dag 91 Een wandeling met de buurvrouw

mosorHet was vandaag weer een prachtige dag, een graadje of 25 en ik zat even buiten met mijn man toen er een buurvrouw langskwam. Zij heeft mij en mijn man al een keer uitgenodigd om een keer koffie te komen drinken en vroeg ook of ik langs wilde komen om vijgen te plukken. Daar was tot nu toe niets van gekomen. Zij liep met haar hondje en vroeg of we zin hadden om mee te gaan wandelen. Mijn man zei nee, maar ik nam de uitnodiging graag aan. Ik vind het leuker om samen met iemand te wandelen dan alleen, maar bedacht me wel dat hij het waarschijnlijk niet leuk vond dat ik wel met haar mee ging. Ons gesprek ging over de huidige economie en de politiek hier en ik merkte toen ik mijn huis naderde dat ik hier niet meer over wilde praten omdat ik niet wilde dat mijn man hoorde waar het over ging. Hij kan namelijk mensen die het “oude” systeem van Joegoslavië idealiseren niet uitstaan en daar wilde ik hem niet mee confronteren.
Toen ik terug kwam hebben we gegeten en later zag ik haar weer langs ons huis lopen. Even kwam de gedachte op om haar te vragen iets te komen drinken maar ik wuifde die gedachte weg omdat ik zeker wist dat mijn man dit niet op prijs zou stellen. Hij bemoeit zich al tijden met niemand uit de buurt en vind ook niemand aardig. Later dacht ik nog even na over de situatie en vond dat het leek alsof ik in mijn eigen huis op visite ben omdat ik precies doe wat hij goed vindt of niet. Het is angst om in een conflictsituatie te komen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te denken dat mijn man het niet leuk zou vinden als ik met de buurvrouw zou gaan wandelen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te denken dat het beter is om niet met buren om te gaan omdat mijn man niemand hier in het dorp aardig of niet goed genoeg vindt.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te denken dat ik mijn man maar zijn zin moet geven omdat we anders een conflict krijgen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te bang te zijn een conflict te krijgen met mijn man omdat ik in het verleden zelf heftig reageer, hem dan nog bozer maak totdat het escaleert.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te geloven dat als ik mijn man zijn zin geef en me verder met niemand hier in het dorp bemoei dat ik de vrede bewaar.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben dat het niet bemoeien met andere mensen in het dorp betekent dat wij de vrede hier in huis kunnen bewaren.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te denken  dat ik de vrede kan bewaren terwijl ik leef in oneerlijkheid naar mij zelf door mezelf in allerlei bochten te wringen om conflicten uit de weg te gaan.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te denken dat mijn man niet het thema van ons gesprek mag horen omdat hij een hekel heeft aan mensen die het oude systeem idealiseren.

Ik vergeef mezelf niet toegestaan en geaccepteerd te hebben de buurvrouw uit te nodigen voor een drankje omdat ik bang ben dat mijn man het niet leuk vindt mensen uit dit dorp te ontvangen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te denken dat het beter voor de vrede is om maar in een isolement te blijven omdat mijn man in een isolement wil leven in plaats van vrij te zijn en om te gaan met wie ik wil.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben bang te zijn om met mensen uit de buurt contact te maken om conflicten te voorkomen omdat ik altijd rekening houd met mijn man en er alleen maar mensen over de vloer komen die hij accepteert.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben bang te zijn een conflict uit te lokken door openlijk met mensen te praten over de politieke en economische situatie hier. omdat mijn man het niet kan verdragen als mensen het oude systeem terug willen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te geloven dat ik beter niet over de economische en politieke situatie kan praten omdat ik de taal niet goed genoeg spreek.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te denken /geloven/weten dat ik de taal niet goed spreek omdat ik te weinig contact heb met de bevolking hier en alleen maar praat met mijn familie in het Nederlands.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te denken/voelen dat ik hier in ons huis slechts op visite ben en niets te vertellen heb over welke mensen in wil en kan ontvangen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te denken/voelen dat ik hier in ons huis op visite ben omdat ik me hier nog steeds niet thuis voel.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben me hier niet thuis te voelen omdat het contact mis met andere mensen en het mis mijn eigen taal te spreken met de mensen die hier wonen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te denken/weten dat ik geprogrammeerd ben met de Nederlandse gewoontes die me als kind zijn aangeleerd die niet lijken te passen in de cultuur die hier heerst.

Als ik zie dat ik aarzel om in contact te komen met mensen hier uit het dorp of elders of als ik aarzel om iemand op de koffie te vragen omdat dit tot een conflict met mijn man zou kunnen leiden, dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat ik voorlopig hier moet blijven wonen en dat het nodig is om contact te maken met andere mensen, de taal en gewoontes te leren hier, om te integreren. Dus stel ik mezelf ten doel om uitnodigingen van mensen uit het dorp niet bij voorbaat af te slaan maar open te staan voor contact met anderen hier.

Als ik zie dat ik andere mensen die door mijn man worden afgewezen ook niet toelaat, dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat ik zelf de mensen moet/kan uitkiezen met wie ik wil omgaan. Dus stel ik mezelf ten doel mij open te stellen voor nieuwe contacten.

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s