dag 107 Referendum over huwelijk

Binnenkort wordt in Kroatië een referendum gehouden over het huwelijk tussen brakhomoseksuelen. Ik zie vooral tegenstanders op de televisie verschijnen en de kerk beinvloedt dit referendum door tegen een huwelijk tussen homseksuelen te zijn.  Als Nederlandse ben ik gewend aan een huwelijk tussen gelijke geslachten maar hier is dat dus nog een heet hangijzer.

Wat me stoort is dat er zoveel belangrijkere problemen in dit land zijn, waarvan ik alleen de hoofdlijnen volg. Als gevolg van financiële tekorten worden allerlei staatsbedrijven verkocht, de politici hebben de autobaan aan derden verhuurd voor een bepaald bedrag en het drinkwater wordt binnenkort ook geprivatiseerd. De overheid is alleen maar tekorten aan het aanvullen door de verkoop van bronnen die nu inkomsten opleveren. Aangekondigd is dat er volgend jaar ook onroerendgoedbelasting zal worden geheven terwijl een groot deel van de bevolking in armoede leeft, soms van niet meer dan 150 euro per maand. Ik maak me zorgen om de mensen hier want ik zie dat ze steeds meer afgeknepen worden en zie er van komen dat het land binnen niet al te lange tijd failliet zal gaan en uit welke pot zullen de pensioenen dan nog betaald kunnen worden?

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben boos te zijn over alle stampij die gaande is in Kroatië over een homohuwelijk.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben me te ergeren dat de mensen zich zo laten afleiden van de werkelijke problemen hier door zich druk te maken over een homohuwelijk.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben boos te zijn op de politici hier omdat ze de mensen afleiden met een referendum over het homohuwelijk maar ze niet mee laten beslissen over veel belangrijkere zaken.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben teleurgesteld en boos te zijn dat wij als mensheid geen verantwoordelijkheid hebben genomen en de politici de macht hebben gegeven om te beslissen over belangrijke zaken zoals het genereren van inkomsten die in het belang zijn voor mens, dier en plant.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben teleurgesteld en boos te zijn dat ik als mens nooit interesse had in politiek en nu de politici te zien als graaiers en egoïsten die alleen uit zijn op macht en eigenbelang.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben bang te zijn dat het hier voor de bevolking slecht zal aflopen omdat er straks geen inkomen gederfd kan worden als alles verkocht is.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben boos te zijn op de politici die het voor het zeggen hebben in de Europese Unie omdat ik in de gedachte participeer dat zij alleen maar het belang van de banken dienen en niet van de bevolking in Europa.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben boos te zijn op de regerende politici omdat uit allerlei berichten die ik lees op facebook blijkt dat er geen persvrijheid is en critici gearresteerd worden of in een psychiatrische inrichting terecht komen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben me machteloos te voelen om geen enkele invloed te hebben over de economie en politiek die hier wordt gevoerd.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te zien dat de politici allerlei beloftes doen zoals het oplossen van de werkeloosheid, maar waarvan ik denk dat deze niet waar gemaakt kunnen worden.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben twijfels te hebben en niet te weten hoe het mogelijk is om hier eventueel een leefbaar inkomen gegarandeerd te implementeren omdat er nauwelijks inkomsten zijn om dit te financieren.

Als ik zie dat ik boos ben op de politici omdat ze mensen hier om de tuin leiden door afleidingen te creëren dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat dit overal ter wereld gebeurt en wij als mensheid zelf schuldig zijn aan het niet nemen van de verantwoording. Dus stel ik mijzelf ten doel me beter te informeren over de werkwijze van de politici en dit te delen men anderen als dit mogelijk is.

Als ik zie dat ik bang ben voor de toekomst van de bevolking en verdrietig word van de armoede die hier heerst dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat alleen een leefbaar inkomen gegarandeerd hier een einde kan maken. Dus stel ik mijzelf ten doel zo veel mogelijk te spreken over de mogelijkheid hiervan en de ontwikkelingen in Nederland te volgen.

http://bigpolitiek.blogspot.nl/2013/11/wat-is-het-leefbaar-inkomen-gegarandeerd.html

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

2 reacties op dag 107 Referendum over huwelijk

  1. Miranda de Haas zegt:

    Cool Marja

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s