dag 87 Ongeduld en drift

ongeduldAls onze kleindochters hier logeren slaapt er altijd eentje bij mijn echtgenoot en de kleinste bij mij op een kamer. De laatste tijd wil de jongste van 2 niet slapen, ze bedenkt allerlei smoesjes en uitvluchten. Vanavond wilde ze bij haar zusje en opa slapen, dus had ik een extra matras neergelegd op de grond. Na een verhaal te hebben voorgelezen stelde ik voor om te slapen en deed het licht uit op een klein lampje na. Ik blijf altijd bij ze tot ze slapen want dat zijn ze zo gewend. Op de kamer begon ze echter heel hard te huilen dat opa haar naar bed moest brengen en niet ik. Die kwam na verloop van tijd kijken wat er aan de hand was, maar toen hij verscheen wilde ze puzzelen en niet slapen. Toen heb ik haar weer naar beneden genomen naar haar “vaste”slaapplaats maar ze bleef maar huilen. Nadat ik haar weer mee naar de kamer had genomen om te kalmeren, werd het echt tijd om te slapen. Ze bleef maar huilen en schreeuwen dat ze niet wilde slapen en op mijn vraag waarom niet zei ze dat ze wilde puzzelen. Ik verloor mijn geduld en kreeg de gedachte dat ik haar het liefst een klap wilde geven. Ik voelde een drift in me omhoog komen. Toen heb ik boos na een half uur huilen gezegd dat het genoeg was en ze moest slapen en werd ze stil.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te denken / geloven dat ik met geduld met mijn kleindochter wel in slaap zou krijgen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te denken dat ik met geduld mijn kleindochter wel in slaap kon krijgen maar dat ik na verloop van tijd met ingehouden ongeduld wachtte tot ze eindelijk sliep.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te denken dat ik weet wanneer een kind zou moeten slapen omdat ik in een automatisch patroon zit de kinderen naar bed te brengen op een bepaalde tijd.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te willen dat de kinderen snel gaan slapen omdat ik altijd bij ze blijf tot ze in slaap vallen en soms duurt dat erg lang.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en geaccepteerd te hebben dat ik het als ongemakkelijk ervaar als het lang duurt voor ze slapen omdat ik denk dan niet tijd voor mezelf te kunnen vrijmaken.

Ik vergeef mijzelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te denken dat ik ’s avonds wat tijd voor mezelf over wil hebben terwijl er nog genoeg uurtjes over blijven om te lezen en te internetten.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben nerveus te zijn van een kind dat huilt en niet wil slapen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben wanhopig te worden van een kind dat niet kan uitleggen waarom ze niet wil slapen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te denken/geloven niet veel te begrip op te kunnen brengen voor mijn kleinkinderen en niet goed hun behoeften te zien.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben spijt te hebben dat ik haar met een paar boze woorden pas tot kalmering kon brengen en dat dit niet lukte met gewoon praten.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben bang te zijn dat ik haar angstig heb gemaakt door haar boos toe te spreken omdat ze niet wilde slapen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben oneerlijk gedrag tegenover mijn kleindochter te vertonen door rustig te blijven praten maar wel ongeduld op voelde komen en dat zij dit waarschijnlijk bemerkte en hierop reageerde.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te zien dat ik na een periode van huilen en schreeuwen mijn ongeduld de overhand kreeg en ik driftig werd en de gedachte opkwam om een pak voor haar broek te geven.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben deze drift te zien bij mijn vader en dat ik dit gedrag gekopieerd heb en dat dit nu zo af en toe de kop opsteekt, waarbij ik het liefst ergens mee zou willen gooien.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben ongeduldig en driftig te worden omdat ik het idee heb dat mijn kleindochter op tijd moet slapen en zij haar nachtrust nodig heeft en omdat ze niet kan gillen in huis omdat ze dan haar zusje wakker maakt.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben een drift te voelen opkomen omdat ik ongeduldig word als ik denk dat de dingen te lang gaan duren en niet gaan zoals ik me had voorgesteld.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben dat ik me soms gewaar werd van de adem tijdens mijn ongeduld maar dat ik er niet bij kon blijven.

Als ik zie dat ik ongeduldig ben met mijn kleindochters als iets te lang duurt, dan stop ik en adem en realiseer, begrijp en zie dat mijn idee van tijd niet dezelfde is als die van hun en dat ik niet altijd kan peilen wat er precies aan de hand is en geef hen de tijd die ze nodig hebben voor dat wat voor ons ligt.

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

2 reacties op dag 87 Ongeduld en drift

  1. een veertiger zegt:

    Ik heb een dochter die haar hele leven al slaapproblemen heeft en terugkijkend kan ik wel zien dat hoe meer stress ik erom had, hoe meer gespannen de situatie werd. Ik stuurde de situatie dan niet aan, maar mijn emoties let ik het werk doen. Zodra ik mijn regels en opinies over naar bed gaan heb losgelaten, werd de hele situaties ontspannen en konden we beter zoeken naar oplossingen die voor ons allemaal werkten.

    Dingen die ons hielpen waren een muziekje aanzetten en het kind heerlijk masseren, hetzij de voeten of het hele lijf, badderen voor het slapen gaan. Altijd even de dag teruglopen om te zien of er een aanleiding is voor het niet willen slapen. Het kind later naar bed laten gaan, want met 2 jaar kunnen ze overdag nog wat bijslapen. En geen patronen/gewoonten creëren die je eigenlijk niet wenselijk vindt, want terugdraaien is vaak moeilijker dan creëren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s