dag 122 Vloggen voor LIG

safe_imageRecentelijk werd er aan de Nederlandse Desteni groepsleden gevraagd om een vlog te maken voor LIG (Leefbaar Inkomen Gegarandeerd). Een vlog is een video weblog die al door veel leden van de Destenigroep gemaakt is om hun proces, boodschap of mededelingen te delen. De meeste vloggen duren ongeveer 15 minuten.
Ik zag dat veel van de groepsleden redenen hadden om niet aan de oproep te beantwoorden en zag bij mijzelf geen goed excuus. Behalve dat ik nog nooit een vlog gemaakt heb en ook niet veel van het LIG weet (alleen hoofdlijnen) besloot ik toch om een voorzichtige toezegging te doen.
Nu besef ik dat dit allesbehalve makkelijk is, 15 minuten praten over een onderwerp waarover je niet genoeg weet in de camera waarvan ik vind dat het toch over een zekere kwaliteit en de nodige informatie moet voldoen. Nu ik spijt heb van de toezegging en er eigenlijk onderuit wil komen lijkt het me verstandig mezelf eerst te vergeven.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te zien dat ik mezelf opgeef voor het maken van een vlog over LIG omdat ik constateer dat anderen redenen hebben om dit niet te doen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te denken dat ik mezelf moet opgeven om een vlog te maken omdat ik de enige of één van de weinigen ben die daar tijd voor kan vrijmaken.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te denken dat ik mezelf moet opgeven om een vlog te maken omdat ik ook mijn bijdrage moet leveren aan het LIG-programma.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te zien dat de andere Desteni-leden veel inspanning leveren om het LIG te promoten en ik daar ook mijn steentje aan wil bijdragen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben niet te zien/realiseren dat het niet zo eenvoudig is om een kwalitatieve vlog te maken die LIG zou kunnen promoten.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben niet te zien/realiseren dat het maken van een vlog een serieuze zaak is en je niet met een videootje aan kan komen die schade aan het programma kan aanrichten.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te zien dat ik me schaam/spijt heb dat ik al een toezegging heb gedaan die ik niet kan waarmaken.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben bang te zijn om te zeggen dat ik mijn toezegging terugtrek omdat ik dat onvolwassen vind.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te zien dat ik enthousiast ben voor het LIG-voorstel maar dit enthousiasme niet kan delen omdat ik niet over de kennis beschik.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te zien dat ik allerlei excuses bedenk om onder mijn belofte uit te komen en overweeg iemand te vragen een stukje te schrijven dat ik dan kan oplezen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te denken dat iedereen van Desteni in staat is om een kwalitatieve vlog te maken behalve ik.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben allerlei gedachten voorbij te zien komen van hoe ik stotterend en stamelend een tekstje inspreek dat te belachelijk voor woorden is.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben verdrietig te worden als ik denk dat ik niet kan participeren in het LIG-voorstel omdat ik daar de capaciteit niet voor heb.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te denken dat ik me niet voldoende geïnformeerd heb over het LIG-programma en de berichtgeving maar een beetje halfjes doorlees waarvan niet veel blijft hangen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben een patroon bij mezelf te herkennen waarbij ik maar een beetje informatie over een onderwerp tot me neem omdat ik halverwege afhaak waarbij ik denk dat de informatie die mij toegestuurd word teveel is om te bevatten.

Ik realiseer me dat dit een onderwerp is dat ik in een aparte blog nog moet uitdiepen.

Als ik zie dat ik op het punt sta een toezegging te doen waar ik nog niet alle consequenties van heb overzien, dan stop ik en adem.

Ik realiseer me dat een toezegging veel haken en ogen heeft en dat het niet realistisch is iets toe te zeggen alleen maar omdat ik denk een bijdrage te moeten leveren.

Ik stel mezelf ten doel meer over LIG te lezen en alvast met de technische kant van het vloggen te experimenteren en mezelf voor te bereiden om mijn eerste vlog te maken.

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

2 reacties op dag 122 Vloggen voor LIG

  1. een veertiger zegt:

    Marja er zijn twee typen mensen, de één zit het voor publiek praten in het bloed en de ander vreest het. Wat niets zegt over het kunnen van beide typen. Wat ik in het begin deed was mijzelf opnemen zonder dat openbaar te maken, oefen vlogs zal ik maar zeggen. Daarnaast heb ik een lange periode achter elkaar elke dag een vlog gemaakt over allerhande onderwerpen, dit om mijzelf een duwtje in de rug te geven, en dan gaat het onwennige of eventueel enge er wel vanaf. Praten over een onderwerp waar je onzeker over bent is niet zelfvertrouwen bevorderlijk, dus eerst inderdaad zoals jezelf zegt je erin verdiepen of eerst een blog schrijven erover en dan een vlog maken. Het kan geen kwaad om jezelf af en toe voor het blok te zetten en jezelf uit die vertrouwde comfort zone te halen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s