Dag 79 het taalprobleem (2)

taalprobleemDankzij het commentaar van Sylvia kan ik zien dat er allerlei meningen mijnerzijds zijn naar Kroaten die mij belemmeren hun taal goed te spreken. In de loop der jaren heeft zich dat aardig opgestapeld en ik probeer ze nu hier op te sommen.

Ik vind de vrouwen hier oppervlakkig en ik denk dat ze alleen maar met hun uiterlijk bezig zijn. De meesten van  hen (vooral in de stad) gaan niet zonder make-up, lange gelakte nagels, geföhnd haar, de juiste zonnebril (meestal van allerlei bekende merken) en op hoge hakken de deur uit en proberen met hun uiterlijk anderen te overtreffen.

Ze hebben geen idee wat goed voedsel is en geven hun kinderen chips, zoutjes, zoete toetjes, lang doorgekookte groenten of helemaal geen groenten en voeren hun kinderen terwijl ze allang zelf kunnen eten. Ook worden de kinderen continu gewaarschuwd als ze beginnen te rennen of te spelen (ook onze kinderen) dat ze kunnen vallen en wordt er heel veel angst ingeboezemd. Op het strand bieden ze mijn kleinkinderen ook allerlei rotzooi aan die dat natuurlijk graag aanpakken terwijl wij ons best doen ze gezond eten te geven.
Het uiterlijk is meestal heel belangrijk zodat ze er allemaal vlekkeloos schoon uitzien, keurig gestreken kleding hebben en hun flats en huizen zien eruit om door een ringetje te halen. Ze zijn heel erg bang voor bacteriën, virussen en vuil en wassen voortdurend hun handen.

Ze lopen bijna allemaal met een kruisje rond, dopen hun kinderen, laten zich brainwashen door de kerk, denken dat alles god’s wil is, willen zich vaak door hun bezit onderscheiden (auto’s kleding) als ze genoeg geld hebben en hebben geen oog voor de armoede hier.

Ze zijn heel bang om hun mening over de huidige economische situatie te geven, praten fluisterend, maar doen verder niets om hier iets aan te verbeteren. Die angst zit heel diep, iedereen heeft zijn eigen cafeetjes/terrasje waar hij dagelijks dezelfde mensen ontmoet, want dat is veilig.

Ik heb ook gemerkt dat mensen  hier vaak opscheppen om zich te profileren als zijnde beter, rijker, belangrijker. Bij voorbeeld als ik met iemand spreek dat zegt hij: zie je die vrouw daar, haar dochter is arts in de US en hoofd van de afdeling. Alsof hij trots is dat hij degene kent. Of die man daar, dat is de beste basketbalspeler van de wereld.
In mijn schoonfamilie heb ik gemerkt dat er vaak geklaagd wordt dat ze erg arm zijn in de hoop geld van ons te krijgen terwijl ze wel geld hebben om alcohol en sigaretten te kopen. Nu ze weten dat er niet veel van ons te verwachten is, is er ook geen contact meer.

Wat ik hier ook niet leuk vind is de nederige houding van de mensen naar artsen, advocaten en personeel dat bij de overheid werkt, alsof ze minder waard zijn dan de meer degenen die meer geschoold zijn en de die meer macht hebben. En dan ook nog het geroddel onderling.

Natuurlijk zie ik ook allerlei eigenschappen die ik hier leuk vind: zoals meer sociale controle naar elkaars kinderen, de veiligheid op straat, ook ’s avonds, de onderlinge vriendelijkheid van kinderen en jeugd, de hulpvaardigheid op straat bij ongevallen.

Morgen schrijf ik mijn zelfvergevingen.

 

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s