dag 90 Reacties in de geest

hoofd met draadEen poosje geleden heb ik mezelf voorgenomen niet meer te reageren op dingen die mijn man tegen mij zegt waarvan ik dit onzin vind. Bijvoorbeeld de controle die hij in het huis wil hebben zoals: is de deur op slot? Is je raam dicht? Slaap jij met een open raam? Ben je niet bang? Als je weggaat doe je deur van de garage dicht en de voordeur? Ik zeg keurig ja hoor, maar ik denk bij mezelf: moet je dat echt iedere keer weer opnieuw aan me vragen? Ik ben toch niet gek dat je me daaraan iedere dag opnieuw moet herinneren! Ik zou bijna over alles een discussie kunnen of willen beginnen maar doe dat niet omdat dit vaak in een ruzie eindigt dus slik ik en geef toe, maar in mijn hoofd blijft er een discussie doorgaan. Ook zie ik bij mezelf een aangepast gedrag als hij thuiskomt: ik stop met de dingen waarop kritiek zou kunnen komen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben als mijn man de controle over iets (mij) wil hebben of de dingen anders wil dan ik dat ik niet hardop reageer maar in mijn hoofd de discussie voortzet omdat ik vind altijd gelijk te hebben.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben als mijn man de dingen anders in huis wil hebben ik direct denk dat ik het beter weet, beter kan organiseren en de baas van het huis ben.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben irritatie te hebben als mijn man iedere dag dezelfde dingen aan mij vraagt om controle op de zaken te houden.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben geïrriteerd te zijn dat hij keer op keer controleert of de deur wel op slot is.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben koppig en eigenwijs te zijn te aanzien van mijn man en mezelf als superieur te zien ten opzichte van hem.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te denken met meer interessante dingen bezig te zijn dan hij en waarin ik met een vooroordeel naar zijn verhalen en ervaringen luister.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben oneerlijk naar mijzelf te zijn door bepaalde handelingen niet in zijn bijzijn uit te voeren om bang te zijn ruzie te krijgen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben bang te zijn ruzie te krijgen omdat hij dan boos wordt waarin ik mezelf vergeef toegestaan en geaccepteerd te hebben dit gedrag al in mijn jeugd ontwikkeld te hebben naar mijn vader toe.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben bang te zijn de controle op de huishouding en de tuin kwijt te raken aan mijn man omdat ik denk beter te weten hoe de zaken te organiseren.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te denken als ik in de geest toch een discussie ga voeren of commentaar lever maar dit niet fysiek uit dat dit beter is om dat er geen conflict lijkt te zijn.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben als ik discussies of commentaren voer in mijn geest me niet te realiseren dat ik hierbij ook energie geef aan het verschil in mening/denkwijze.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en geaccepteerd te hebben boos te zijn dat mijn argumenten en ideeen niet gehoord worden in een discussie en dat het altijd uitdraait in het geven van zijn zin om een conflict te voorkomen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben boos te zijn dat ik niet een gelijkwaardig gesprek met hem kan voeren om tot een oplossing te komen in een meningsverschil.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben energie te genereren in mijn geest door discussies te voeren met mijn man en commentaar te hebben op zijn maniertjes, overtuigingen, ideeën en gewoonten.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben een karakter te hebben gecreëerd waarin ik superieur ben ten opzichte van mijn man.

Als ik zie dat ik bezig ben energie te genereren door in mijn geest discussies te voeren met mijn man over meningsverschillen, keuzes, veiligheid in huis, controle over mij, dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat discussiëren/praten/zeuren/oordelen in de geest hetzelfde is als in het fysieke en hierbij energie geef aan de mind. Ik stel mezelf ten doel te luisteren naar de ander en hier te blijven als een en gelijk aan de ander.

Als ik zie dat ik bang ben voor een conflict met mijn man, zoals ik dit patroon jaren geleden heb opgebouwd met mijn vader, dan stop ik en adem. Ik realiseer me dat soms dingen niet te bediscussiëren zijn als anderen in hun eigen emotie zitten. Ik realiseer me dat het mij gaat om mezelf in het gelijk te stellen terwijl ik dan juist niet als een en gelijk met de ander ben. Ik stel mezelf ten doel stabiel te zijn en hier als een met de adem.

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Een reactie op dag 90 Reacties in de geest

  1. cool om zo’n punt te tackelen wat dag in dag uit een rol speelt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s