen als ik sta te dansen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te zien dat ik andere dansers observeer en bij goedkeuring van mijn kant hun wijze probeer te kopiëren.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te denken dat ik best leuk kan dansen tussen de jongeren.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben bang te zijn de controle over mijn lichaam los te laten en daardoor mijzelf niet toe te staan me vrij te bewegen op muziek.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te zien dat ik niet ten volle kan genieten van de muziek omdat ik mezelf blokkeer / af rem door allerlei gedachten te hebben over hoe ik zou moeten dansen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben tijdens dansen / zingen steeds in mijn geest participeer in plaats van me gewaar te zijn van mijn lichaam waarin ik de muziek kan laten klinken en me te bewegen door middel van de klanken.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te zien / realiseren dat ik mezelf ontelbare malen tijdens feestjes heb verdoofd door alcohol te drinken waarin ik me kon laten gaan met dansen en zingen en mijn geest versluierd op de  achtergrond werd gehouden.

Als ik zie dat ik me angstig, geremd, geblokkeerd voel bij het dansen op muziek dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat ik degene ben die kritiek levert op de bewegingen die ik maak. Dus stel ik mijzelf ten doel ook deze reacties verder te onderzoeken en de onderliggende lagen te vergeven en te corrigeren.

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s