dag 70 Door de mand gevallen (vervolg)

mandNa het lezen van de reactie van Sylvie en gesprekken met mijn zwager die nu erg teleurgesteld huiswaarts is gekeerd besef ik des te meer dat de angst voort bestaat en dat ik zelf ook stappen moet ondernemen om een verbetering in de situatie aan te brengen. Ik ga proberen een afspraak te regelen met een psychiater en zal deze van te voren inlichten over de toestand van mijn man. Het kostte mijn zwager 6 weken voor hij er achter kwam hoe de psychische toestand van M werkelijk is en ik weet dat ook een psychiater niet in een consult hier doorheen kan prikken. Ook moet hij met zijn alcoholgebruik stoppen.

Wat betreft de denigrerende opmerkingen die hij maakt zie ik dat deze mij slechts kunnen raken als ik denigrerend over mijzelf denk. De angst voor de toekomst met hem is een verlamming en in die verlamming kan er geen oplossing gevonden worden.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben dat ik angst voel voor M en er geen oplossing gevonden kan worden omdat deze angst me verlamt en ik zodoende in mijn geest blijft ronddraaien met de vraag of het wel veilig voor me is om hier te blijven.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben dat de angst die ik genereer omtrent de aanwezigheid en levenswijze van M een verslaving is die al mijn hele leven bezit van mij neemt omdat ik hier nooit daadwerkelijk mee om wist te gaan en niet over het gereedschap beschikte om dit te elimineren.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben een angstgevoel in mijn lichaam te creëren dat mij een energetische lading verschaft en deze mijn verslaving van angst in stand houdt als eigenbelang.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben angst als overleving te gebruiken om hieruit energie te verkrijgen.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben de angst die ik creëer voor mijn toekomst slechts gebaseerd is op gedachten, gevoelen en emoties die mijn lichaam verwoesten.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben verdrietig te zijn als M naar mij denigrerende opmerkingen maakt waarin ik mezelf vergeef toegestaan en geaccepteerd te hebben mijzelf te zien / behandelen als minder waard, en waarin ik mezelf denigrerend behandel.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben een verbinding te maken met eigen gevoel van minderwaardigheid op het moment dat M iets kwetsend zegt tegen mij en ik daarop een teleurstelling / verdriet voel dat mij steeds opnieuw bevestigt met het gevoel van minderwaardigheid dat ik over mezelf heb gecreëerd en heb toegestaan.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te leven in een wereld vol met angst die wij samen hebben gecreëerd en waarin ik geen verantwoording heb genomen en steeds weer naar de ander wijs als schuldige en zodoende geen stappen onderneem om mezelf van deze angst te bevrijden.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te bestaan als een minderwaardigheidsgevoel dat steeds weer bevestigd wil worden door de omgeving, waarin ik steeds gekwetst en verdrietig word en waarin ik niet heb gezien / begrepen dat ik degene ben die dit steeds weer in gang zet omdat ik geen verantwoording neem.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben te bestaan als een angstig wezen dat door middel van de geest situaties schept die steeds meer angsten genereren waarin ik me uiteindelijk geen raad meer weet en de situatie probeer te veranderen door gedachten/gevoelens en emoties toe te staan in plaats van hier te zijn in de adem.

Ik vergeef mezelf toegestaan en geaccepteerd te hebben door mijn angsten geen oplossingen te kunnen zien omdat ik in een cirkel van angst blijf ronddraaien.

Ik stel mezelf ten doel de psychische gesteldheid en voorbeelden uit te schrijven, te vertalen en een afspraak te maken met een psychiater en hierin te verzoeken de medicatie te verhogen, een alcoholverbod op te leggen om zodoende meer rust voor mezelf, mijn kinderen/kleinkinderen en voor hem te krijgen omdat dit een oplossing is die goed is voor iedereen.

Ik stel mezelf ten doel wanneer ik gekwetst / verdrietig word van een denigrerende opmerking te stoppen en te ademen en me te realiseren dat ikzelf de veroorzaker ben van deze gedachten en emoties.

Ik stel mezelf ten doel als ik angstig word voor de toekomst te stoppen en te ademen en te realiseren dat angst slechts een uiting is van de geest die me de adrenaline verschaft om als verslaving aan angst voort te laten bestaan en die verwoestend werkt op mijn lichaam.

Advertenties

Over marjajourney

OVER MIJN BLOG in deze procesblog beschrijf ik gedachten, gevoelens en emoties die niet van mij zijn, zij zijn slechts een systeem van de mind en niet wie ik werkelijk ben. Door middel van adem, zelfoprechtheid , zelfvergeving en zelfverantwoording, stop ik met het voeden van het mindsysteem in elk moment, om zo te kunnen realiseren wie ik werkelijk ben.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

3 reacties op dag 70 Door de mand gevallen (vervolg)

  1. Mooi aangepakt Marja en tof plan het uit te schrijven wat er in je realiteit is — dat zal ook opruiming in de geest geven!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s