dag 106 Chat met de DIP buddy (2)

chatjDit is een vervolg op mijn blog van gisteren.

Vandaag herinnerde ik me nog een voorval vaag. Ik vroeg iets in de klas aan de onderwijzeres en iedereen lachte me uit. De onderwijzeres lachte mij sowieso vaak uit omdat mijn Amsterdamse accent haar niet beviel als Rotterdamse.
Verder merkte ik toen ik mijn assignment opstuurde naar mijn buddy een herkenning van een gevoel dat ik had als ik een proefwerk inleverde op school waarvan ik al van tevoren wist dat er grote kans was dat ik daar een slecht cijfer voor zou krijgen. Mijn resultaten op school waren niet echt geweldig, beter gezegd meestal onvoldoende. De manier waarop ik nu een blog schrijf lijkt hier erg veel op, zoals ik snel mijn proefwerk inleverde en de klas verliet zonder op of om te kijken.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te zien/realiseren dat het verblijven in mijn veilige zone niet meer is dan een verblijf in mijn zelfgemaakte gevangenis van de mind.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te denken dat ik te oud ben om mezelf voor al mijn gedachten, gevoelen en emoties te vergeven omdat ik dat al die jaren diep begraven heb.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben bang te zijn niet het volledige proces van Desteni te kunnen doorlopen omdat ik daar te oud voor ben.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te denken dat het proces wandelen van Desteni makkelijk is als je daar jong mee begint.

Vandaag herinnerde ik me nog een voorval vaag. Ik vroeg iets in de klas aan de onderwijzeres en iedereen lachte me uit. De onderwijzeres lachte mij sowieso vaak uit omdat mijn Amsterdamse accent haar niet beviel als Rotterdamse.
Verder merkte ik toen ik mijn assignment opstuurde naar mijn buddy een herkenning van een gevoel dat ik had als ik een proefwerk inleverde op school waarvan ik al van tevoren wist dat er grote kans was dat ik daar een slecht cijfer voor zou krijgen. Mijn resultaten op school waren niet echt geweldig, beter gezegd meestal onvoldoende. De manier waarop ik nu een blog schrijf lijkt hier erg veel op, zoals ik snel mijn proefwerk inleverde en de klas verliet zonder op of om te kijken.Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben in de gedachte te participeren dat het bloggen en chatten met andere Destonians is als een proefwerk/examen waarbij je kan slagen of zakken.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben de support die ik krijg van andere Destonians te zien als de scholen die ik zonder succes heb doorlopen en waarin ik mezelf vergeef toegestaan en geaccepteerd te hebben bang te zijn dat deze “school” op dezelfde manier eindigt als vroegere scholen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te denken dat het jammer is dat ik niet heb gestudeerd en nooit een opleiding kon vinden waarvoor ik genoeg interesse had.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te denken/zien/realiseren dat het studeren aan een hoge school of universiteit een meerwaarde aan mijzelf geeft.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te denken dat ik tot de domme klasse hoor omdat ik niet verder ben gekomen dan de ULO.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te denken dat ik minder waard ben dan iemand die door een studie een leuke goedbetaalde baan kan hebben.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben school/onderwijzers te verbinden met Desteni en me niet te realiseren dat school een systeem is om het geest-bewustzijnssysteem te activeren en Desteni een wandeling is om me van het geest-bewustzijnssysteem te bevrijden en werkelijk leven te zijn.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te denken dat ik pas geslaagd ben als ik een goed cijfer, goedkeuring of complimentje krijg na het schrijven van een blog of het maken van een opdracht en als er een correctie gevraagd wordt dit als een afwijzing te zien.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben bang te zijn niet te slagen in het schrijven van een blog of het maken van een opdracht.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben een correctie als een afwijzing te zien en dit door te trekken naar een afwijzing van mijzelf als wezen.

Ik stel mezelf ten doel als zich een nieuwe fase voordoet en ik bemerk een weerstand of angst te stoppen en te ademen. Ik realiseer me dat een nieuwe fase mijn zogenaamde veiligheid die vals is een onveilig gevoel geeft. Dus ga ik met open vizier iedere nieuwe fase of uitdaging tegemoet en wanneer nodig zal ik opnieuw schrijven en mijzelf te vergeven.

Ik stel mezelf ten doel als ik spanning of weerstand voel voordat ik ga chatten met mijn buddy te stoppen en te ademen. Ik realiseer me dat zij mij support in de techniek en tools van het materiaal en dit alleen kan doen als ik mezelf voor haar open stel. Dus zet ik de communicatie voort als een gelijkwaardige om haar en mij de kans te geven ons proces te bewandelen.

Ik stel mezelf ten doel bij het krijgen van een reactie bij een opmerking of correctie te stoppen en te ademen. Ik realiseer me dit geen afwijzing is naar mij als wezen maar een wegwijzer om zo goed mogelijk het Desteni proces te wandelen. Dus verwelkom ik iedere correctie of opmerking en verbeter dit waar nodig.

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s