dag 112 Compassie en zorg voor mezelf

equallifeEen paar dagen geleden heb ik uiteindelijk met mijn echtgenoot M een bezoek gebracht aan de psychiater. Hij kreeg zelf in de gaten dat hij steeds banger werd en kreeg slaapproblemen, dus besloot hij een extra tablet in te nemen. De tijd was dus rijp om de psychiater te bezoeken. Na twee jaar zijn onredelijke boosheid en woedeaanvallen aangehoord te hebben was dat een hele opluchting. Hij had een aangenaam gesprek met haar en voelde zich direct op zijn gemak. Zij vertelde dat hier heel veel mensen aan paranoia lijden en dat het niet zo gek is als je lang in het buitenland hebt gewoond je iets overgeslagen hebt in de veranderingen van het land en daar dus problemen mee krijgt. De medicatie is opgehoogd en de situatie in huis is veel rustiger geworden.
Tegen het eind van het gesprek vroeg ze hoe het met mij ging, zo wonen in een ander land en ik kon alleen maar slikken en snikken. Ik dacht eerst dat het een ontlading was, maar het is meer dan dat: er wordt iets specifieks over mijn leven gevraagd en dan raak ik geëmotioneerd, want dan moet ik eens naar mezelf kijken, naar datgene wat ik altijd heb onderdrukt. Nu pas, na een gesprek met mijn buddy hierover zag ik deels hoe het zat. Ze gaf me ook de tip om eens door de dag heen aan mijzelf te vragen hoe het met mij was.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te denken geen compassie en zorg voor mezelf te hebben.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te denken geen compassie en zorg voor mezelf te hebben omdat ik het belangrijker vind hoe het met anderen gaat.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te zien geen compassie en zorg voor mezelf te hebben omdat het makkelijker is naar een ander te kijken en voor anderen te zorgen dan voor mezelf.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te denken dat geven aan anderen veel leuker is, waarbij ik gewaardeerd wordt met bedankjes, maar mezelf oversla.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben  te zien dat dankbaarheid naar mij van anderen belangrijker is dan dankbaarheid naar mezelf om te bestaan.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te zien dat ik niet hoef te bestaan.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben  niets te voelen voor mezelf als mens.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te zien dat ik als moeder met de zorg en compassie voor mijn kinderen en man mijzelf vergeet.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben als vrouw geprogrammeerd ben om voor anderen te zorgen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te zien dat ik het voorbeeld van mijn moeder en alle moeders daarvoor gekopieerd heb en dit tot op heden heb opgevolgd.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben dat ik bij de vraag hoe het mij gaat geëmotioneerd raak omdat er een gevoelig punt wordt aangeraakt waar ik niet naar wil kijken.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben mezelf als minder dan anderen te zien.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te zien een minderwaardigheids-complex te hebben dat ik al heel lang geleden, waarschijnlijk al in mijn jeugd heb gecreëerd.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te zien dat ik strijd voor een “een en gelijk met iedereen” en hierbij mijzelf vergeet.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te zien dat ik nooit een en gelijk met een ander kan zijn als ik daar niet bijhoor.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te zien dat ik in afscheiding leef van de wereld om me heen en zo ook niet een bijdrage kan leveren aan een betere wereld.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben mezelf onzichtbaar te maken voor mezelf en anderen, waarbij ik ook niet in de spiegel wil kijken en niet op de voorgrond wil treden.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te denken dat ik lelijk ben.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te zien dat ik niet aan een beeld voldoe dat me door de media wordt getoond van een fitte zestiger die er nog jong uitziet.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te denken dat ik te dik ben omdat ik niet voldoe aan een beeld wat ik voor me zie van een slanke middelbare vrouw.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben verdrietig te zijn als ik opschrijf dat ik mezelf niet mooi vind en te dik vind.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben verdrietig te zijn dat ik mezelf niet kan accepteren hoe ik ben en hoe ik eruit zie.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te zien dat ik het een dag uitgesteld heb om moed te vatten om over mijn uiterlijk te schrijven.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te zien dat ik het idee van mijn vader heb gekopieerd dat hij niet mooi was en te dik.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te zien dat ik naar andere mensen scherpe commentaren geef als reactie.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te zien dat de scherpe commentaren die ik geef naar anderen eigenlijk voor mezelf bedoeld zijn.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te denken dat ik nog wel uren door kan gaan met schrijven wat ik allemaal niet mooi of acceptabel vind aan mezelf.

Ik stel mezelf ten doel dit blog te vervolgen en dan zelfcorrecties te schrijven.

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

2 reacties op dag 112 Compassie en zorg voor mezelf

  1. Miranda de Haas zegt:

    Lief zijn voor jezelf, nu ben jij aan de beurt. Dank voor deze blog, een belangrijk punt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s